“Caseros hapishanesinde başıma gelmeyen kalmadı ama söze hemen eğlenceli bir anıyla başlamayı tercih ediyorum. Çarşaflarla ve battaniyelerle çevrilip cinsel ilişki için ayrılan yere ‘Karışıklık’ diyorlardı. Mahkumlar yanıma gelip ‘Sevgilim seninle tanışmak istiyor, neden gelmiyorsun?’ derlerdi. Onları bana tanıştırıp paylaşmak isterlerdi, bir tür poliamori, tam bir deli işi, heh heh heh,” diyor Guillermo Coppola, La Nación ile yaptığı söyleşi boyunca anlatacağı sayısız anının ilkine başlarken. Arjantin'i sarsan ve onu 9 1996 Ekim - 15 Ocak 1997 tarihleri arasında parmaklıklar arkasında tutarak özgürlüğüne kavuştuğu davanın üzerinden 30 yıl geçti. “Yemin ederim hapishanedeki günlerin üstünü tek tek çizme olayı gerçektir; Dolores hapishanesinde 60 ve Caseros'ta 37 gün geçirdim, jargonda çok yerinde bir tabirle ‘mezar’ denilen yerde kaldım çünkü gerçek şu ki orada kendini ölmüş gibi hissediyorsun, sadece yaşıyorsun işte,” diyor.
-Bu ‘Karışıklık’ta yaşadığınız durumları nasıl çözdünüz? -Beni davet ediyorlardı çünkü hapishanede kırmızı bir maymun gibiydim, herkesin ilgisini çok çekiyordum, Coppola vakası zirvedeydi. Asla gitmezdim am… Orası çarşaflar ve battaniyelerle alanlar oluşturulan bir avluuydu. Beni eğlendiren şey, oradan geçerken ayağımla perdelerini aralamaktı... Yaşanan durum bir parti gibiydi, müzik setleriyle geliyorlar, çiftler pastalar hazırlıyordu, tıpkı film gibiydi. Beni ziyarete geldiğinde ve keyifli vakit geçirirken bunu Diego'ya (Maradona) anlatıyordum. Gülmekten kırılıyorduk.
Guillermo Coppola, bir önceki gece baskına uğrayan Libertador Bulvarı'ndaki evinin çok yakınında, 9 Ekim 1996'da hayatını kaybeden komiser Emilio Azzaro'ya teslim oldu. Polis, dairesinin oturma odasında, hâlâ sakladığı bir vazo içinde, saflığı son derece düşük olan ve daha sonra yargı organlarının “yerleştirildiğine” karar verdiği 403 gram kokain içeren silindirik bir paket buldu.
Maradona'dan Tinelli ve Luis Miguel'e
Önce bir nezarethaneye konduğu Castelli karakoluna götürüldü. Parmaklıklar arkasındaki ilk duşu yeni bir anıyı tetikler: “Duştaydım ve beni tutuklayan polislerden biri, Daniel Diamante adında biri ortaya geldi. Gelip duşu söküp aldı. Çırılçıplak, ölümcül bir soğukta, o boruyu bir hamlede çıkardığı için suyun duvardan aşağı nasıl aktığını izleyerek kaldım... Bana meydan okurcasına baktı ve bağırmaya başladı: ‘Şimdi hapistesin, dostum. Coppola, burada ayrıcalıkların bitti. Eğlence bitti. Biz kalitelisini kullanırız.’ Rüya görüyor gibiydim. Dava arkadaşlarım, diğer uyuşturucu kaçakçılığı sanıkları Yayo Cozza, Claudio Coppola ve Paco Simonelli ile Ceza İnfaz Kurumu'nun kamyonetinde tanıştım. Adını anmak istemediğim hakim (Hernán Bernasconi'yi kastediyor) her şeyi göze almıştı: Bir gün Adalet Bakanı olmak için gazetelerde çıkmak istiyordu. Çoktan Gustavo Palmer'ı, El Conejo Tarantini'yi de tutuklamıştı ve dosyata Maradona, Tinelli ve Luis Miguel'in adları geçiyordu, tam bir saçmalıktı.”
“Daireme baskın düzenleyeceklerini biliyordum, bu yüzden anahtarları bina görevlisine bıraktım. ‘İfade vereyim de bir daha başımın etini yemesinler, evime döneyim’ diye düşündüm -diye açıklıyor Guillermo-. O hakimle (Bernasconi) teslim olmamam tavsiye edilmişti. Yanında çalıştığı için onu tanıyan Komiser Mario Naldi, normal bir adam olmadığını söylüyordu. ‘Onunla işin iyi gitmeyecek, San Isidro hakimi Marquevich'e (Roberto) teslim ol.’ Bütün bunlar sadece birkaç saat süren firari olduğum süre zarfında söylendi bana. Ben de ona şöyle cevap vermiştim: ‘Perdö...’”