Medya; yetişkin dünyasından giderek uzaklaşan, kırılgan, ilgisiz, hiper-bağlantılı ve şiddet içeren davranışlara eğilimli bir nesli tasvir ediyor. Genç kızlar ve erkekler, çevrimiçi tükettikleri içerikler, kullandıkları sosyal medya platformları ve akranlarıyla kurdukları ilişkiler üzerinden anlatılıyor. Fakat mesele gerçekten bundan ibaret mi? Fondazione Libellula'nın Teen 2026 Araştırması, İtalya genelinde 1.300'den fazla ergenin sesini bir araya getirerek çevrimiçi dünyadaki algı ve deneyimleri, bunun günlük hayata etkilerini ve kimlik ile ilişkilerin inşasını hâlâ etkileyen toplumsal cinsiyet temsillerini araştırdı. Sonuçlar, davranışlar ve toksik ilişkiler konusundaki alaycı farkındalığın, tutarlı günlük seçimlere dönüşmekte zorlandığı bir çelişkiler gerçekliğine işaret ediyor.
Ergenlerin %92'si sosyal medyada kızlarla alay eden veya onları küçülten gönderiler ya da içerikler gördüğünü belirtiyor. %75'lik kesim cinsiyetçi şaka ve iltifatların erkekler arasında yaygın olduğunu ifade ederken; açıkça cinsiyetçi meme'ler (görsel şakalar) karşısında erkeklerin %37'si bunları eğlenceli bulduğunu söylüyor, bu oran kızlarda ise %14te kalıyor. Aynı çelişki ilişkilerde de kendini gösteriyor: %35'lik kesim kıskançlığı bir aşk göstergesi olarak görürken, her iki erkekten biri kız arkadaşının sevgilisinin başka kadınlara bakmasını engellemek için süslenmesini normal karşılıyor. Bu bulgular, Ipsos Doxa teknik ortaklığı ve Urbino Carlo Bo Üniversitesi Kültür ve Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları Profesörü Manolo Farci'nin bilimsel denetiminde Fondazione Libellula tarafından hayata geçirilen "Bu sadece bir meme mi?" adlı araştırmanın öne çıkan sonuçları arasında yer alıyor.
Araştırma, ergenler (14-19 yaş grubu) ile dijital dünya ve toplumsal cinsiyet modelleri arasındaki ilişkiyi inceleyerek, kızlar ile erkeklerin neyi fark edip tanıyabildikleri ile günlük pratiklerinde yaşananlar arasında anlamlı bir mesafe olduğuna dikkat çekiyor. Gençler stereotipleri, estetik baskıları, cinsiyetçiliği ve kontrol dinamiklerini okuyup tanıyabiliyorlar. Ancak bir davranışın sorunlu olduğunu bilmek, özellikle grup aidiyeti, arzu edilebilirlik ve ilişkiler işin içine girdiğinde, o davranıştan mutlaka uzaklaşabilecekleri anlamına gelmiyor.
Fondazione Libellula: "Kızlar ve erkekler stereotipleri ile sorunlu dinamikleri tanıyor, ancak farkındalık ile davranışlar arasında müdahale edilmesi gereken bir mesafe kalmaya devam ediyor."
Fondazione Libellula Bilimsel Yönlendirme departmanından Mara Ghidorzi, "Tüm sosyal alanlar gibi dijital dünya da tarafsız değildir. Sosyal medya, ergenlerin görüntüleri, dilleri ve davranış modellerini edindiği temel kaynaklardan biridir" diyor ve ekliyor: "Araştırma verileri bize akran ilişkilerindeki kontrol ve sahiplenme dinamiklerinin, dijital dünyada normalleştirilmiş şiddet anlatılarına dönüştüğünü gösteriyor. Kadın bedenlerinin öncelikli olarak heteroseksüel erkek bakışına göre meşrulaştırıldığı fikri olan 'erkek bakışı' (male gaze), algoritmalar tarafından güçlendirilip ödüllendiriliyor ve bizzat kızların kendileri tarafından içselleştiriliyor. Böylece kadın güzelliği başarı ve görünürlük elde etmek için bir araca dönüşerek, bir tür estetik güçlenme (empowerment) şeklindeki çelişkili bir özgürleşme sürecine hayat veriyor."
Ipsos Doxa Araştırma Direktörü Eva Sacchi ise, "Araştırma verileri, kızlar ve erkekler arasında farklı bir diyalog ve yüzleşme sürecinin geliştirilmesinin önemini ortaya koyuyor" diyor ve ekliyor: "Açık cinsel sese maruz kalma durumunda eleştirel ve rahatsızlık belirten tepkiler kızların %77'sini kapsarken, bu oran erkeklerde sadece %47'de kalıyor."