Pandemi pek çok şeyi değiştirdi; kuzey Entre Rios'taki bir sığır yetiştiricisi ailenin hayatını da. 2020 yılında dünya durma noktasına gelmişken Castillo ailesi, San José de Feliciano'daki San Pedrito çiftliğinde birlikte daha fazla vakit geçirmeye başladı ve işin seyrini değiştiren şu soruyu sordu: Sütten kesilen bu sığırları satmak yerine neden kendi bünyemizde büyütüp besleyip son aşamaya getirmiyoruz?
O ana kadar aile, dört nesilden uzun süredir büyükbaş hayvan yetiştiriciliğiyle uğraşıyordu. Ancak bu soru, birkaç ay öncesine kadar hayal bile edemeyecekleri bir dönüşümün fitilini ateşledi. O yılın nisan ayında ilk kez kendi büyütme işlemlerini gerçekleştirdiler, kısa süre sonra hayvanların besicilik ve sonlandırma aşamasına geçtiler ve 2020 bitmeden beklenmedik bir adım daha atarak et ihraç etmeye başladılar.
Böylece Castillo ailesinin hayvancılık köklerini alıp; kendi üretimi, genetiği, tarımı, kesimi, ihracatı, mağazaları ve diğer ülkelerdeki operasyonlarıyla entegre bir işletmeye dönüştüren aile şirketi "Abuelo Julio" doğdu. Bugün şirket ABD, İsrail ve Avrupa gibi pazarlarla çalışıyor ve ayrıca Kolombiya'da kendi operasyonunu yürütüyor.
Şirketin kurucularından, mevcut başkanı ve CEO'su Sebastián Castillo, LA NACION'a verdiği demeçte, "Abuelo Julio, dört nesilden fazla süredir yetiştiricilik yapan hayvancılık ailemizin işini büyütmeye karar verdiğimizde doğan bir başarı ve gelişim hikayesidir" diyor. Şirketin adı, tüm hayatını hayvancılık ve et ticaretine adamış olan büyükbabaları Julio'ya bir saygı duruşu niteliği taşıyor.
Sebastián ise Ekonomi eğitimi almış ve yıllarca teknoloji sektöründe çalışmıştı; ta ki pandemi onu ailesiyle birlikte çiftlikte daha fazla zaman geçirmeye zorlayana kadar: "Karantina ile birlikte çiftlikte bir araya gelmeye başladık ve işte o zaman hayvancılık döngüsünü entegre etmeye karar verdik."
İlk karar sütten kesme aşamasında alındı. Sebastián, buzağıları neden satmak zorunda olduklarını sorguladı ve kendisini ikna eden bir yanıt bulamayınca, onları kendilerinin büyütmesine karar verdiler. Bunu yapmak için La Pampa'dan ilk dört otomatik besleme silosunu satın aldılar ve bir öğrenme süreci başlattılar.
Ardından yeni bir soru ortaya çıktı: Eğer büyütebiliyorsak, bu hayvanları neden son aşamasına kadar beslemeyelim? Henüz bu süreci öğrenirken, projeyi yeniden genişletme fırsatı kapıyı çaldı. Et ihracatı yapan bir arkadaşı ona doğrudan şu teklifte bulundu: "Madem bu işin içine girdin, et ihraç etmek istemez misin?"
Yanıt anlıktı ve Kasım 2020'de ilk yurt dışı operasyonlarını gerçekleştiriyorlardı. Bu ticarete girmek için ihracat tecrübesine sahip, kendilerine bilgi birikimi (know-how) sağlayan Carnes Virreyes ile ortaklık kurdular; Castillo ailesi ise sermaye ve hayvanları sağladı: "Bize know-how aktardıkları ve bizim de sermaye ve hayvanları koyduğumuz iş birliğine dayalı bir anlaşma yaptık. Bu, yalnızca işi öğrenmek için bir kezliğine yapıldı. Böylece, iş hakkında hiçbir şey bilmeyen kardeşim Tomás ile birlikte her şeye sıfırdan başladık."
Büyüme, neredeyse her şeyi baştan öğrenmeyi gerektirdi. Başlangıçta haftada yaklaşık 350 baş hayvan kesiyorlardı; bunun %10 ila %15'i kendi üretimleriydi, geri kalanı ise büyütmek için dışarıdan satın alınan hayvanlardı. Ayrıca kendilerine büyükbaş satan üreticilerle güven inşa etmek zorunda kaldılar: "Kimse bizi tanımıyordu, bize hayvan satmak ya da vadeli vermek istemiyorlardı, sadece peşin çalışıyorlardı. Ta ki güvenip ödemelerimizi zamanında yaptığımızı fark edene kadar."
Bugün ölçek çok farklı. Şirket haftada 1500