Yemen'in uzun savaşı, bu kez ABD-İran çatışmasının bir yansıması olarak yeniden alevlendi. Küresel deniz ticaretinin yaklaşık yüzde 12'sinin geçtiği Bab el-Mendeb Boğazı'nı güvence altına almaya çalışan Suudi Arabistan destekli Yemen hükümet güçleri ile Suudi hava limanlarını ve petrol tesislerini vuran İran destekli Husiler arasındaki çatışmalar Kızıldeniz kıyısı boyunca şiddetlendi. Hürmüz Boğazı'ndaki trafiğin kısıtlanmasıyla birlikte Kızıldeniz güzergahı enerji ihracatı için daha büyük bir önem kazandı ve bu durum riskleri Yemen'in çok ötesine taşıdı. Ancak on yıldan uzun süren savaşla yıpranan Yemen halkı, en çok acı çekmeye devam edecek olan kesimdir. BM arabuluculuğunda 2022 yılında sağlanan ateşkes çatışmaları büyük ölçüde dondurmuş ve ABD ile çeşitli ülkeler tarafından terör örgütü olarak sınıflandırılan Husilere yeniden toparlanma süresi kazandırmıştı. Husiler daha sonra Gazze savaşının ortasında Kızıldeniz'de İsrail bağlantılı gemileri hedef almaya başladılar. ABD ve İngiltere'nin 2024'teki saldırıları ile bunu takip eden 2025'teki süregelen ABD bombardıman kampanyası onları alt edemedi; İsrail'in Husi kontrolündeki limanlara düzenlediği saldırılar da sonuç getirmedi. Kırılgan ateşkes temmuz ayında çöktü.
İran ve Yemen'deki çatışmalar artık birbirine sarılmış durumdadır. Yemen'deki tırmanış, bölgenin dar geçitleri üzerinde nüfuz elde etmek için Husileri kullanabilecek olan Tahran'ın işine gelmektedir. Sürdürülebilir bir savaş aynı zamanda ABD-İran anlaşmasını da karmaşıklaştıracaktır. Husiler ile Yemen hükümeti arasında siyasi bir çözüm uzak görünmektedir, ancak bunun alternatifi olan bir başka uzun süreli askeri kampanya çok daha kötü olacaktır. Yemen savaşı aynı zamanda Mekke Paktı'nın ilk gerçek sınavıdır. Ne Türkiye ne de Pakistan, Husi karşıtı bir taarruzun parçası olmak konusunda pek bir istek göstermiştir. İttifakın bu hafta Riyad'da gerçekleştirdiği acil toplantının ardından Pakistan Savunma Bakanı Khawaja Asif, Pakistan ve Türkiye'nin "bölgede varlık gösterdiğini", ancak yalnızca Suudi birliklerinin çatışmaya girdiğini belirtti. İslamabad, taarruz nitelikli desteğin Tahran'ın kırmızı çizgilerini aşacağını bilmektedir. Dolayısıyla bu pakt Riyad'a bir miktar siyasi destek sunabilir, ancak Husileri caydırması pek olası değildir. Son birkaç yıldır görüldüğü üzere, askeri güç bir maliyet dayatabilir ancak tek başına grubu etkisiz hale getiremez veya uzun süredir devam eden çatışmayı çözemez.