Salı günü NSW parlamentosuna girerken gazeteciler OpenAI’dan Jason Kwon’un etrafını sardı. Şirketin baş strateji sorumlusu özür dilemek için ABD’den uçup gelmişti. Haziran ayındaki dahili testler sırasında OpenAI’ın yapay zeka ajanları, federal bir Medicare istatistik portalındaki gizli olmayan dosyalara erişmişti.
Kwon, bir ABD şirketinin Avustralya sağlık verilerini nasıl hacklediğini ve bunu insanlara bildirmek neden haftalar aldığını metodik ve soğukkanlı bir şekilde yanıtladı. Bir gözlemci, ChatGPT gibi ses çıkardığını belirtti.
Ancak en ezici kanıt saatler önce tek bir ses sanatçısından gelmişti.
Jacqui Duncan, Avustralya radyo ve televizyonu için 5000’den fazla reklam seslendirmişti. Komiteye anlattığı gibi bunların hiçbirine sahip değil.
Geçtiğimiz mali yılda Duncan, önceki üç yılda istikrarlı bir şekilde kazandığının sadece yüzde 30’unu kazandı. Şimdi ikinci bir işte çalışıyor.
Bu medya kuruluşuna konuşan Duncan, “Yapay zeka sesleri ve performansları kesinlikle büyük bir rol oynadı” dedi. Müşterilerin ayrıca sendikanın yıllarca mücadele ederek elde ettiği tarifeleri baskılamak için bunları kullandığını söyledi. “Daha hızlı ve daha ucuz, bu yüzden biz de öyle olmalıyız.”
Medya sendikasının performans sanatçıları kolu olan Equity’nin NSW başkanı Duncan, Yapay Zeka Ortak Seçim Komitesi’ne ifade verdi. “Çalışmalarımın alınması için asla rıza göstermedim” dedi. Aynı oturumda konuşan Avustralya Ses Sanatçıları Derneği başkanı Simon Kennedy, “Üyelerimiz son 12 ayda işlerinde şimdiden yüzde 62 oranında geride” dedi.
Sydney’de iki gün ve ardından Melbourne’de iki gün boyunca tanık ardına tanık, yapay zekanın ses sanatçıları, banka personeli ve süpermarket çalışanları için iş dünyasını nasıl yeniden şekillendirdiğini anlattı.
Ford, Toyota ve Holden Avustralya’daki fabrikalarını kapattığında, işçilere üç yıl önceden uyarı verilmiş ve hükümetler ile otomobil üreticilerinden yaklaşık 380 milyon dolar destek sağlanmıştı. Victoria eyaleti ise yapay zekadan risk altındaki işçiler için 14 milyon dolar ayırdı.
OpenAI, Anthropic, Microsoft ve Google, Canberra’ya gözdağı vererek Avustralya’nın telif hakkı kurallarının, amiral gemisi modellerini yerel topraklarda eğitip eğitmeyeceklerini belirleyeceğini bildirdi. Ancak telif hakkı genellikle çalışmayı yapan sanatçıya veya yazara değil, bir stüdyoya, plak şirketine, yayınevine veya reklamcıya aittir. İttifak, masadaki anlaşmalar ve fonlar kapsamında paranın telif hakkını elinde tutana gittiği konusunda uyardı.
Duncan hiçbir zaman kendi reklamlarının telif hakkına sahip olmadı. “Ancak bu benim biyometrik verilerim ve bu performanslara giren 20 yıllık endüstri becerilerimse, bir söz hakkım olmalı” dedi. Müşterilerin, eğer bir performans “yalnızca benimki ve binlerce kişinin eğitim, performans becerileri, deneyimi ve yaratıcı bilinci birler ve sıfırlara indirgenip, bir LLM’ye (ücretsiz olarak) beslenip ardından ihraç edilmesinden ibaretse” kesinlikle bir performans elde etmemeleri gerektiğini söyledi.
Kendisi, yapay zeka kopyalarıyla değiştirilen, sesleri veya yüzleri rıza ya da ödeme alınmadan yeni kampanyalarda kullanılan ses sanatçılarını ve aktörleri tanıyor. Duncan, bir meslektaşı yapımcıya neden kendisine danışılmadığını sorduğunda, yapımcının “rızanın verildiğini varsaydığını” söylediğini belirtti.
Kennedy komiteye, “Bu ödeme meselesi değil; bu rıza meselesidir” dedi.
“Geriye dönük olarak vazgeçmek çok geçtir, çünkü birini ihlal edilmemiş duruma geri getiremezsiniz.”
Avustralya’nın en büyük işverenlerinde asıl korku, işi tamamen kaybetmek. İşçi Partisi senatörü Tony Sheldon, Commonwealth Bank genel müdürü Matt Comyn’i, bankada 25 yıldır çalıştığını söylediği Kathryn Sullivan’ın durumu hakkında köşeye sıkıştırdı. Sheldon, geçen yıl bankanın onu sohbet botlarından birini eğitmekle görevlendirdiğini söyledi.