Arjantinli psikanalist ve yazar Gabriel Rolón, Luis Novaresio ile LN+ ekranlarında gerçekleştirdiği bir röportajda kimlik inşası ve kişisel tatmin konularını analiz etti. 'La felicidad' (Mutluluk) eserinin yazarı, başkalarının arzularının yarattığı sürekli baskı nedeniyle bireyin kendi iradesiyle bağ kurmasını zorlaştıran psişik mekanizmaları açıkladı.
İnsanın neyi arzuladığını ve neyi istemesi gerektiğini bilmeme durumu üzerine yöneltilen bir soruyu yanıtlayan uzman, şu ifadeleri kullandı: "Ne arzulandığını bilmek kolay değil. Kolay değil, çünkü arzu ile insanın kendisi arasına çok fazla şey giriyor. Araya giren ilk şey başkalarının arzularıdır. O seslerdir. O buyruklar, bizim üzerimizden ne beklendiğidir."
Rolón, insanların kendilerine ait olmayan söylemlerin ağırlığı altında yaşadıklarını belirterek, "Başka insanların görüşlerine o kadar çok maruz kalıyoruz ki kendimize karşı dış merkezli (eksantrik) hale geliyoruz" dedi ve kişisel çabanın son aşamada gerçeği dönüştürmeyi sağlayan motor güç olduğunu savundu. Eğitimi ve sürekli öğrenmeyi düşünceyi erotize etmenin ve varoluşa daha zengin bir anlam katmanın bir yolu olarak gören yazar, "İnsan çaba gösterdiğinde hayat çok daha parlak ve çok daha cazip hale geliyor" ifadelerini kullandı.
"Bize nasıl olmamız gerektiğini, kimi sevmemiz gerektiğini, okuyup okumamamız gerektiğini, mutlu mu olacağımız yoksa hiçbir şeye yaramayacak mıyız söylenen o yabancı seslerin tümü... Doğduğumuz günden beri bizi inşa eden ve bize eşlik eden o sesler, çok defa arzumuz ile kendimiz aracı olurlar" diye ekledi.
Uzmana göre bu durum, bireyin kendi merkezinin dışına çıkmasına ve ebeveynler ile toplumun seslerinin seçme yetisini gölgelemesine neden oluyor. Rolón, "O buyruklar, o eleştiriler, bazen içimizde yaşayan o acı, kendisinden bekleneni hayal kırıklığına uğrattığımızı bildiğimizde ortaya çıkıyor" diye belirtti.
Birçok insanın deneyimlediği bu hayal kırıklığı üzerine uzman şu vurguyu yaptı: "Tüm o ıstırap, hayal kırıklığı ve suçluluk duygusu arzu ile benim arama giriyor." Bu bağlamda Rolón, öz farkındalık sürecinin gerçek arzularla çevrenin her bireye dayattığı empoze unsurları birbirinden ayırmayı gerektirdiğini, bireyin çoğu zaman mevcut hedeflerinin içsel bir dürtüye değil, yakın çevresinin kendisinden beklediklerine yanıt verdiğini keşfettiğini açıkladı.
"Hepimiz, bizden beklenen bir şeyin sorumluluğunu üstlenmek zorundayız. Hiç kimse bu dünyaya saf bir şekilde, kendisinden önce gelen hiçbir şey olmaksızın gelmez. Eğer şanslıysanız, iyi bir arzuyla gelirsiniz" diye belirtti.
Ebeveynlerin çocuklarına aktardığı narsisizme değinen yazar, "'Sen benim sahip olmadığım her şeye sahip olacaksın' derler. Dur bir dakika, benim senin sahip olmadıklarına sahip olmak istediğimi sana kim söyledi? Biraz daha merhametli ol, ne arzu ettiğimi bulmama izin ver" şeklinde konuştu.
Ayrıca Rolón, herkesin kendi arzularını bilmemesi nedeniyle insanların mutlu olmasındaki zorluğu derinlemesine inceledi: "Aileye, bazen de topluma ait olan yabancı sözcüklerin ve arzuların baskısı altında, arzularımızdan her zaman uzağız; çünkü toplum ve kültür göğğüs gerilmesi gereken bir meydan okumadır." Psikanalist bu nedenle psikanalizi, birinin kaderini yaşamamasını sağlama sanatı olarak tanımlamayı sevdiğini açıkladı. Çünkü bazen aksini düşünerek kaderimize ulaşmak istediğimize inanırız. Hayır hayır, senin ulaşmak istediğin şey aslında arzundur.