Saçlarını topuz yapmış olan Ghadir Assaf Ismaïl, pencereden güney Lübnan'ın tepelik manzarasına bakıyor. Hasret kaldığı bu manzarayı çok seviyor. Okulların açılmasından bu yana bu okul müfettişi, Nabatiye bölgesindeki Doueir köyünde bulunan özel Ajyal okulundaki masasına geri döndü; zira bu eğitim kurumu, İran'a yönelik İsrail-Amerikan saldırısının ardından baş gösteren İsrail ile Hizbullah arasındaki yeni savaşın mart ayı başlarında patlak vermesiyle kapanmış ve derslerini çevrim içi eğitime taşımıştı. O dönemde güneyin nüfusu bombalar altında kaçmıştı.
Genç kadın, eşi ve dört çocuğuyla birlikte hâlâ yerinden edilmiş durumda. Aile, 19 Haziran'daki ateşkes ilanının ardından güneye geri döndü. Ancak Doueir'e yalnızca on kilometre mesafede bulunan kendi köyleri Zaoutar El-Charkiye'ye yerleşemediler. Köy, İsrail'in işgali altında bulunan ve nüfusunun neredeyse tamamının boşaltıldığı bir bölgede yer alıyor. Birleşmiş Milletler'e (BM) göre, ateşkesin üzerinden üç aydan fazla bir süre geçmesine rağmen, çatışmaların en yoğun olduğu dönemde kayıtlı yerinden edilmiş kişilerin yaklaşık %28'ine denk gelen 340.000'den fazla insan hâlâ evlerine dönmeyi başaramadı.
Bu makalenin okunması gereken %86.31'lik kısmı kalmıştır. Devamı abonelere özeldir.