Öğle güneşi, büyük pencerelerden içeri süzülerek yorgun muson bulutlarının son kalıntılarını yarıyor. Yazar ve editör Mala Dayal, onlarca yıldır olduğu gibi perdeleri çekiyor. Birkaç blok ötede köşe yazarı Bhaichand Patel, genç Nargis'in büyük bir yağlı boya tablosunun kendisine eşlik ettiği çalışma masasında oturmuş, bahçesindeki Sevgililer Günü partilerinin anılarını elekten geçiriyor. Yolun diğer tarafında, kemerlerin ve üzerlerine sarkan ağaçların arkasında, personel lojmanlarının içinde, 81 yaşındaki Surendra Mohan Sharma, çocukken babası ve dedesiyle birlikte diktiği bir banyan ağacının gölgesi altında oturuyor. Ancak Sujan Singh Park'ın sessizliği, Yeni Delhi'nin kalbindeki bu lüks mahalle için çalkantılı bir dönemi maskeliyor. Merkezi hükümet, 7,85 dönümlük mülk üzerindeki orijinal kira sözleşmesinin 1960 yılında sona erdiğini öne sürerek tahliye işlemlerini başlatmıştı. Sakinlere geçici rahatlama bu ağustos ayında Delhi Yüksek Mahkemesi'nin işlemleri durdurmasıyla geldi. Merkez hükümeti, Sujan Singh Park'ı işleten gayrimenkul şirketi Sir Sobha Singh & Sons Pvt Ltd ile karşı karşıya getiren Başkent'in en uzun soluklu anlaşmazlıklarından biri, burada nesillerdir yaşayan bir topluluğu huzursuz etti.
Burası, ünlü yazar Khushwant Singh'in yaşadığı, yazdığı ve hayatın her kesiminden insanla buluştuğu yerdi. Çimlerdeki kış buluşmalarının ve ev partilerinin film yapımcılarının bürokratlarla omuz omuza vermesi, mimarların siyasetçilerle tanışması anlamına geldiği yerdi. Dünyanın en pahalı perakende alanlarından biri olan Khan Market'in karşısında, tuğla cephesi ve zarif kemerleriyle atasal ağırlığın sıradanlıkla yan yana oturduğu bir konumdaydı. Ve insanlar aradaki farkı hissetmezdi. Ancak bu durum sekiz on yıldan uzun süre önceydi. Bugün kadam, amaltas ve dut ağaçlarının gölgeleriyle gizlenen kapıdaki güvenlik görevlileri sizi durdurup ev numaranızı soracak. On yıllar boyunca Sujan Singh Park, ruh halini Van Gogh'un Gece Kafe Terası'ndan Edward Hopper'ın Gece Kuşları tablosuna taşıdı; yaratıcı zenginliğin olduğu bir yerden, büyük bir şehrin yalnızlığının elle tutulur olduğu bir yere dönüştü. Delhi'nin kültürel ve entelektüel yaşamının merkezinde olmaktan, uzun bir mahkeme savaşının merkezinde yer almaya, belirsiz bir geleceğe bakmaya başladı.
Raj'dan Bölünme Sonrasına
İkinci Dünya Savaşı sırasında Raj'ın askeri subaylarını barındırmak için 1945 yılında inşa edilen Sujan Singh Park, o zamanlar Yeni Delhi'nin mimarisini şekillendiren Edwin Lutyens ile birlikte çalışan Herbert Baker'ın asistanı olarak Hindistan'a geldiğinde 30'lu yaşlarında olan mimar Walter Sykes George tarafından tasarlandı. Bu iddialı devlet projelerinden bazıları üzerinde çalışan genç bir Hintli müteahhit vardı: Khushwant’ın babası Sobha Singh. İngilizler tarafından kalıcı olarak kiralanan, o zamanlar çalı ormanları ve çakalların vahşi sesleriyle çevrili arazi üzerine çok katlı konut kompleksini inşa etti. Adını Sobha Singh'in babası Sujan Singh'den alan site, her birinde 12 sıra ev bulunan yedi bloktan oluşuyor. Kompleksin içerisinde bir personel lojmanı bloğu, bir ilkokul, Ambassador Hotel ve bölge içindeki motor pazarı dahil olmak üzere çok sayıda küçük işletme yer alıyor. Kafesli uzun antreleri, derin verandaları ve yüksek tavanlarıyla bu evler, Delhi'nin en sert yazlarında bile serindi. Miras koruma uzmanı ve çok disiplinli mimarlık uygulaması Under Mango Tree'nin kurucusu Gaurav Raj Sharma, "Sujan Singh Park, çığır açan bir Bağımsızlık öncesi toplu konut projesidir. Hindistan'daki konut sorunlarını çözmek ve şehirlerin modernleşmesini ele almak için erken bir çabaydı" diyor. Sharma açıklamalarını sürdürüyor