Altın, 2025 yılında olağanüstü bir yıl geçirdi. Ocak ve Aralık ayları arasında ons fiyatı 2.651 dolardan 4.309 dolara yükseldi; 3.442 dolarlık yıllık ortalama ise 2024 yılına göre %44,1 daha yüksek gerçekleşti. Rezervlerinin bir kısmını bu metalde tutan Arjantin Merkez Bankası (BCRA) için bu iyi bir haberdi. Ancak bu durum, dün Ulusal Denetim Kurumu (AGN) ile sert bir tartışmanın fitilini ateşleyen bir faturayı da beraberinde getirdi. AGN, BCRA'nın 2025 mali tablolarını olumlu bir görüşle, yani sayıların sunumuna ilişkin hiçbir itirazda bulunmaksızın onayladı. Bununla birlikte, altmla bağlantılı riskten korunma (hedge) operasyonlarının dövizle ödenen 1,023 milyar dolarlık bir zarara yol açtığını vurguladı. Kurumun başkanı Juan Manuel Olmos, X platformunda daha da ileri giderek Merkez Bankası'nın metalin fiyatı üzerinden spekülasyon yaptığını ve "yanlış hesap yaptığını" iddia etti. Bu nitelendirme, operasyonları riskten korunma olarak tanımlayan teknik raporda yer almıyor. BCRA ise altındaki pozisyonunun, riskten korunma işlemleri eklendiğinde 2,505 milyar dolarlık net kazanç sağladığını belirterek AGN yönetimini "tamamen siyasi amaçlarla" hareket etmekle suçladı.
Her iki rakam da doğrudur, çünkü farklı şeyleri ölçmektedirler. Altına sahip olan bir merkez bankası, fiyatın düşmesi ve dolayısıyla rezervlerin azalması riskiyle karşı karşıyadır. Piyasada yüksek volatilite olduğunda kendini korumak için, piyasada ne olduğuna bakılmaksızın bir varlığı önceden belirlenmiş bir fiyattan alma veya satma hakkı veren sözleşmeler olan finansal opsiyonları kullanabilir. İki türü vardır. "Put" bir satım opsiyonudur. Merkez Bankası, piyasa çökse bile altınını asgari bir fiyattan satmayı garantilemek için bunu satın alır. Bu, yangın sigortası gibidir. Bir prim ödenir ve eğer ev yanmazsa, o para kaybedilir. "Call" ise tersi yönde çalışır. Merkez bankası bir prim tahsil edebilir, ancak kotasyon çok daha yüksek olsa bile altınını sabit bir fiyattan satmak zorunda kalır. BCRA'nın eski başkanı Martín Redrado'ya göre kurum, her iki seçeneği birleştiren "collar" (çit) adı verilen bir strateji kurmuştu. Düşüşe karşı korunmak için bir put satın alıyor ve bu primin cebinden çıkmaması için eş zamanlı olarak bir call satıyordu. Bunun maliyeti, belirli bir fiyatın üzerindeki kârdan vazgeçmektir.
BCRA sözleşmeleri hangi fiyatlardan akdettiğini açıklamadı, ancak hipotetik bir örnek mekanizmayı göstermektedir. 2025'in başlarında, ons 2.650 dolar civarındayken, Merkez Bankası 2.400 dolardan bir put satın alıp 3.000 dolardan bir call satmış olsaydı, 2.400 doların altındaki her türlü düşüşe karşı korunmuş olacaktı. Ancak altın yılı 4.309 dolardan kapattı, bu nedenle karşı tarafına 3.000 doların üzerindeki farkı ödemek zorunda kaldı. Redrado, "BCRA kaybetti çünkü altın fiyatının bittiği seviyeden daha düşük bir fiyata call sattı. Bu teknik bir hatadır. Yükseliş trendi olduğunu göremedi" diye açıkladı. AGN'ye göre, 1,023 milyar doların 960,2 milyon doları opsiyonlardan kaynaklanan negatif sonuçlara, 62,8 milyon doları ise primlere denk geldi. Buna paralel olarak, denetim kuruluna göre portföydeki altın değer kazandı ve 8.002.500 milyon peso tutarında bir kazanç ekledi.
BCRA, her iki tarafın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini ve net etkinin "genellikle olumlu" olduğunu savunmaktadır. Merkez Bankası'nın açıklamadığı husus ise AGN raporunun operasyonların yasallığını sorgulamadığı veya bunların uygunluğunu değerlendirmediği yönündedir. Bu tür kararlar, yönetim kurulundan geçmesine gerek kalmaksızın, rezerv ekibinin sunduğu alternatifler arasından BCRA başkanı tarafından alınır ve sermayeyi korumayı amaçladıkları için son derece muhafazakar olma eğilimindedir,