Les contes d’Hoffmann. Prolog ve epiloglu üç perdelik opera. Müzik: Jacques Offenbach. Fransızca libretto: Jules Barbier. Colón Tiyatrosu Daimi Orkestrası ve Korosu. Müzik Direktörlüğü: Carlos Montanaro. Sahne yönetimi, sahne tasarımı, kostüm ve görseller: Eugenio Zanetti. Solistler: Jean-François Borras, Annalisa Stroppa, Dmitry Ulyanov, Mar Morán, Jaquelina Lavieri, Marina Costa-Jackson, Santiago Martínez, Carlos Ullán, Alejandro Spies, María Luján Mirabell, Emiliano Bulacios, Cristian De Marco, Sebastián Sorarrain, Enrique Borlenghi ve dönüştürlü kadro. Salon: Teatro Colón. Temsiller: 10, 11, 13, 14, 15 ve 16 Ekim.
Bizim görüşümüz: Çok iyi. Kader sanki çözülemez sırları saklıyormuş gibi, Eugenio Zanetti Teatro Colón için hazırladığı yeni "Hoffmann'ın Masalları" prodüksiyonu üzerinde çalıştığı sırada rahatsızlandı. Bu durum, onu hayatının sonuna, 79 yaşında ve tam anlamıyla üretime devam ettiği bir dönemde sürükledi. Hayatı boyunca onu defalarca ağırlayan -çoğu kişinin 2015 yılındaki Don Carlo sahnelemesini ve hatta bir on yıldan kısa süre önce yine Offenbach-Barbier'nin bu aynı eserini hatırladığı- bir salonda... Dolayısıyla, opera sezonunun bu galası; sahne tasarımı, çizimleri, kostümleri ve aramızda olabildiği sürece sürdürdüğü (daha sonra orkestra şefi tarafından tamamlanan) sahne yönetimiyle birlikte, kültürün birçok alanına dokunan ve 1995 yapımı "Restorasyon" filminin sanat yönetmeni olarak kazandığı Oscar ile uluslararası üne kavuşan bu büyük Cordobalı sanatçı için nihayetinde çok hak edilmiş ve trajik bir saygı duruşu oldu. Bu takdir, temsil gecesinin sonunda hem el kitapçığında hem de kapanışta açıkça ifade edildi.
Tarih bize 19. yüzyılın ortalarında Jacques Offenbach'ın Paris'te Jules Barbier ve Michel Carré'ye ait Les contes d’Hoffmann adlı bir tiyatro oyununu tanıdığını söyler. O dönemde henüz henüz gelişim aşamasında olan bir besteciydi ve ileride kazanacağı üne henüz sahip olmamıştı. Aynı Barbier'ye bu oyunu bir operaya dönüştürmeyi teklif etmesi ve nihayetinde eseri Paris'teki Théâtre de l’Opéra-Comique'de sahnelemesi için otuz yıl geçmesi gerekecekti. Orijinal eserden tamamen esinlenen bu yapım, önceki yüzyılın çok yönlü bir yazarı ve sanatçısı olan ve burada mesleğini şair olarak sürdüren kurgusal bir karakter haline getirilen Ernest Theodor Amadeus Hoffmann'ın (daha çok E.T.A. Hoffmann olarak bilinir) aşk maceralarını anlatır. Kendisini merkezi karakter olarak seçtiği masalları, önce tiyatro oyununun ve ardından bizi burada bir araya getiren operanın başlangıç noktasını oluşturacaktı.
Konu, arkadaşlarına bambaşka üç kadınla yaşadığı ve ortak noktaları sanatçının gerçek aşkı olan “Stella” adlı lirik şarkıcıya benzeşmeleri olan üç hayal kırıklığını ve/veya başarısızlığı hatırlayan ve anlatan bir adam etrafında döner. Büyük ölçüde fantezi barındıran bu sevilen ve kaybedilen kadınlar; mucidinin “kızım” diye adlandırdığı mekanik bir bebek (“Olympia”), annesinden tuhaf bir hastalık miras alan ve yeniden şarkı söylemeye karar verdiğinde ölen genç bir kadın (“Antonia”) ve arzusundan faydalanıp görüntüsünü ve ruhunu çalmak için onu sevmediği halde seviyormuş gibi yaparak kandıran, şüpheli itibara sahip ve vicdansız bir kadın (“Giulietta”) olabilir. Üçü de karakterleri karıştıran babalarla, Hoffmann ile aynı kadınlara göz diken güçlü -ve bazen de ahlak anlayışı esnek- beylerle, herhangi bir mesleki akademiden atılacak doktorlarla çevrilidir.