Οι τραπεζίτες συνήθιζαν να λέε ότι, σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις, τα κράτη δεν μπορούν να χρεοκοπήσουν. Επαναλάμβαναν αυτή την καθησυχαστική διαπίστωση μέχρι τη δεκαετία του 1980, όταν ένα κύμα αθετήσεων πληρωμών από χώρες της Λατινικής Αμερικής ήρθε να τη διαψεύσει. Θα μπορούσε ένα αντίστοιχο σοκ να κλονίσει σύντομα την υπερβολική αυτοπεποίθηση των πλούσιων οικονομιών; διερωτάται ο Economist.
Birinci nesil bankacılar, işletmelerin aksine devletlerin iflas edemeyeceğini söylemeyi alışkanlık haline getirmişlerdi. Bu rahatlatıcı tespiti, 1980'lerde Latin Amerika ülkelerinden gelen bir temerrüt dalgası bunu yalanlayana kadar tekrarlayıp durdular. Economist, benzer bir şokun zengin ekonomilerin aşırı özgüvenini yakında sarsıp sarsamayacağını sorguluyor.
The immediate impact of the bond-market sell-off varies greatly across countries. The biggest threat is in Europe, and France is under the most pressure. This is what governments should do
Πριν από πέντε χρόνια, το κόστος δανεισμού ήταν τόσο χαμηλό ώστε το
έμοιαζε σχεδόν δωρεάν. Σήμερα, καθώς οι επενδυτές προχωρούν σε μαζικές πωλήσεις
, πολλές μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες αναγκάζονται να δανείζονται με το υψηλότερο κόστος που έχουν αντιμετωπίσει από τη δεκαετία του 1990 ή του 2000.
Beş yıl önce borçlanma maliyetleri o kadar düşüktü ki neredeyse bedava görünüyordu. Bugün ise yatırımcıların toplu satışlara yönelmesiyle birlikte birçok büyük gelişmiş ekonomi, 1990'lardan veya 2000'lerden bu yana karşılaştıkları en yüksek maliyetlerle borçlanmak zorunda kalıyor.
Και επειδή το δημόσιο χρέος των μεγάλων ανεπτυγμένων οικονομιών, ως ποσοστό του ΑΕΠ, είναι περίπου διπλάσιο σε σχέση με τις αρχές του αιώνα, η πίεση στους κρατικούς προϋπολογισμούς είναι τεράστια.
Ve büyük gelişmiş ekonomilerin kamu borçlarının GSYH'ye oranı yüzyılın başındakinin yaklaşık iki katı olduğundan, devlet bütçeleri üzerindeki baskı devasa boyutlardadır.
Ακόμη και πριν από το τελευταίο κύμα ρευστοποιήσεων στην αγορά ομολόγων, οι κυβερνήσεις αναμενόταν να διαθέσουν φέτος το 8% των φορολογικών τους εσόδων για την καθαρή πληρωμή τόκων του δημόσιου χρέους. Την ίδια στιγμή, η γήρανση του πληθυσμού και η απειλή πολεμικών συγκρούσεων δημιουργούν πιέσεις για αύξηση των δημόσιων δαπανών.
Tahvil piyasasındaki son tasfiye dalgasından önce bile hükümetlerin bu yıl vergi gelirlerinin %8'ini kamu borcunun net faiz ödemelerine ayırması bekleniyordu. Aynı zamanda, nüfusun yaşlanması ve çatışma tehditleri kamu harcamalarını artırma yönünde baskılar yaratmaktadır.
Πλέον, οι κυβερνήσεις πρέπει να πληρώνουν ακόμη περισσότερα για να αναχρηματοδοτήσουν τα παλαιότερα χρέη τους, ενώ πολλές εξακολουθούν να δανείζονται χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς.
Artık hükümetler, eski borçlarını yeniden finanse etmek için daha da fazla ödeme yapmak zorundayken, birçoğu önemli kısıtlamalar olmaksızın borçlanmaya devam ediyor.
Κάποια στιγμή, οι επενδυτές θα αντιδράσουν.
Bir noktada yatırımcılar tepki gösterecektir.