MARGARITA BELÉN, Chaco.– Valentina, Chaco Kırsal Derneği'nin büyük bir deposundaki derme çatma bir yatakta uzanıyor. Etrafında bir hareketlilik var: yarışmak için gelen hayvanlar, gelip giden insanlar ve Expoagro tarafından düzenlenen Ulusal İlkbahar Braford Sergisi için hazırlıklar. Bunların arasında Yesica Espínola düvenin önünde duruyor, onu seviyor ve dikkatle gözlemliyor. Onu iyi tanıyor. Yetiştirme çiftliğinde doğduğu günden beri ona baktı ve şimdi bu yeni sergide ona eşlik ediyor. Espínola 34 yaşında ve başladığında hayvancılıkla çok az ilgisi olan bir yolu kat ederek buraya geldi. Misiones'in Oberá şehrinde doğdu, Eldorado'da büyüdü, Corrientes'te ziraat mühendisliği okudu ve bugün Chaco, Villa Ángela'daki Braford El Cambio yetiştirme çiftliğinin başında yer alıyor. Orada hepsi erkek olan altı kişilik bir ekibe liderlik ediyor ve neredeyse hiç bilmediği bir zanaatı sıfırdan öğrendi.
“Ben ziraat mühendisiyim. Misiones'liyim, Oberá doğumluyum ama El Dorado'da büyüdüm” diye anlatıyor LA NACION'a. Çiftlikte pandeminin başından beri çalışıyor. Fırsat, Kuzeydoğu Ulusal Üniversitesi'ndeki (UNNE) tezini ve stajını tamamladıktan sonra ortaya çıktı. İşletmenin sahibi Hernán Halavacs fakülteden tanıdığı biriydi. Öğrenci konseyinde faaliyetleri paylaşmışlardı ve ortak arkadaşları vardı: “2020'nin kış tatilinde Hernán'dan çiftliğe katılmam için bir telefon aldım.” O zamana kadar Halavacs ile bir danışmanlık firmasında çalışmıştı. Ancak pandemi planları değiştirdi. Tarladan sorumlu mühendis ailevi nedenlerle Corrientes'e döndü ve tamamen yeni bir sorumluluk üstlenmeyi içeren bir teklif ortaya çıktı: “Bana çiftliğin sorumluluğunu üstlenmemi teklif ettiler.”
Bu sadece iş değiştirmekle kalmadı. Öğrenmeye başlamaktı. Hayvanların kaydı, ilk denetimler ve bir yetiştirme çiftliğinin tüm işleyişi günlük rutininin bir parçası haline geldi. “O andan itibaren her gün kendimi geliştirmeye ve biraz daha fazla şey öğrenmeye devam ediyorum” diye açıklıyor. Çiftliğe gelişinin aile geleneğiyle de bir ilgisi yoktu. Annesi öğretmen, babası nakliyeci ve üretimle bağı ergenlik döneminde Misiones'teki bir ziraat meslek lisesinde okurken başladı. O aşamada yaklaşımı, eyaletinin yerel ürünleriyle daha çok ilgiliydi: yerba mate, çay ve şeker kamışı. Üniversite ve ardından profesyonel yaşam onu başka yönlere yönlendirdi. Sonunda, o zamana kadar ancak teoriden bildiği bir dünyada hareket etmeyi öğrenmek zorunda kaldığı bir Braford çiftliğinin önünde bitirene kadar.
Bugün çiftlikte yaşıyor. Rutini erken başlıyor ve hafta sonları durmuyor. Sebep basit: hayvanların her gün ilgiye ihtiyacı var. “İneklerin ne tatili ne de hafta sonu var, bu yüzden her gün oradayız, çok erken saatlerde başlıyoruz” diye tanımlıyor. Ekip altı kişiden oluşuyor. Tek kadın o ve liderlik ediyor. Günlük işlerin çoğunun ata binerek veya meraları gezerek yapıldığı bir faaliyette, zorluğu sadece teknik değildi: “Tek kadın olduğum, geri kalanının erkek olduğu bir ekibe liderlik ediyorum. Birlikte geziyor ve gün boyunca gerekli tüm faaliyetleri gerçekleştiriyoruz.” Adaptasyon da hemen gerçekleşmedi. Üniversite bilgisine sahipti ama hayvancılıkta özel deneyim başka bir hikayeydi. “Başta zordu, büyük bir meydan okumaydı.”