Demi Moore, kendisini bir nesil Hollywood oyuncusunun yüzlerinden biri haline getiren 1985 yapımı St. Elmo’s Fire (El primer año del resto de nuestras vidas) filmindeki rolünü neredeyse kaybediyordu. Filmin senaristlerinden Carl Kurlander'ın açıkladığına göre, aktris kostüm provasına “sarhoş ve uyuşturucu etkisinde” katıldı; bu durum yönetmen Joel Schumacher'in bir yedek arayışına girmesine ve Madonna'yı düşünmesine yol açtı. Moore'un filmdeki yerini korumak ve toparlanmak için sadece on günü vardı.
Şarkıcı, Jules Van Patten karakterini canlandırmak üzere teklif almak üzereydi ancak aktris durumu tersine çevirmeyi ve kariyerinin ilk yıllarında kilit rol oynayacak bir yapımla yola devam etmeyi başardı. Kurlander bu olayı Reality Life with Kate Casey adlı podcast programındaki bir röportajda yeniden aktardı. Anlattığına göre, Schumacher ve yapımcı Lauren Shuler Donner, Moore ile görüşerek ona son bir şans vermeyi kabul ettiler. Süre netti: On gün içinde kendini toparlayabilirse çekimlere katılabilecekti. Alternatif isim çoktan belirlenmişti.
Schumacher Madonna ile tanışmış ve olağanüstü bir geleceği olacağına ikna olmuştu. Kurlander, yönetmenin kendisine, “Bu kız dünyanın en büyük yıldızı olacak. Sadece bunu hissettim,” dediğini aktardı. Senaristin belirttiğine göre Schumacher rolü teklif etmeye hazırdı, bu nedenle Moore'un devam edebilmesi çok kısa bir süre içinde toparlanmasına bağlıydı. Aktris, Alkolikler Anonim toplantılarına katılmaya başladı ve ayık kalmasına yardımcı olacak bir kişinin desteğini aldı.
Kurlander'a göre Moore kendisine verilen şartları yerine getirmeyi başardı ve çekimlere daha iyi bir durumda geldi. Moore, Rob Lowe, Emilio Estevez, Andrew McCarthy, Judd Nelson, Ally Sheedy ve Mare Winningham ile birlikte parti hayatıyla tanınan, parlak ama sorunlu bir genç olan Jules karakterini oynamayı tamamladı. Aktris, 2024 yılında vizyona giren Brats belgeselinde, yönetmenin kendisine henüz bir filmin ticari başarısını garanti edecek bir isme sahip olmadığı dönemde güvendiğini hatırlattı.
“Gerçekten de gişe açısından hiçbir cazibem yoktu” dedi ve ekle “Kolayca başka birini bulabilirlerdi.” Çekimler sırasında Moore, ayık kalmasına yardımcı olmak için haftanın yedi günü, günde 24 saat ona eşlik eden bir terapistle çalıştı. Aktris, durumunun ciddiyetinin farkına varmasını isteyen terapistinin kendisine yönelttiği, film mi yoksa kendi hayatının mı daha önemli olduğu yönündeki soruyu da hatırladı.
Moore o zamanki tepkisini anarken, “Film!” diye yanıt verdiğini belirtti. “Kendimi hiç değerli hissetmiyordum. Uyum sağlamak, ait olmak için yanıp tutuşuyordum. Beğenilme ihtiyacım en üst seviyedeydi.” Çekimlerden sonra da devam eden bir mücadele.
Moore, 2019 yılında yayımlanan anıları Inside Out. Mi vida'da, kariyerinin ilk yıllarını, mesleki başarıları ne olursa olsun yeterli olmama hissiyatının beslediği bir otodestrüksiyon dönemi olarak tanımladı. “Kariyerimin başında, ne kadar başarılı olursam olayım, kendimi asla yeterince iyi hissetmediğim bir kendi kendini yok etme sarmalına girdim” diye yazdı. Ve şunu açıkladı: “Hiçbir değerim olmadığını düşünüyordum ve bu yıkıcı yol beni çok hızlı bir şekilde kritik bir noktaya, gerçek bir krizin eşiğine getirdi.” Aktris acı deneyimler atlattı