Uttar Pradesh'in başkenti olan ve Navabi mirası ile zanaatkarlığıyla tanınan Lucknow'da, 55 yaşındaki Azhar Hussain yıllardır dekoratif ayakkabılar yaptığı tezgahın başında oturuyor. Aletleri hala yerinde duruyor ancak müşterileri yok. Geçtiğimiz yıl boyunca tırmanan gümüş fiyatlarının ortasında, yaptığı işe olan talep de keskin bir düşüş yaşadı.
Küçük atölye, Eski Lucknow'un en eski ve en hareketli pazarlarından biri olan, gümüş takılar ve el sanatlarıyla dolu düğün alışverişinin ünlü merkezi Chowk Çarşısı'nın hemen yanında yer alıyor.
Otuz yıldır Hussain, yerel olarak 'nagra' olarak bilinen kendine özgü gümüş slip-on (giy-çık) ayakkabılar üreterek çarşının en meşgul zanaatkarlarından biri olmuştur.
İşe ince bir gümüş tabakayı bir nagra taslağı şeklinde keserek başlıyor, ardından metal üzerine çiçek ve yaprak motifleri çiziyor. Hussain daha sonra levhayı, çekiç ve gravür aletiyle karmaşık tasarımları yerine oturttuğu sırada metali yastıklayan yumuşak doğal bir reçine olan ısıtılmış lakın üzerine yerleştiriyor.
Hussain daha sonra gümüşü ayak şeklindeki bir furma yani kalıp etrafında büküyor, ardından karton, kauçuk ve kadife bir tabanın üzerine oturtarak parçaları lehimliyor ve çifti parlatıyor. Zanaatkarlar 1600'lerden beri gümüş nagra yapmak için bu süreci kullanıyorlar.
Başlangıçta bu dekoratif ayakkabılar, Awadh'ın eski krallığının Müslüman hükümdarları olan Navablar tarafından günlük kullanım için yapılıyordu.
Awadh'ın 1837'den 1842'deki ölümüne kadar hüküm süren dokuzuncu Navabı Navab Muhammed Ali Şah'ın sekizinci kuştan torunu olan 68 yaşındaki Navab Masud Abdullah, "Gümüş nagralar bir navab kıyafetinin en önemli parçasıydı" dedi.
Abdullah, "Bunlar sadece birer ayakkabı değildi; kültürümüzü ve mirasımızı temsil ediyorlardı" diye ekledi.
Bir zamanlar sadece Navablara ayrılmış olan gümüş nagralar, son yüzyılda Lucknow'un hem orta hem de üst sınıfları tarafından benimsenerek el üstünde tutulan bir düğün geleneğine dönüşmüştür.
Abdullah durumu şöyle açıkladı: "Atalarımız her gün gümüş nagra giyerdi. Daha sonra kutlamalar için ve nihayetinde sadece özel günler için ayrılır hale geldiler. İşin güzel tarafı, gelenek Navabların dışına yayıldı. İnsanlar, özellikle Lucknow genelindeki gelinler bunu kendi gelenekleri olarak benimserken, artık nagra olmadan bir gelin eksik sayılıyor."
Hussain ve zanaatkar ailesi bu dönüşüme bizzat şahit oldu.
"Geçmişte bu ayakkabıları sadece Navablar alabiliyordu çünkü bunlar zenginliği, gücü ve statüyü simgeliyordu" dedi ve ekledi: "Ancak son yedi ya da sekiz onlarca yılda, özellikle düğünler ve özel günler için orta sınıf ve zengin aileler arasında da popüler hale geldiler."
İki tür gümüş nagra bulunmaktadır - açık burunlu çappaller ve kapalı burunlu jutiler - ve müşteriler farklı desenler, süslemeler ve tasarımlar seçebilmektedir.
Hussain'in ailesi 1900'lerin başından beri nagra üretmektedir ve bu ticaret onlara rahat bir yaşam sağlamıştır. Her düğün sezonundan önce tipik olarak ayda yaklaşık 10 çift ürettiğini belirten Hussain, her bir çiftin fiyatının 105 ile 230 dolar (10.000 ila 22.000 rupi) arasında değiştiğini söylüyor.
Sessiz bir şekilde, "Onurlu bir hayat yaşadık" dedi. "Ailemizi doyurmaya, çocuklarımızı okutmaya ve her ay biraz birikim yapmaya yetecek kadar kazandık. Bir gün evimizi geçindirmekte bile zorlanacağımızı asla hayal etmemiştik."
Ancak geçen yıl boyunca artan gümüş fiyatlarıyla birlikte siparişler de ortadan kayboldu. Arzın sıkışması ve artan yatırımcı talebi nedeniyle, Şubat ayında başlayan ABD-İran savaşı öncesinde de metalin maliyeti biraz artmaktaydı. Ancak bu çatışma, küresel piyasalardaki belirsizliğin yatırımcıları gümüşe yönlendirmesiyle yeni bir darbe vurdu ve metali...