Tüm eğitim süreçleri kaçınılmaz olarak deneme-yanılmayı, hata yapmayı ve yeniden başlamayı gerektirir. Ancak yapay zekanın (YZ) hızlı ve masif bir şekilde benimsenmesi bu mantığa ters düşüyor gibi görünmektedir: Öğrencilerin derste işlenmemiş kelime ve kavramlarla saniyeler içinde makaleler "yazması" bunun sadece bir örneğidir. Bu bağlamda, otomasyon ve teknolojinin ilerleyişi dünya çapındaki binlerce kurumun yalnızca öğrenme değil, aynı zamanda öğretme biçimlerini de yeniden düşünmeye zorlamaktadır. Siglo 21 Üniversitesi'nin yeni rektörü Leonardo Medrano'ya göre fark, bu yeni teknolojik çağda başrolü üstlenmesi ve öğrenciler için bir "deneyim mimarı"na dönüşmesi gereken öğretmende yatmaktadır. Medrano, "Üniversite kendini yeniden icat etmek zorunda. Tehlike, eğitimi bugün düşündüğümüz gibi düşünmeye devam etmektir" diyor ve tehlikede olan şeyin "insan iradesinin kaybı" olduğu konusunda uyarıyor.
Uzman, yeni görevine başlama vesilesiyle LA NACION'a yüksek eğitimin yapay zeka karşısındaki zorluklarını, gelecekteki değişen dünyaya profesörleri nasıl hazırlayacaklarını ve öğretmenlerin yeni rolünü anlattı. -Yüksek eğitimin güçlü bir dönüşüm geçirdiği bir dönemde rektör olarak göreve başlıyorsunuz. Ele almayı amaçladığınız temel zorluklar nelerdir? -Evet, gerçekten de üniversitelerin kendilerini yeniden icat etmek zorunda olduğu ve geçmişte başarılı olan pek çok şeyin gelecekte mutlaka başarılı olamayacağı çok büyük bir dönüşüm dönemi yaşıyoruz. Zorluklar çok fazla. Bunlardan biri eğitim deneyimi ve daha fazla yetkinlik geliştirmelerine olanak tanıyan deneyimler yaratmak amacıyla eğitimi yenilemek ve kişiselleştirmek için teknolojiyi ve yapay zekayı nasıl dahil ettiğimizle ilgilidir. Ayrıca öğretmenlerin rolünü yeniden tanımlamak da gerekiyor. Teknolojiye devredebilecekleri ve öğrencilere rehberlik etme, yönlendirme ve ilham verme gibi insani bileşeni daha fazla katkı sağlayabilecekleri birçok görev var. Bir şekilde giderek daha fazla deneyim mimarlarına dönüşeceğimiz rollere sahip olacağız.
Bir diğer büyük zorluk ise öğrenilenlerin güncelliği ile ilgili. Meslekler çok hızlı değişiyor ve insanların yaşam boyu öğrenmeye ihtiyacı var, hatta kariyerleri süresince bile bilgilerini güncellemeleri gerekiyor. Üniversite sadece bugünün sorunlarını çözmek değil, yarının sorunlarını öngörmek gibi bir zorlukla karşı karşıyadır. -Üniversite olarak yapay zekaya karşı nasıl bir duruş sergiliyorsunuz ve bunu nasıl entegre ediyorsunuz? -Yapay zeka çok değerli, yüksek etkili, güçlü bir araç ve her araçta olduğu gibi sorun aracın kendisinden ziyade kullanımıyla ilgilidir. Bu bize eğitim modelimizi genişletme ve daha öngörülebilir hale getirme imkanı tanıyor. Akademik çalışmalarında devamlılık açısından herhangi bir risk taşıyan öğrencileri belirleyebilir, onları daha iyi destekleyebilir ve okul terkinin bir adım önüne geçebiliriz. Aynı zamanda öğrencilerin sorularını yanıtlamalarına, öğrenmelerini kişiselleştirmelerine yardımcı olacak yapay zeka "mentörlerine" ve interaktif içeriklere sahip olma imkanı sunuyor. Artık mesele sadece okumalar veya videolar değil; bugün bir öğrenci simülasyonlara sahip olabilir, gerçek sorunları veya senaryoları simüle eden zorluklarla karşılaşabilir. Bu, birçok yetkinlik geliştirmelerine yardımcı olur.
Aynı zamanda riskleri de var. Bunlardan biri, hem öğrenci tarafında bilişsel bağımlılık meselesiyle ilgilidir...