MADRID.- Yeniden hatırlayalım: Ceuta krizi baştan sona bir göç krizi değil, jeopolitik bir kriziydi: Fas, İspanyol hükümetinin ulusal ve uluslararası zayıflığını sezdi ve dünyaya Ceuta ile neler yapabileceğini göstermek için neredeyse 80.000 kişinin Ceuta'ya girişini organize etti, teşvik etti veya göz yumdu. Yalnızca daha sonra, girenlerin çoğunluğu ayrıldığında, jeopolitik kriz hâlâ çözülememiş bir göç krizine dönüştü; bu kriz, başbakanı yapması gereken şeyi derhal yapmak -hükümetinin tamamıyla Ceuta'ya gidip durumu kontrol altına alana kadar orada sıkıca kapanmak- yerine haftalarca tatiline devam eden bir Hükümetin beceriksizliği ve tembelliğiyle daha da kötüleşti. Bununla birlikte, ulusal-popülist enternasyonalin, göçü bütün kötülüklerimizin nedeni olarak göstermeye çalışıp onu şeytanlaştırma görevini sürdürmek için krizden yararlanması kaçınılmazdı. Bu, açık bir yalan ve mazeretsiz bir sapkınlıktır. Bu iddiayı haklı çıkaran sonsuz neden var; bunlardan üçünü zikrediyorum.
Birincisi ve en önemlisi ahlaki olandır. Tüm medeniyetler konukseverlik görevini bilir; bu, kelimenin tam anlamıyla kutsal, temel bir etik zorunluluktur: Örnek vermek gerekirse Kutsal Kitap, İsa Mesih'in vaaz ettiği gibi (Matta 25:35) aç olanı doyurmayı, susuz olanı sulamayı defalarca emreder. Ancak binlerce insanın kıyılarımıza ulaşmaya çalışırken her yıl ölmesine -Ocak ile Mayıs 2026 arasında 1.313'ten fazla kişi- izin verdiğimiz sürece, bu emri çiğniyoruz. Bu alçaklıktır ve bunu durdurmak için elimizdeki tüm araçları devreye sokmadan geçirdiğimiz her gün bizi bu suçun ortağı yapar. Göçmenleri kabul etmenin ilk nedeni işte budur: Vicdansızlar çetesine dönüşmemek için.
İkinci neden ise ekonomiktir. Bilindiği üzere İspanya ekonomisi şu anda Avrupa'da en hızlı büyüyen ekonomilerden biridir, her ne kadar sıradan vatandaşlar bundan yeterince yararlanamasa da (ki bu bir sol hükümeti utandırmalıdır); ekonomistler, bu refahı ayakta tutan dört sütundan birinin göç olduğu konusunda hemfikirdir (diğer üçü turizm, Next Gen fonları ve düşük enerji fiyatıdır). İkinci neden budur: Göçmenleri sınır dışı edersek ülke mahvolur. Yukarıdakiler, göçmenlerin çoğunun alt düzey işlerde çalıştığı gerçeğini gizlemeyi amaçlayan ikiyüzlü, iyi niyetli bir beyan veya acımasız çıkarcı bir argüman değildir. Bu bir gerçektir.
Üçüncü neden ise politik ve kültüreldir. George Steiner'ın yazdığı gibi, Avrupa'nın Atina ile Kudüs'ün, Sokrates ile İsa Mesih'in, akıl ile vahyindin birleşiminden doğduğu doğrudur; ancak bu, ulusal-popülistlerin büyük bir yalan inşa ettiği kısmi gerçektir: Avrupa'nın en iyisini verebilmesi için beyaz ve Hristiyan olması gerektiği yalanı. Tam gerçek ise Avrupa'nın her zaman bunun tersini yaptığında en iyisini verdiği, yani Yahudi-Hristiyan temelinden yola çıkarak, yabancı olanla beslenerek yalnızca kendisine sadık kalan mutant bir varlık gibi yeni kültürleri, gelenekleri, dilleri ve dünya görüşlerini asimile etmeyi bildiği zamandır. Aslında başka türlü olamazdı. Saflık kısırlaştırır; melezlik ise üretkendir. Saflık öldürür; melezlik hayat verir. Beyaz ve Hristiyan bir Avrupa rüyası bir rüya değil, bir kabustur. Göçü kabul etmemiz gereken üçüncü neden de budur: Daha iyi olmak için ve...