Rusya, Avrupa'nın Kiev'e verdiği desteği zayıflatma çabasıyla NATO ülkelerine yönelik sabotaj faaliyetlerini tırmandırırken, her şey Avrupa'nın tepki vermekte zorlandığını gösteriyor.
Avrupalı yetkililer, geleneksel anlamda bir NATO ülkesine büyük ölçekli bir Rus işgali beklemediklerini belirtiyorlar.
Ancak, New York Times'ın açıkladığı gibi, ülkeler bu yoğunlaşan Rus saldırıları dalgasıyla başa çıkmanın en iyi yolunu bulmaya çalışıyor. Yetkililere göre en çok korktukları şey, bu saldırılardan birinin kazara veya kasıtlı olarak çok sayıda insanın ölümüne yol açması ihtimali.
NATO'nun eski istihbarat yetkilisi David Cutler, Moskova'nın "Ukrayna'ya destek iradesini kırmaya ve daha geniş anlamda Avrupa'nın güvenlik mimarisini değiştirmeye çalıştığını" söyledi.
Cutler, operasyonel düzeyde Rusların, "kökeninin atfedilmesi zor olan, etki yaratacak kadar önemli ama aynı zamanda daha geniş bir savaşı tetiklemeyecek kadar sınırlı" araçlar kullandığını belirtti.
Aynı yetkililere göre, Avrupa hükümetlerinin kendi içindeki tartışma, çatışmayı Rus topraklarına taşıyarak misilleme yapılıp yapılmayacağı ve bunun hangi yöntemle yapılacağı etrafında dönüyor.
NATO'nun eski üst düzey yetkilisi Camille Grand, ilk tepkinin soğukkanlılığı korumak ve aşırı tepki vererek bir Rus tuzaklarına düşmekten kaçınmak olması gerektiğini belirtirken, aynı zamanda gerçekliğin görmezden gelineceği kadar bir rehavete kapılınmaması gerektiğine dikkat çekti. Grand, Rus kampanyasının halihazırda oluşmuş bir kalıbın devamı olduğunu, ancak "olayların sayısındaki artışın ve niteliğindeki çeşitliliğin, taşıdıkları tehlikeli karakter kadar önemli olduğunu" ifade etti.
Avrupa, doğrudan askeri çatışma düzeyine varmayan saldırgan eylemler olan hibrit savaşa karşı caydırıcılığını üç düzlemde güçlendirmeye çalışıyor.
Birincisi, Rus saldırılarını açıkça kınamak ve sorumluluğu doğrudan Kremlin'e yüklemek. İkincisi, toplumun farkındalığını ve ihtiyatını artırmak ve potansiyel hedeflerin etrafında daha güçlü savunmalar oluşturmak. Üçüncüsü ise Vladimir Putin'e net mesajlar göndererek Moskova'ya açıkça veya gizlice bedeller ödetmek.
Litvanya'daki Jeopolitik ve Güvenlik Çalışmaları Merkezi'nden Linas Kojala, "Her saldırı somut bir tepki önlemiyle açıkça ilişkilendirilmelidir" dedi ve ekledi: "Bunun işe yaraması için hükümetler, her olaydan sonra yeni bir siyasi tartışma nedeniyle tepkinin gecikmemesi adına önceden finansman ve yasal yetkiyi güvence altına almış olmalıdır."
Böyle bir yaklaşım, hızla savaşa yol açabilecek öngörülemez saldırılarla nasıl başa çıkılacağı konusunda kolektif bir Avrupa mutabakatı gerektirir; bu, ülkelerin geleneksel olarak kendilerine sakladığı kararlardır. Bununla birlikte, NATO'nun eski yetkilisi Cutler'ın da belirttiği gibi, böyle bir mutabakata varılması "oldukça zor olabilir".
Doğrudan Rusya'ya atfedilen veya Moskova tarafından emredildiği düşünülen son olaylar arasında Polonya'daki demiryolu altyapısına yönelik saldırılar ve [metin burada kesilmektedir]