"Birkaç ay önce hastalandığımda, tekrar sahneye dönemeyeceğimden korktum ve 'kemirdim' çünkü turu ne zaman bitireceğime karar vermek ve kaderin karar vermesine izin vermek istemiyordum. Dolayısıyla bu dönüşün benim için büyük değeri var: bu bir yeniden başlangıç. Sonun geldiğini sanıyordum ama bunun yerine yolculuğun devam etmesi gereken başka bir kısmı var. Ve sonra sahne en iyi saklandığım yer." Ayrıca Claudio Baglioni, GrandTour La Vita è ora'nın zorunlu olarak durdurulması ve ertelenmesinin ardından - 2027 yazından itibaren - Che notte è questo ile canlı olarak geri dönmeye hazır değil! Ayrılış, 24, 25, 27, 28, 30, 31 Ekim ve 1 Kasım tarihlerinde Roma'daki Villa Borghese'deki Piazza di Siena'da yedi randevu, ancak bunu kendisi ve kariyeri için sembolik bir yerde ve tarihte yapıyor. 24 Ekim 1982'de Alé-oò, İtalya'nın ilk canlı müzik buluşmalarından biri olan Piazza di Siena'da 250 bin seyirciyle gerçekleşti.
"Bu bir dönüm noktasıydı, ilk başarılarımdan 10 yıl sonra geldi ve bir şeyler değişti: sanki harika bir yolculuk yaşıyor gibiydik. Birkaç gün sonra saçımı keserek bir dönemin sonunu işaretlemem tesadüf değildi." Kırk dört yıl sonra Baglioni, sanki geçmiş ile gelecek arasındaki kırmızı bir çizgiyi, bir daireyi kapatmak istercesine aynı yere geri dönüyor. "Müziği merkeze almak, müziğin merkezinde olmak düşüncesiyle bu şehrin kalbinde çalacağız." Ve eğer Roma'dan ayrılırsak, zamanın bin günlük uzun vedayla zaten ilan ettiği gibi, 50 yılı aşkın kariyerimizi bitirmek için Roma'ya döneceğiz. 23 Ekim 2027'de yarımadayı 50 konserle geçen Baglioni, Che notte è questo! ile Fori Imperiali'nin baş kahramanı olacak! Veda için dönüş. "Hangi gece olacak? Herkese gerçekten başımıza bir şey geldiğini düşündürmek yerine, tarihe geçmek istediğim bir gece ama bir kutlama konseri olarak değil. Roma'da, Centocelle semtindeki çocukluğumda stadyumlardan evimin balkonuna kadar, Foro Italico'dan, üniversitemin Aula Magna'sından, Vatikan'dan, Kolezyum'dan, hapishanelerden, Quirinale'den geçerek her yerde çaldım. Ben sadece avluları özledim. Roma bana verdi. Beni çok etkiledi ve yaptığım şeylere sıklıkla tanık oldu ama aynı zamanda bende en çok gerilim yaratan, en çok göstermem gereken şehir, çünkü Romalı şüpheci ve fethedilmesi en zor olanıdır. Fori Imperiali bir çemberi kapatacak, belki de bu son canlı olmayacak ama kesinlikle belirli bir tür canlının sonuncusu olacak."
Müziğe ilk adımını attığı günden bu yana hayalini kurduğu hayal, Centocelle'de, belki de askeri havaalanının geniş alanında konser vermek ama şu anda bu bir hayal olarak kalıyor. Ultimo'nun Tor Vergata'da gerçekleştirdiği gibi: "Onun adına çok mutluyum. Pippo Baudo'nun dediği gibi: Onu Sanremo'da icat ettim", yorumunu yapıyor ve büyük sunucunun sesini taklit ediyor. Roma'nın büyük şarkıcılarından birine ödediği şeref ödülü. "Düşünürsem, harika olduğunu söylemeliyim. Yaptığım şey her zaman çalışmaktan daha iyiydi - Campidoglio'da şakalaşıyor, Belediye Başkanı Roberto Gualtieri ve büyük etkinliklerden sorumlu meclis üyesi Alessandro Onorato tarafından memnuniyetle karşılanıyor - Sanki tüm hayatım boyunca oynamışım gibi. 75 yaşına gelmek ve neredeyse 75 yılın tamamı boyunca oynadığınızı söyleyebilmek harika bir şey. Ne de olsa birçok dilde aynı kelime oynamak ve oynamak için kullanılıyor ve performans sergiliyor". Giulio Cesare Salonunda birisi Gualtieri'ye Baglioni'ye bir günlüğüne Roma belediye başkanı olmayı teklif etmeyi düşünüp düşünmediğini sorar. Belediye başkanı "Bunu düşüneceğiz" diye yanıtlıyor. Daha dikkatli