Hiç kitap yazacağımı düşünmezdim. The Jerusalem Post'ta 10.000'den fazla makale yazdım ama sanırım hiçbirisi 4.000 kelimeyi geçmedi. 60.000 kelimeyi nasıl yazabilirdim ki? Yazdığım bazı dergi makaleleri altı sayfa tutuyordu ama bu, 200 sayfadan çok uzaktı.
Zamanı geldiğinde odaklanabileceğime ve dikkatimi sürdürebileceğime dair şüphe duymak için her türlü nedenim vardı. Ancak New York'taki Wicked Son Publishers bir fırsat sunduğunda ve eşsiz profesyonel ile kişisel durumum buna izin verdiğinde, bu şansı değerlendirdim.
İngilizce ve İbranice olarak askeri ve istihbarat cephelerinde nelerin yanlış gittiğine dair 20'den fazla kitabın yazılmasından sonra; İsrail ve uluslararası Yahudi toplumu için medyadaki savaş alanında nelerin yanlış gittiğine dair bir İsraillinin içeriden bakış açısını sunan bir kitaba olan bariz ihtiyacın farkına vardım. Ne de olsa, 7 Ekim'den bu yana geçen her gün askeri cephede muhtemelen giderek daha kolay hale gelirken, katliamdan bu yana geçen her gün anlatı savaşında giderek zorlaştı.
Şu da iddia edilebilir ki; 7 Ekim'e yol açan askeri cephedeki hatalardan çıkarılan derslerin çoğu çoktan öğrenilmiş ve uygulanmış olsa da, medya cephesindeki hatalar içselleştirilmekten hâlâ çok uzaktır ve bunlar kısmen Amerika'da ve dünyanın dört bir yanında şu anda kontrolden çıkan antisemitizme yol açmıştır.
Kitabım, Yahudilere yönelik o ezcümle ezici ve artık şaşırtıcı olmayan nefretin serbest bırakılmasının aslında, İsrail-Gazze sınır çitinin 5 km (3,1 mil) doğusunda gerçekleşen Nova müzik festivalinden habersiz olan Hamas lideri Yahya Sinvar ile Hamas liderliğinin asıl hedefi olduğunu ortaya koyuyor.
Ancak onlar, İbrahim Anlaşmaları Suudi Arabistan'a ve ardından diğer ülkelere genişlemek üzereyken ve kendilerini geride bırakırken, Filistin davasının yavaş yavaş unutulmakta olduğunun çok iyi farkındaydılar. Filistinlileri dünya gündeminin ön saflarına taşımak istediler ve en çılgın hayallerinin ötesinde başarılı olduklarını kimse inkar edemez.
Hamas'ın siyasi büro şefi İsmail Haniye, 9 Ocak 2024'te Katar'ın Doha kentindeki Uluslararası Müslüman Alimler Birliği'ne yaptığı konuşmada, Hamas'ın Filistinlileri uluslararası gündeme geri döndürmek için stratejik olarak Aksa Tufanı Operasyonu adını verdikleri şeyi başlattığını çok açık bir şekilde ifade etti.
Haniye, saldırıyı haklı çıkarırken, "Dünya, uluslararası topluluk ve küresel karar alma çevreleri artık Filistin meselesini gündeme getirmiyordu" diye yakındı. "Dünya bunu, kendi tarzında ele alınacak iç Siyonist bir mesele olarak ele almaya başladı. Hiçbir uluslararası karar, konferans ve hatta iki devletli çözümden bahseden yoktu. Bu tür konuşmalar artık dünya çapındaki karar alıcılar arasında dolaşımda değildi. Mesele tamamen marjinalleştirilmişti."
Sürpriz unsuru
Peki dünyanın dikkatini yeniden çekmeyi NASIL başardılar? Haniye'nin "sözlü cihad" olarak adlandırıqtığı şeyi kullanarak ve her biri kitapta perde arkasından açıklanan birkaç varlıktan yararlanarak.
Onların ilk varlığı, hem İsrail hükümetini hem de Amerikan Yahudi kuruluşunu tamamen hazırlත්sız yakalayan sürpriz unsuruydu. Ve İsrail, medya cephesinde 7 Ekim'e, askeri cephede olduğundan bile daha az hazırdı. İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF) 7 Ekim'i tamamen yanlış yönetmiş ve işleyişi kısa süreliğine kısıtlanmış olabilir, ancak en azından var olmaya devam etti. İsrail hükümeti 7 Ekim'de İngilizce konuşan hiçbir sözcü istihdam etmemişti ve New York'ta bir başkonsolosu da yoktu...