Aktif aboneliğiniz bulunmuyor.
Başka bir e-posta adresiyle mi abone oldunuz? Çıkış yapın ve o hesapla giriş yapın.
Premium Hikayeler, Başyazılar, Görüşler ve daha fazlasıyla birlikte hesap aboneliği avantajları. Abonelik ile bunların kilidini açın
Yayınlanma tarihi: 08 Ekim 2026, 15:58 IST
Yeni Delhi'deki Hindistan Yüksek Mahkemesi'nden bir görünüm. | Fotoğraf Kredisi: Sushil Kumar Verma
Ş ana kadarki olaylar: Yüksek Mahkeme, Tamil Nadu Meclisi'nin dönemin Başbakanı Jayalalithaa'yı eleştiren bir başyazı nedeniyle *The Hindu* gazetesinin editörlerinin tutuklanması yönünde aldığı 2003 tarihli bir karardan doğan, yasama dokunulmazlıklarının kapsamı ve bunların ifade özgürlüğüyle etkileşimine ilişkin uzun süredir beklenen başvuru dosyasını sonuçlandırdı.
Ancak Mahkeme, parlamenter ayrıcalıklar ile ifade özgürlüğü arasındaki üstünlüğe ilişkin tüm esaslı hukuk sorularının, gelecekteki uygun yargılamalarda karara bağlanmak üzere açık bırakıldığını netleştirdi.
Olay, 2003 yılındaki bir dizi gelişmeyle başladı. *The Hindu*, Tamil Nadu Eyalet Meclisi'nde yapılan konuşmaları haberleştiren makaleler yayımladı. Bu haberler üzerine Meclis Başkanı, gazetenin "Meclis tutanaklarını tahrif ettiğini, Meclis'teki olaylara aykırı yorumlarda bulunduğunu" iddia eden bir karar tasarısı sundu.
Kararda, başyazıdaki yorumların Anayasa'nın Eyalet milletvekillerine belirli ayrıcalıklar ve dokunulmazlıklar veren 194. maddesi uyarınca "tüm Meclis'in dokunulmazlığının ihlali anlamına geldiği" ifade edildi.
Meclis, *The Hindu*'nun kıdemli yazı işleri kadrosunun tutuklanmasını talep eden bir kararı onayladı. Kısa süre sonra polis, kıdemli editörleri tutuklamaya çalışırken gazetenin Chennai'deki bürosuna baskın düzenledi. Kasım 2003'te, *The Hindu*'nun o dönemki Editörü N. Ravi, Yüksek Mahkeme'ye başvurdu.
Gazeteyi temsil eden kıdemli avukat Harish Salve, Madde 194(3)'ün, Madde 19(1)(a) kapsamında koruma altında olan basın özgürlüğünü kısıtlamak için kullanılamayacağını savundu. Mahkemenin önündeki daha büyük soru, yasama süreçleri hakkındaki eleştirel haber veya yayınların yasama dokunulmazlığının ihlali anlamına gelip gelmeyeceğiydi.
8 Aralık 2003'te Yargıçlar Y.K. Sabharwal ve B.N. Krishna'dan oluşan bir Heyet, konuyu beş yargıçlı bir Anayasa Heyeti'ne sevk etti. Heyet, davanın "Madde 194(3), Madde 19'un yorumlanması ve bu iki madde ile Anayasa'nın 21. maddesi arasındaki etkileşim konusunda esaslı hukuk soruları" doğurduğunu belirtti.
8 Aralık 2004'te beş yargıçlı Heyet, Bay Salve'nin, 1959 tarihli Pandit M.S.M. Sharma v. Shri Sri Krishna Sinha davası ile 1964 tarihli Başkanlık Başvurusu olmak üzere iki önceki kararın ifade özgürlüğü ile yasama dokunulmazlığı arasındaki ilişki konusunda farklı görüşler benimsediği yönündeki savunmasını dinledi. Konu daha sonra yetkili bir karar alınması için yedi yargıçlı bir Heyet'e sevk edildi.
Salve, yasama dokunulmazlığının Meclis içindeki milletvekillerinin konuşmalarını koruması gerektiğini ve ifade özgürlüğünü kısıtlamanın bir yolu olarak basına karşı kullanılmaması gerektiğini savundu.
Dava daha sonra birkaç yıl boyunca askıda kaldı. 12 Ekim 2023'te, dönemin Baş Yargıcı D.Y. Chandrachud liderliğindeki yedi yargıçlı bir Heyet, Birlik (merkezi) hükümetini davanın tarafı yaptı ve Başsavcı'dan mahkemeye yardım etmesini istedi. Dava, bir sonraki usuli işlem için 2 Şubat 2024'te gündeme alındı.
İki yıldan uzun bir sürenin ardından 12 Ağustos 2026'da Baş Yargıç Surya Kant'ın önünde yeniden görüldü.
Baş Yargıç Surya Kant, Yargıç Aravind Kumar, Yargıç Prashant Kumar Mishra, Yargıç Joymalya Bagchi, Yargıç Vipul Pancholi, Yargıç Shree Chandrashekhar ve Yargıç