AFA'da kesinleşmiş bir karar var: Arjantin Milli Takımı bir daha Monumental Stadyumu'nda oynamayacak. Dünya ikincisinin takviminde ne kısa ne de orta vadede ülkede maç yer almadığı için bunun ne zaman kanıtlanacağı henüz net değil. Ancak 80 binden fazla insanı bir araya getirme ihtimali artık yetersiz kalıyor; başka bir mekan arayışına girilecek (belki de yenilenen Ciudad de La Plata stadyumu). Hatta Messi'siz bir milli takımın bu kadar çok insanın ilgisini çekebileceğini kimse garanti edemez; özellikle de bilet fiyatları hatırı sayılır ölçüde düşürülmezse. Yine de bu karar başka bir nedenden dolayı alınmıştır: River ile olan ilişki düzeltilemeyecek boyuttadır. Kavga çoktan birkaç raundu geride bıraktı. Kasım ayındaki o törende Claudio Tapia ve Pablo Toviggino hazır bulunmuş olmalarına rağmen, kriz Stefano Di Carlo göreve gelir gelmez patlak vermediyse, bunun nedeni River'ın sportif sonuçlarının başka bir cepheyle ilgilenmeye elverişli olmamasıydı. Henüz bu sonuçlar kökten değişmiş değil, ancak kulüp başkanı ağustos ayındaki üst üste gelen mağlubiyetler ortasında düzenlediği basın toplantısında süreci hızlandırdı. Hakem kararları hakkında sorulan bir soruya yıkıcı bir çıkışla yanıt verdi: "Utançta bir sınır bulmalarını bekliyoruz." Sanki özellikle bu konunun sorulmasını istemiş gibi.
Di Carlo, AFA'nın tam karşısında konumlanmanın kendisine sorunlardan çok daha fazla kazanç sağlayacağını düşünmeye başlamıştı. River üyelerinin çoğunluğunun bu tutumu desteklediğine şüphe yok. İki hafta önce, kulübün ikinci başkan yardımcısı ve Yürütme Kurulu toplantılarındaki temsilcisi Ignacio Villarroel, Arjantin futbolunun üstesinden gelebileceği bir dizi değişiklik öne sürdü. Bunlardan biri kaynak yaratımının artırılmasıydı; Tapia ise buna bir veriden çok daha fazlasıyla karşılık verdi: "Mesafe mesele para değil. River son transfer döneminde çok para harcadı ve Barracas onları Monumental'de yendi."
Komite toplantısının ertesi gününde, diğer kulüplerin yöneticileri River'daki mevkidaşları tarafından, turnuvadaki olası iyileştirmeleri tartışmayı amaçlayan ve asıl hedefi yankı uyandıracak bir fotoğraf vermek olan bir toplantıya çağrıldı. Neredeyse hiç kimse katılmadı; çoğunun emir verenlerle karşı karşıya gelmemek için bolca nedeni (veya korkusu) vardı.
Öte yandan AFA, kulislerde “Başkan Tapia'nın, Villarroel'den; Lionel Messi'nin 6 Ekim'deki veda maçında (etkinliğin küresel yankısı ve büyüklüğü göz önüne alınarak) AFA'nın stadyum kira bedelini almamayı ve bu bedeli bir hayır kurumuna bağışlamayı teklif ettiğini kulüp yetkililerine iletmesini istediğini” yayarak karşı atağa geçti. Maçın hasılatıyla ne yapılacağı konusunda ise hiç kimse bir şey söylemedi.
6 Ekim geldi çattı. Ülkenin en iyi elçisine saygı duruşu niteliğinde olması gereken şey, amatör bir etkinliğe ve yeni bir masa başı tartışmasına dönüştü. Tapia, Di Carlo'nun Lionel Messi'ye madalya takması için orta yuvarlakta onu karşılayabilirdi. Ancak AFA başkanı, muhtemel olumsuz halk tepkilerinden çekindiği için sahaya çıkmayı tercih etmedi. River başkanı ise 10 numarayı kendi ofisinde ağırlamayı yeğledi: Bir yöneticinin kafasında bu kesinlikle siyasi bir zaferdi; Messi'nin kafasında ise sadece bir nezaket göstergesiydi; dışarıdan birinin gözünde ise kaptanın nezaketinden faydalanmaktan ibaretti.
Etkinlik henüz başlamamıştı bile. Gecenin ilerleyen saatlerinde ortaya çıkacağı üzere, organizasyonun kusurları çok daha önceden ifşa olmuştu. Organizatör şirket Marketing Sports, iki gün sonra kendini savundu...