Nüfusu 4.000'den az olan ve Güney Atlantik Okyanusu'nun izole bir köşesinde yer alan Falkland Adaları, küresel iş dünyası manşetlerinde pek sık yer almaz.
Ancak adalar açıklarındaki bir İngiliz-İsrail petrol arama projesi, Arjantin ile takımada halkı arasındaki uzun süredir devam eden gerilimi körüklüyor.
Arjantin iki asırdır adalar üzerinde hak iddia ediyor ve adalara Las Malvinas adını veriyor. Adaların egemenliği üzerindeki bu 200 yıllık anlaşmazlık, Arjantin güçlerinin adaları işgal etmesinin ardından İngiliz kontrolünün hızla yeniden sağlanmasıyla 1982'de İngiltere ile Arjantin arasında bir savaşa yol açmıştı.
Adalarda 2013 yılında yapılan bir egemenlik referandumu, kendi kendini yöneten bir İngiliz Denizaşırı Toprakları olarak İngiltere'ye bağlı kalma yönünde %99,8'lik bir oy oranıyla sonuçlanmıştı. Şimdi ise Sea Lion petrol sahası projesi konuyu yeniden gündeme taşıdı.
Geçtiğimiz ay Arjantin Devlet Başkanı Javier Milei, proje iki hafta içinde durdurulmadığı takdirde İngiltere'ye karşı uluslararası bir hukuk mücadelesi başlatmakla tehdit etti.
Pecrol projesi, İsrailli şirket Navitas Petroleum ve İngiliz Rockhopper Exploration tarafından işletiliyor ve 2010'dan beri projeyi takip eden Falkland Adaları Yasama Meclisi'nin tam desteğini alıyor. Şirketler, 2028'in başlarına kadar Sea Lion petrol sahasından petrol çıkarmaya başlamayı planlıyor.
Milei, projenin "kaynaklarımızın yasadışı olarak yağmalanması" olduğunu belirterek konuyu, Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'nin uygulanmasından sorumlu bağımsız bir yargı organı olan Uluslararası Deniz Hukuku Mahkemesi'ne taşıyacağını söylüyor.
Falkland Adaları'nın 12 üyeli meclisinin bir üyesi olan Stacy Bragger, DW'ye yaptığı açıklamada, anlaşmazlığın "yeni bir şey olmadığını" ve Arjantin'in petrol projesini "egemenlik iddialarını sürdürmek için bir araç" olarak kullandığını söyledi.
Bragger, Milei'nin Arjantin'de 2027'de yapılacak seçimler öncesinde söylemini sertleştiriyor olabileceğini düşünüyor.
Bragger, "Seçimler yaklaştığında Falkland, insanları bir araya getirmek ve iç sorunlardan uzaklaştırmak için kullanılacak çok uygun bir araçtır" dedi.
Washington'daki Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi'nin Amerika programı analistlerinden Henry Ziemer, Falkland'ın "Arjantin siyasetinde kronik bir yara izi" olduğunu ve 1980'lerden bu yana çeşitli hükümetlerin destek toplamak ve "milliyetçilik ateşini körüklemek" amacıyla bu konuyu gündeme getirdiğini söylüyor.
Ziemer, Milei'nin daha önce bu konuda İngiltere ile daha iyi ilişkilere açık olduğu göz önüne alındığında, müdahalesinin dikkat çekici olduğunu düşünüyor. Ziemer da bunun, "hükümetin çok güçlü bir iç baskı altında olduğu bir dönemde onay derecelerini yükseltmek" için bir strateji olabileceği konusunda hemfikir.
Milei bu meselede siyasi kazanç görse bile, Sea Lion projesinin başarılı olma ihtimali, ilgili tüm taraflar için ekonomik riskleri önemli ölçüde artıracaktır.
Projenin 1,8 milyar dolarlık (1,6 milyar euro) bir bütçesi var ve Falkland Adaları için bunun iki katından fazla gelir elde edebilir. Şirketler, sahanın zirve döneminde günde 50.000 varile kadar üretim yapmasını ve bu durumun 35 yıla kadar sürmesini umuyor.
Bu durum, neredeyse tamamen oynak balıkçılık sektörüne ve turizme bağımlı olan Falkland'ın mevcut yıllık GSYH'sini büyük ölçüde artıracaktır. Ada yönetimi, petrol projesinin başarılı olması durumunda bir egemenlik varlık fonu oluşturma olasılığını bile araştırıyor.
Bragger, "Bu bizim geleceğimiz için çok büyük potansiyele sahip, çok önemli bir proje" dedi ve ekledi: "Bu noktaya gelmek büyük bir çaba gerektirdi ve her şey yolunda giderse..."