Kariyerinin en çok konuşulan yapımlarından birinin üzerinden onlarca yıl geçtikten sonra Eleonora Cassano, 90'larda Playboy dergisi için Julio Bocca ile birlikte gerçekleştirdiği fotoğraf çekimi sırasında yaşadığı deneyimin detaylarını açıkladı. Mario Pergolini'nin sunduğu eltrece kanalındaki "Otro día perdido" programına konuk olan balerin, teklifi nasıl aldığını, kabul etmeden önce yaşadığı tereddütleri ve kariyerinin zirvesindeyken yetişkinlere yönelik bir yayında yer almasının yankılarını hatırladı.
O dönemde Cassano ve Bocca, Arjantin balesinin en önemli iki figürü arasındaydı ve kariyerleri büyük bir yankı uyandırmıştı. Playboy'un fikri, ekseninde beden ve dansın yer aldığı sanatsal bir prodüksiyon gerçekleştirmekti. Pergolini çekimlerin nasıl gerçekleştirildiğini öğrenmek istedi ve balerin önce şunu açıkladı: Cassano, "Fotoğraflar çok güzel. Garip bir şekilde kocam Sergio gelip bana, 'Bunu yapmalısın çünkü harika' dedi," yorumunda bulundu.
Sanatçı, o dönemde böyle özelliklere sahip bir seansın nasıl sonuçlanabileceği konusunda şüpheler duyduğunu, hatta o kapak için uygun bir fiziksel yapıya sahip olmadığını bile düşündüğünü paylaştı. Cassano, "Kendi kendime 'ne yapacağım?' diyordum. Acınası duruma düşecektim. 43 kiloydum. Playboy'da ne yapacaktım?" diye hatırladı.
Konuşmanın ortasında panelist Rada, böyle bir meydan okumayı kabul etmenin cazibelerinden birinin ne olabileceğini esprili bir dille özetledi: para. Panelist "Para kazanmak" dedi ve Cassano da ekledi: "Çok para kazandık." Balerin ayrıca Playboy'un hem kendisine hem de partnerine içerik üzerinde geniş bir kontrol yetkisi tanıdığını açıkladı. Cassano, "Tüm dergi bizimti. Her şeye biz karar verdik" diye netlik kazandırdı.
Bu sayede prodüksiyon basit bir fotoğraf çekimi olarak değil, ikisinin geliştirdiği sanatsal çalışmayla bağlantılı bir teklif olarak ele alındı; bu durum sonuca da yansımıştı: Bale dünyasının iki yıldızı, fotoğrafçılar hareketleri kaydederken sahnede sıklıkla icra ettikleri bir eseri çıplak olarak dans ediyorlardı. Cassano durumu, "Kıyafetsiz dans" şeklinde özetledi.
Pergolini ile yapılan konuşma sırasında ekranda söz konusu fotoğraflardan bazıları belirdi ve sanatçının bunları izlerken verdiği tepki spontaneydi: "Bu çok korkunç, beğenmedim, ikimiz de orada acınası duruyoruz. Çok değerli başka fotoğraflar da var" diye değerlendirdi. Prodüksiyon New York'ta gerçekleşti ve bu amaç için bir araya getirilen bir ekiple yapıldı.
Kareler tanınmış fotoğrafçı Jack Mitchell tarafından çekilirken, sanatsal prodüksiyon Renata Schussheim'a ait oldu. Cassano, daha sonra sanat çevrelerinden bazı kişilerin seansın kopyalarını hediye olarak aldığını hatırladı. Cassano, "Fotoğraflar çok güzeldi. Lino Patalano fotoğrafımızı herkese hediye etti: Susana'ya (Giménez), Mirtha'ya (Legrand), bir tablo içinde ve evlerinin oturma odasında ben de orada olacak şekilde herkesin ellerindeydi" dedi.
Pergolini bunun üzerine Cassano'nun bu portrelerden herhangi birini saklayıp saklamadığını bilmek istedi. Sunucu, "Evinde bu fotoğraflardan devasa bir tane var mı?" diye sordu ve konuk şu netleştirmeyi yaptı: "Evimde kendi fotoğraflarım yok, ödüllerim yok, hiçbir şeyim yok. Evimde anneleyim, eşim ve hepsi bu. Bana ait hiçbir şey yok. Şimdi Julio ile birlikte kazandığımız Altın Martín Fierro var" diye yanıtladı.
Years ago, the dancer had spoken with LA NACION about that experience. “The proposal from the outset was to show bodies dancing without clothes. And we were at a full moment to do it. The one who arrived with the proposal was Lino Patalano. It was the whole edition for us