Aradan henüz bir on yıldan biraz fazla bir süre geçmiş olmasına rağmen çok şey değişti. 2015 yılında Pakistan’ın Suudi Arabistan ile Yemenli isyancılar arasındaki çatışmaya müdahil olması konusu ilk gündeme geldiğinde, dönemin savunma bakanı Khawaja Asif meseleyi parlamentonun ortak oturumunda münazara için açmıştı. Günler sonra, maraton oturumların ardından, Pakistan’ın Suudi Arabistan’ın toprak bütünlüğüne desteğini teyit eden ve aynı zamanda "krizi sona erdirmek için aktif bir diplomatik rol oynayabilmek adına Yemen çatışmasında tarafsızlığı sürdürme" arzusunu ileten parlamenter kararı sunan isim ise dönemin maliye bakanı Ishaq Dar olmuştu. 2026 yılına geldiğimizde ise Dışişleri Bakanlığı, yakın zamanda imzalanan Mekke Ortak Savunma Anlaşması ve bu anlaşma kapsamında taahhüt edilen askeri kabiliyetlerin, mutlaka parlamento onayını gerektirmeyen yürütme yetkisindeki işlevler olduğunu söylüyor. Bu, oldukça büyük bir sapmadır.
İşin ironik yanı, Cuma günkü brifinginde Dışişleri Bakanlığı sözcüsü, bu meseleye ilişkin bariz siyasi istişare eksikliği yönündeki eleştirileri reddederken, Savunma Bakanı Khawaja Asif ile Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Ishaq Dar’ın Stratejik Siyasi ve Savunma Komitesi’ne katılımına işaret etti. Bunu, parlamento üyeleri ve federal kabinenin karar alma sürecinden tamamen koparılmadığı iddiasını desteklemek için belirtti. Ancak bu iki bakana şunu sormak gerekir: Çatışmanın risk hesabı eskisinden farklı mı? Ve eğer politika 2015’tekilerle aynıysa, o zaman neden o zaman olduğu gibi şimdi de parlamentoda dile getirilmiyor? İnsanın bu sorulara tatmin edici yanıtlar ummaktan başka çaresi kalmıyor. Konuyu çevreleyen gizlilik, 2015 yılında kasti olarak dahil edilen parlamentonun, 2026 yılında kasıtlı olarak kenara itildiği izlenimini vermektedir.
Bu arada, üçlü Mekke savunma anlaşmasının üçüncü tarafı olan Türkiye, anlaşmayı kendi parlamentosuna götürmektedir. Yasa neye izin verirse versin, Pakistan’ın da aynı yolu izlemesi çok daha iyi olurdu. Askerlerimizin halihazırda Suudi topraklarında bulunuyor olması ve onlarca yıldır orada yer alması bir gerekçe teşkil etmez; nitekim yeni ortak savunma anlaşmasının şartları kamuoyuyla paylaşılmamış olup, dolayısıyla sonuçları da öngörülememektedir. Kapalı kapılar ardında müzakere yürüten bir avuç bakanın komitesi, parlamenter bir tartışmanın yerini tutamaz. Pakistan’ın dış bir çatışmaya müdahil olması söz konusu olduğunda, halkın temsilcilerinin bilgilendirilmesi gerekirdi. Pakistan, Suudi Arabistan’ın toprak bütünlüğünü ve kutsal mekanları koruma taahhüdü konusunda her zaman net olmuştur; burada söz konusu olan bu değildir. Kaygı duyulan husus süreçtir ve halkın temsilcisi olarak parlamentoya duyulan saygıdır.
Dawn gazetesinde 11 Ekim 2026 tarihinde yayınlanmıştır.