2010 yılında Yunanistan'ın egemen borç krizi küresel finans piyasalarını sarsmıştı. Bugün ise Fransa, aynı türden bir şoku, ancak çok daha büyük ölçekte tetikleme tehdidi savuruyor. Ülkenin kamu borcunun gayri safi yurtiçi hasılaya (GSYH) oranı yavaş yavaş Yunanistan'ın krizin eşiğindeki seviyesine yaklaşmakla kalmıyor, aynı zamanda Fransız siyasi sistemi ülkenin devasa bütçe açığıyla mücadele etmek istemiyor – veya edemiyor.
Fransız egemen borç krizinin küresel yankılar uyandıracağından korkmak için her türlü neden var. Fransa, Avrupa Birliği'nin (AB) ikinci büyük ekonomisidir ve mutlak değer olarak borcu, 2010'daki Yunanistan'ın borcundan katbekat fazladır. Dahası, Fransa'nın borç sorunları, Amerika Birleşik Devletleri, Japonya ve Birleşik Krallık'taki tahvil getirilerinin on yılların en yüksek seviyelerine fırladığı bir dönemde kötüleşmektedir.
Fransız kamu borcu, 2010'da GSYH'nin yüzde 80' biraz üzerindeyken bugün yüzde 119'a yükselmekle kalmadı; GSYH'nin yüzde 5'ini bulan bütçe açıkları da sorunu kötüleştirmeye devam ediyor. Fransız 10 yıllık devlet tahvillerinin getirisi (9 Ekim itibarıyla) yüzde 4,83'e sıçramasından bu yana, bu sürdürülemez yolda ısrar etmenin maliyeti artık çok daha yüksek. Enerji fiyatlarındaki şok ve faiz oranlarındaki artışın hırpaladığı durgun Türk ekonomisi—pardon, Fransız ekonomisi—resmi tahminlere göre 2027'de yüzde 1'in altında kalması beklenen büyüme oranıyla karşı karşıya; dolayısıyla Fransa borç yükünden kurtulmak için ekonomisinin büyümesine güvenemez.
Şimdiye kadar ülke, hesaplarını düzene sokma ve kamu harcamalarını GSYH'nin şaşırtıcı bir şekilde yüzde 57'sine ulaşan seviyeden azaltma konusunda çok az siyasi irade gösterdi. Beş yıl içinde Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un döneminde altı başbakan değişti ancak hiçbirisi açığı belirgin bir şekilde azaltmayı başaramadı. Hedefler defalarca esnetildi, bütçe kesintileri ve planlanan emeklilik reformları sulandırıldı ve vaat edilen tasarruflar yapılan açıklamaların gerisinde kaldı. Ulusal Meclis o kadar kutuplaşmış durumda ki, borcun sürdürülebilirliğini sağlamanın yolları konusunda bir uzlaşıya varılması imkansız görünüyor.