Edith Grynszpancholc'ün son 32 yılda yaptıklarının büyük bir kısmını açıklayan bir cümle vardır. İstatistiklerden veya tedavilerden bahsetmez. “Ben her zaman, çocuğu ölen ve parası olmadığı için elinden gelenin en iyisini yapamadığına inanan babayı düşünüyorum” diyor.
Bir ailenin kanserin acısı ve belirsizliğinin yanı sıra, farklı bir ekonomik durumun çocuğunun tedavisini değiştireceğine dair hissi taşımasını engellemenin, kendisini hâlâ harekete geçiren şeylerden biri olduğunu belirtiyor.
Hikaye, üç kızından üçüncüsü olan Natalí ile başladı. Ona kemik kanseri olan bir osteosarkom teşhisi konulduğunda yedi yıl yedi aylıktı. Zamanında tespit edilmesine rağmen agresifti ve hızla metastaz yaptı. 1994 yılında dokuz yaşında hayatını kaybetti.
Bugün kanser hastası yaklaşık 2.800 çocuk, ergen ve genç yetişkine destek olan Fundación Natalí Dafne Flexer (Natalí Dafne Flexer Vakfı) bu deneyimden doğdu. Kuruluş; psikolojik destek, rehberlik, rekreasyon alanları, ulaşım ve konaklama yardımı, rehabilitasyon ve ilaç ile tetkiklere erişim için danışmanlık gibi hizmetler sunmaktadır.
Natalí, tedavisi sırasında annesine defalarca şu cümleyi tekrarlamıştı: "Ben ünlü olmak istiyorum." Grynszpancholc, kızının ölümünden sonra o hayatın aşılması gerektiğini ve yaşadıkları deneyimin diğer aileler için bir araca dönüştürülebileceğini hissetti. "Onun anısını Vakıf aracılığıyla canlı tutmak, bu dünyadan geçişinin sönüp giden bir yankı değil, başkalarının acısını dindiren yaşayan bir miras olmasını sağlama yöntemimdir" diyor.
Ona göre bu, aynı zamanda kızının hayalini kurduğu o aşkınlığa ulaşmasının da bir yoludur. Ancak vakfın çalışmalarının merkezi bir kısmı daha az görünür bir alanda, bürokraside gerçekleşmektedir. Bir sosyal güvenlik kurumu veya sağlık sigortası şirketi bir ilacı, nakli veya hizmeti geciktirdiğinde, vakıf aileye işlemlerinde eşlik ediyor, sağlık güvencesine müdahale ediyor ve hatta yanıtları hızlandırmak için hazır bulundurulan yasal araçları devreye sokuyor.
Grynszpancholc, mantığın sadece eksik olanı teslim etmek olmadığını açıklıyor. Eğer bir sağlık güvencesinin bir hizmeti garanti etmesi gerekiyorsa, bunu sağlamaya çalışıyorlar. Bunu bir hasta için başarmak, aynı şeye ihtiyacı olan bir sonraki hasta için yolu kolaylaştırabilir. "Çalışmalarımızın büyük bir kısmı, hastaların haklarına erişebilmesiyle ilgilidir" diye özetliyor.
Vakıf ayrıca pediatrik onkoloji ile birlikte değişim geçirmiştir. Otuz yıl önce, kanserli çocukların aileleri, kardeşleri veya okulları için İspanyolca materyallerin neredeyse hiç olmadığını hatırlatıyor. Bugün karşılaşılan zorluklar arasında, belirli yenilikçi tedavilerden kimin yararlanabileceğini bilmeyi sağlayan moleküler çalışmalara erişimin garanti edilmesi, ilaçların zamanında temin edilmesi ve diğer birçok engelin çözülmesi yer almaktadır. 29 yaşına kadar olan belirli genç yetişkinlere de bakım hizmeti genişletilmiştir.
Tüm bunlar olurken Grynszpancholc kendi sürecinden geçmektedir. Uzun süre vakıf ile hayatının neredeyse birbirinden ayrılamaz olduğunu söylüyor. Bugün o tarihe başka bir yerden bakabiliyor. "27 yıl yas tutarak yaşadım. Daha beş ya da altı yıl önce yastan çıktığımı ve hayatımı yaşamaya başladığımı söyleyebilirim" diyor. Kişisel alanlarını geri kazandı, çocuklarına ve torunlarına daha çok yaklaştı ve fotoğrafta yeni bir tutku buldu. Öncekini bırakmadı. Kanserli çocukların yaşamlarını nasıl iyileştireceğini düşünmeye devam ediyor, ancak bu misyonu...