Patricio Baigorrotegui, başkanlık ofisinin kapısını açıyor; henüz birkaç saat önce devir teslim töreni gerçekleştirildiği için masanın üzerinde incelenmeyi bekleyen klasörler ve evraklar duruyor. O ve diğer yöneticiler, görevlerle dolu bir şekilde hâlâ yerleşme aşamasındalar. Ferro Carril Oeste'de bir değişim rüzgarı esiyor; Federico García Lorca sokağındaki girişten 30 metre içerideki o geniş salon, Ferro'yu hem sportif hem de sosyal açıdan örnek bir kulüp haline getiren başkan Santiago Leyden'in altın çağının eski estetiğini taşısa bile. Ancak ihtişamı tattığı kadar (1982 -yenilgisiz- ve 1984 Ulusal Şampiyonaları'nda finallerde sırasıyla Quilmes ve River'ı yenerek şampiyon olmuştu) Ferro, iflasın karanlık günlerini de yaşadı. Ve bu ilk çeyrek asrı alt liglerde geçiriyor. Bugünü; hem yönetim masalarında hem de sahadan yükselen büyük bir beklentiyle, insanı harekete geçiren bir nitelik taşımaya devam ediyor.
Takımı Primera Nacional'in A Grubu'nda birinci sıraya taşıyan ve ilk kez üst lige yükselme finalinde oynamak için iyi bir konuma getiren görevdeki yönetim kurulu, beşiğinde verdolaga (Ferro taraftarı) olan, bir spor yönetimi şirketinin sahibi, pazarlama lisans diplomasına, spor hukuku ve yönetimi alanında yüksek lisansa ve İspanya'da spor yönetimi alanında master derecesine sahip 41 yaşındaki Baigorrotegui'nin liderliğindeki muhalefete karşı seçimleri kaybetti. Akademik dünyayı tribün diliyle harmanlayan bir söyleme sahip olan Baigorrotegui, ikna olmuş bir şekilde, "Bu an için kendimle birlikte hazırlandım," diyor. Somos Ferro grubu, kulübün eski futbolcularından Marcos Acuña, Beto Márcico, Oscar Garré, Palito Brandoni ve Víctor Marchesini gibi isimlerin de oy kullandığı seçimlerde oyların yüzde 60'ını (3443 oyun 2072'si) alarak kazandı.
Baigorrotegui, "İnsanların çoğu bana 'bulaşma, delirdin mi, bu çok nankör bir makam' diyordu. Ama tutku mantığı yendi. Burası büyük bir şirketin genel müdürlüğünü yapmaya benziyor. Basketbolda León Najnudel ve voleybolda Julio Velasco dönemini yaşadım. Carlos Griguol ve Luis Bonini ile birlikte Ferro'nun tarihine damga vuran sportif liderlerdi," diyor. Eski Timoteo Griguol'ün eski komşusu olan Baigorrotegui, çocukken Pedro Goyena caddesinde karşılaştıklarında ondan imza/fotoğraf isterdi.
-Dışarıdan bir gözlemciye, takımın üst lige çıkma yolunda iyi bir konumda olduğu bir dönemde muhalefetin iktidardaki yönetimi yenmesi dikkat çekici geliyor.
-İflasın kaldırılmasından bu yana geçen 12 yıllık iktidar dönemi, iki yarı final hariç, hiçbir zaman zirvede yer almadan, üst lige çıkmaya yaklaşamadan geçti. Son dört Arjantin Kupası'nda oynamadık. Kulüp üyesi sadece bugünkü fotoğrafla yetinmedi, kulüpte yaşananların filminin tamamını gördü. Ayrıca yeni fikirleri, yeni bir nesil değişimi, daha profesyonel bir bakış açısına sahip genç insanları ve bu kadar başkanlık odaklı olmayan bir ekip çalışmasını oyladıklarını düşünüyorum. Üye bu muhalefette ilginç, değerli ve üstün bir teklif buldu.
-Nasıl bir kulüple karşılaştınız?
-Kendi kulübümüz olduğu için harika bir kulüple. Tarihimizden ve büyümeye devam etmek için sahip olduğumuz fırsattan çok gurur duyuyoruz. Profesyonel futbolda iyi bir durumdayız, son haftalarda üst lig için mücadele ediyoruz. Bu yönetim devir sürecine eşlik etmeliyiz. Kulübün yaklaşık 20.000 üyesi var, tüm faaliyetler iyi çalışıyor. Sosyal ve sportif düzeyde çok iyiyiz, ancak bizi en çok endişelendiren şey finansal meseleler. Kulübü, kısa vadeli ödeme yükümlülükleri olan, alarm verici bir cari pasif ile devraldık. Kamu bilançosu 7,5 milyonluk bir pasife işaret ediyor...