Dünyanın en zengin insanı, savaşın geleceğinin neye benzeyeceğine karar verilmesine yardımcı olacak bir Pentagon komisyonuna atandı. Elon Musk, Anduril Industries'in kurucu ortağı Palmer Luckey ve eski Temsilciler Meclisi Başkanı Newt Gingrich ile birlikte “Meridian Projesi”ne liderlik edecek. Bu hamle, hükümet ile teknoloji sektörünü birbirine her zamankinden daha fazla yaklaştıran Beyaz Saray stratejisinin bir devamı niteliğinde.
Meridian Projesi, savunma yüklenicilerinin Washington üzerindeki nüfuzunun çok ötesine geçiyor. Bu gelişme, savaşın geleceğinin hayal edildiği güç koridorlarına Silikon Vadisi'nin adım atışının başlangıcını işaret ediyor.
Savaş sonrası yıllar, Amerikan savunma yüklenicileri ile hükümet arasındaki giderek yakınlaşan ilişkiyle karakterize edildi. Bu durum, Başkan Dwight Eisenhower'ın 1961 yılındaki veda konuşmasında tam olarak karşı uyardığı yakınlaşmanın ta kendisiydi.
Sanayi ile hükümet arasındaki dönen kapılara ve milyarlarca dolarlık lobicilik faaliyetlerine rağmen, ilişkinin yapısı netti: hükümet yönü belirler ve yükleniciler bunu hayata geçirmek için teklif verirdi.
Silikon Vadisi'nin kurucu siyasi ideolojisi derin bir özgürlükçülüğe dayanıyordu. Orduyla kurduğu erken dönem bağlarına rağmen Vadi, kendisini Washington'un siyasi gücüne karşı bir denge unsuru olarak hayal ediyordu. Vadi'nin önde gelen isimleri, yeni teknolojiler inşa ederek ve eski gelenekleri yıkarak demokrasinin ruhunu yeniden tasarlayacak ve canlandıracaklardı; en azından kendilerine anlattıkları hikaye bu yönündeydi. Sonuç olarak, işlerini düzenlemeye yönelik her girişimini bu medeniyet misyonuna bir tehdit olarak gördüler.
Yapay zeka (AI) çağı, küresel savunma ekonomisinde yeni bir parça, yani DNA'sında geleneksel silah üreticileri kadar Silikon Vadisi'ni de taşıyan patlama yaşanan bir sektör yarattı.
Bu neoprimler, silahların otomatistleştirilebileceği ve basitleştirilebileceği platformlar yaratıyor. Yüklenicilerin Pentagon tarafından tanımlanan bir gelecek için sistemler yarattığı eski modeli açıkça reddettiler. Geleceğin gerçeğe dönüştürülebileceği –2020'lerin talebi olan yapay zeka destekli– yazılımları inşa ediyorlar.
Bu kesişim noktasında, büyüme için devlet sözleşmelerine duyulan eski bağımlılığın, Silikon Vadisi'nin geleceği inşa edenler olmaları gerektiği inancıyla çatıştığını görüyorlar. Palantir'in kurucu ortağı Peter Thiel'in ifade ettiği gibi: Yapay zekanın geleceğine dair bu “yıkıcıların” görüşüne karşı çıkan herkes adeta Deccal ile eşdeğerdir. Ona göre, inşa edilen bu yeni dünyaya fren koymak büyük bir günahtır.
Hırs peşinde koşan bu yeni sektör, eski özgürlükçü ahlakını bir kenara bırakmış ve bunun yerine hızlı, engelsiz ilerlemenin gücü üzerindeki her türlü denetimi geçersiz kılacağı inancını pekiştirmiştir.
Meridian Projesi ile buna resmiyet kazandırılmış oldu. Pentagon sözleşmelerinde milyarlarca dolara sahip şirketleri bulunan iki teknoloji lideri, artık savaşın geleceğinin ne gerektireceğini tanımlamakla görevlendirildi ve dolayısıyla bundan kazanç sağlamaya adaylar.
İşte burada, teknoloji ile devlet arasındaki Amerikan ilişkisi, farklı yönlerden gelse de Çinli muadiline fazlasıyla benzemeye başlıyor.
Tarihsel olarak Çin'in teknoloji sektörü kendini, ülkenin küresel bir güç olarak ortaya çıkışının ulusal projesinin bir parçası olarak görmüştür. Pekin stratejik yönü belirler ve birçok şirketin Komünist Parti komiteleri kurmasıyla birlikte telefon iki yönlü çalışmaktadır.
Bu durum, Pekin'in yüzyılın açılışında ekonomik dönüşümünün öncüsü olarak gördüğü yapay zeka için özellikle geçerlidir. Halk Kurtuluş Ordusu, sivil yapay zeka tedarikçilerine yoğun bir şekilde güvenmektedir.