LA NACION'a konuşan Arjantinli filozof Darío Sztajnszrajber, felsefenin tanımını ve mutluluk kavramını insanların kendini gerçekleştirmesiyle ilişkili olarak ele aldı. Mutluluk arayışı hakkındaki bir soruyu yanıtlarken, “Mutluluğa dair bir şeyi, şu anda bunda kendimi gerçekleştirebildiğimde buluyorum. Asla yüzde 100 gerçekleştiğime inanmıyorum” dedi. Uzman, “Bakın, bunu mesleki terimlerle düşünüyorum, sanki gerçekleşme daha çok içsel bir soru gibi. Öyle ki insan bir şeyden fazlasıyla emin olduğunda buna başvuruyor. Dolayısıyla orada duruyorsunuz ve insan, 'Acaba gerçekten gerçekleştim mi?' diyor. Çünkü aniden kendime inandım” şeklinde düşündü.
Ayrıca Sztajnszrajber, “her şey yerle bir olduğunda felsefe yapmanın kolay olduğunu, zor olanın ise her şey yolunda giderken felsefe yapmak olduğunu” belirterek varoluşun amacının yalnızca iyi bir işleyişten ibaret olduğu fikrini reddetti. Bu bağlamda, Platon'un Şölen diyalogunda felsefe üzerine yaptığı şu güzel tanımın altını çizdi: “Asla ulaşamayacağımız ama yine de peşinden gittiğimiz bir bilginin arayışına gidiyoruz.” Bizi motive eden bir şey var. Mutluluk arayışı konusunda uzman, “Bana göre mutluluk, arzu ettiğim şeyi hayatımda somutlaştırabilmemle ilgili; ancak felsefe yaptığım için arzum bir felsefe arzusu, bilgi arzusu, o bir çeşit hayret etme, hayreti yeniden kazanma halidir. Gerçekliği olduğu gibi, bize satıldığı şekliyle tüketmek bana çok yanlış geliyor ve gerçeği oluşturan yönleri sürekli kurgulamakla çok ilgileniyorum” dedi.
Felsefede 'şüphe okulu' olarak adlandırılan, Freud, Marx ve Nietzsche gibi düşünürleri birleştiren akıma değinen uzman, “Örtünün altında, olayların farklı bir yönünü açığa çıkarabilecek eleştirel bir ruhun bulunduğu fikri var. Bu benim çok ilgimi çekiyor, farklı bakış açıları sergilemek” diye ekledi. Sztajnszrajber, “İnsan bu dünyaya gerçeği bulmaya, onu buldum demeye, mutlu olmaya, onu buldum demeye, diğer yarını bulmaya, onu buldum demeye geliyor” diyerek hemen ardından şunları ekledi: “Ve bu hedeflere ulaştığına inanan tonlarca insanın olmadığını söylemiyorum. Muhtemelen imrendiğim insanlar da onlardır; diğer yarımı buldum ve iki gün sonra anlıyorsunuz ki hayır, yani sizi rahat bırakmayan bir şeyler var.”
Bu çerçevede şu sonuçla sözlerini tamamladı: “Belki de sonunda tüm bu felsefi sorgulama büyük bir saçmalıktı ve dünya olduğu gibi ibaret. Ancak onu sorgulama arzusunu, en azından anlatısal olarak icra etmek beni tatmin ediyor.”