Not elle yazılmıştı. 1979 yılı 30 Mart Cuma günü, mesai bitimindeydi. "Filtre tıkanmış, söktüm, değiştirilmesini talep ediyorum." 1991 yılında Ekaterimburgo olarak yeniden adlandırılan Sverdlovsk'taki 19 numaralı askerî sitenin teknisyeni, mesajı şefinin masasına bırakıp evine gitti. Kimse notu okumadı. Sivil bir laboratuvar olarak gizlenen o tesisteki santrifüjler, birkaç saat boyunca korumasız bir şekilde çalışmaya devam etti. Ural Dağları'ndan esen rüzgâr bir spor bulutunu alıp götürdü. Bu, SSCB'nin resmen var olmaması gereken bakteriyolojik silah programı Biopreparat'ın göz bebeği olan 836 numaralı suş anthrax (şarbon) idi: SSCB, bu tür silahları yasaklayan uluslararası sözleşmeyi 1972 yılında imzalamıştı. Üç gün sonra bir seramik fabrikasının işçileri hastalanmaya başladı. Son vaka 19 Mayıs'ta kaydedildi. Resmî ölü sayısı 66 idi. O programın ikinci sorumlusu olan ve daha sonra ABD'ye iltica eden Ken Alibek, ölü sayısının en az 105 olduğunu hesapladı. Diğer kaynaklar ise 600 kişiden bahsetti. Asla kesin olarak bilinemeyecek. Laboratuvar ve gizli bakteriyolojik silah programı
Kırk yedi yıl sonra tarih tekerrür etmiyor. En azından umut bu yönde. Ancak yaşananları hafızasında tutanlar, Rusya'nın resmî açıklamalarına temkinli yaklaşma eğiliminde. İrkutsk yakınlarında yer alan Sibirya'daki bir laboratuvarda görev yapan bilim insanı Daria Shipilova'nın ölümünden dört gün sonra Rus yetkililer, hâlâ onun ne anlama geldiğini açıklamadı. Zatürree, demekle yetindiler. Ve hatta kimse sormadan, laboratuvarın bu durumla hiçbir ilgisi olmadığını eklediler.
Sverdlovsk'ta da benzer bir şey yaşanmıştı. İlk versiyon, sızıntının meydana geldiği yerden uzak, herhangi bir nedene işaret etmişti. İlk söylentiler Sovyet aleyhtarı iftiralar olarak nitelendirilip reddedildi. Washington açıklamalar talep etmeye başladığında, Tass ajansı yeni bir versiyon yaydı: Olay, karaborsaya düşen bozuk bir et sevkiyatının neden olduğu doğal bir salgındı. Satıcılar tutuklandı, mallara el konuldu ve hatta bir yüze yakın sokak köpeği itlaf edildi. Bu arada KGB, arşivleri temizlemekle meşguldü ve farklı bir hikâye anlatan ölüm belgelerini imzalamaları için ajanlarını gönderiyordu.
Trump'ın çağrısı
İsimler değişti ve neyse ki şartlar da değişti. Ancak senaryo çok fazla benzerlik taşıyor. Ekaterimburgo, Rus askerî endüstrisinin ana merkezlerinden biri olmaya devam ediyor. Moskova, henüz doğrulanmamış ikinci bir vakaya ilişkin söylentilerin ortaya çıkmasından sonra bile Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından yöneltilen açıklama taleplerini reddetti. Avrupa Birliği Sağlık Güvenliği Komitesi, Rusya'dan gelen bilgilerin "çok sınırlı" olduğundan bahsediyor. Donald Trump yardım teklifinde bulundu. Kremlin'in yanıtı, sözcüsü Dmitry Peskov'un ağzından, her türlü resmi bildiriden daha çok şey anlatan bir cümleyle geldi: Her halükarda, kendi topraklarındaki salgınlarla mücadele etmekte Amerika Birleşik Devletleri'ne yardım edebilecek olanlar kendileri olabilirdi. Washington bunu komik bulmadı. Dışişleri Bakanlığı, Moskova'ya Shipilova'nın ölümüne ilişkin bilgileri gizlemenin uluslararası sağlık yükümlülüklerini ihlal ettiğini hatırlatmak için gizli bir nota gönderdi. Trump ayrıca V