1987 yılında Charly García, Fitz Roy Sokağı'nda büyük bir malikhane satın alarak burayı yaratıcı üssüne dönüştürdü. 2005 yılına kadar bu duvarlar, dönemin en popüler müzik televizyonu MTV'nin en parlak döneminde, 1995'te kaydettiği ünlü MTV Unplugged prodüksiyonu dahil olmak üzere provalara ve birçok icadına ev sahipliği yaptı.
Pek çok kişi bu yeri La Fábrica (Fabrika) olarak bilirken, Fabián “Zorrito” Quintiero gibi bazıları burayı La Fábrica de sueños (Rüyalar Fabrikası) olarak adlandırmayı tercih ediyor; çünkü gerçekten de Bay García'nın pek çok eseri burada gerçeğe dönüştü. Yeni yüzyılın başlangıcında ev plastik sanatçısı Omar Lotito tarafından satın alındı ve birkaç yıl önce Matías Capeluto kültürel bir girişim için mekân kiralamak arayışındayken tarih dolu bu yerle karşılaştı. García ile iletişime geçti ve mekânın bir müzeye dönüştürülmemesi şartıyla rock yıldızı onay verdi.
Bugün bir konser salonu olan mekân, bir yılı aşkın süredir haftalık konserlere ev sahipliği yapıyor. 2025 yılında Charly'nin ünlü MTV Unplugged'ı Hello!'nun otuzuncu yıl dönümü yaklaşırken, buradaki yetkililer gösteriyi yeniden sahneye taşımak için harekete geçti. Doğrudan tanıklar, hatta o kayıtta yer alan müzisyenler bile MTV'nin önerdikleri ile García'nın o yıllardaki sekanslı ve elektrikli müzik tarzı arasında belirli bir çekişme yaşandığını hatırlıyor. Ancak bu durum uyumlu bir şekilde çözüldü ve kanıtı da o şovun kaydında yer alıyor.
Söz konusu kaydı yeniden canlandırmak için projede yer almış müzisyenler bir araya çağrıldı. Fabián Quintiero (klavye ve bas), Fernando Samalea (davul) ve Di Salvo kardeşler Erica (keman) ile Ulises (çello) halihazırda La Fábrica'da en az on beş konser verdiler ve şimdi de 19 Ekim'de Teatro Coliseo'da ve Arjantin'in diğer şehirlerinde verecekleri bir dizi konserle çıtayı yükseltiyorlar.
“Onların yeri doldurulamaz”
Sağlık sorunları nedeniyle Charly sahnelerden uzak ve o tarihi ve güzel şovun temel sanatçılarından biri olan María Gabriela Epumer yirmi yıldan uzun süre önce hayatını kaybetti. Coliseo gösterisinin provalarına verilen bir arada Fernando Samalea, “Onların yeri doldurulamaz” diyor ve ekliyor: “Unplugged'ın güzel yanının İspanyolca konuşan bir gençliği temsil ettiğini düşünüyorum. Ayrıca bu, Charly'nin çalışmalarının büyük bir derlemesi. Doksanlı yıllarda doğan birçok kız ve erkek çocuk onu bu akustik format şarkı seçkisiyle tanıdı. Bunu La Fábrica'da tekrarlamanın en güzel yanı, yeni nesilleri bir şeyleri keşfetmeye davet etmek. Veya daha doğrusu, onun zamanında yaptığı ve bizim müzisyenler ve aynı zamanda hayranlar olarak hayranlık duyduğumuz şeyleri canlı olarak görmek.”
Televizyon şovunun yanı sıra, García'nın eski işbirlikçisi Joe Blaney'nin yapımcılığında bir albüm de yayımlandı ve bu albüm büyük değer gördü. Zorrito, “Çok seviliyor” diyor ve ekliyor: “İlk provalar Charly'nin evinde yapıldı, ancak son kısım La Fábrica'da gerçekleştirildi. Unplugged'ı yeniden canlandırmayı düşündük çünkü daha önce hiç canlı olarak yapılmamıştı. Pek çok ülkede gördüğü ilgi göz önüne alındığında harika bir turne olabilirdi.”
Samalea'ya göre bu repertuvar, García'yı hem Serú Girán ile hem de solo kariyerinin farklı dönemleriyle buluşturdu: “Seksenli yılların şık beyaz eldiveninden, La hija de la lágrima'nın gerçeküstülüğüne ve ilerleyen dönemde ortaya çıkacak olan Say No More anlayışına kadar.” Bu konserde Charly'nin sözleri ve melodileri emin ellerde, çünkü davet edilen vokalist Emme.