Pandeminin ortasında Juan Ingaramo, daha önce hiç dinlemediğini itiraf ettiği bir şarkıyı kaydetmesi için davet edildi. Bu teklif, “Alegría Ahora” Vakfı’na bağlı Córdoba'daki bir halk okulunda çalışan annesinin bir arkadaşından geldi. Hiç tereddüt etmeden kabul etti. Disklerinde genellikle Latin ritimleri, Cordobese cuarteto'nun yanı sıra pop ve trap tarzlarına da yer veren Ingaramo, Guada Gómez, Lore Giménez ve Nahuel Barbero gibi diğer şarkıcılarla birlikte şarkının bir bölümünü kaydetti ve video sosyal medyada dayanışma amacıyla dolaşıma girdi. Folklordan pek anlamamasına rağmen katılmakta tereddüt etmediğini belirten Ingaramo, Mercedes Sosa'nın bu şarkıyı ün kazandırdığını öğrendikten sonra duygulu bir şekilde, “Melodi çok güzel” yorumunda bulundu. Bahsi geçen eser “Soy pan, soy paz, soy más” idi.
Bu sahne, günümüzün bir manzarasını anlamamızı sağlıyor: Askeri diktatörlüğün sonunda ve ardından 1983'ten itibaren demokrasinin başlangıcında bir amblem şarkı olan, Piero ve Uruguaylı Luis Ramón Igarzábal tarafından yaratılan tarihi şarkı “Soy pan, soy paz, soy más”, Arjantin kültüründe o dönemin nostaljik bir melodisi olarak kalmaya devam ediyor ve yeni nesillere biraz yabancı görünüyor. Bununla birlikte, “Her şeyi dışarı çıkarmak lazım / ilkbahar gibi / kimse içeride bir şeyin ölmesini istemez”; veya “Gözlerin içine bakarak konuşmak / dışarı çıkarılabilecek olanı dışarı çıkarmak / içeride yeni şeylerin doğması için” gibi dizeler, çağdaş ses hafızasında silinmez bir iz olarak yankılanmaya devam ediyor ve her zaman yeni bir yeniden anlamlandırma için el altında hazır bulunuyor.
Aslında birkaç yıl önce Charo Bogarían, Tucumánlı kadın şarkıcının popülerleştirdiği bir dizi şarkıyı elektronik bir tonda ele aldığı dikkat çekici bir albüm olan Legado (2019)'da parçanın önyargısız bir versiyonunu kaydetti. Formosalı şarkıcı, “Soy pan, soy paz, soy más” parçasında yapımcı Tremor ile işbirliği yaparak, “Benim önerim modern bir Mercedes yaratmaktı. Estetik ise Tonolec ile zaten yapmakta olduğum, ancak Mercedes ile daha önce derinlemesine yapılmamış olan şeydi; yani onu dijital çağa taşımak” sözleriyle konseptini açıkladı.
Tek başına değildi. Kolombiyalı Marta Gómez, şarkı yazarı Cata Raybaud tarafından davet edildiği, halk müziği havları taşıyan yumuşak akustik ve düet versiyonda Piero'nun bu sembolik temasını yeniden gün yüzüne çıkardı. Ben su, kumsal, gökyüzü, beyaz evim / ben Atlas Okyanusu, rüzgar ve Amerika'yım / ben bir sürü kutsal şeyim, insani şeylerle karışmış, sana nasıl anlatayım? / Dünyevi şeyler. Çocuktum, beşik, meme, çatı, battaniye / artı korku, öcü, çığlıklar, ağlamalar, ırk / sonra kelimeleri karıştırdılar ya da bakışlar kaçıyordu / bir şeyler oldu, hiçbir şey anlamadım.
Ve 80'lerin o ilerlemeci izi altında, Mayıs 2021'de Mercedes Sosa Vakfı, polis baskısının 40'tan fazla ölümüne yol açan kurumsal şiddet tırmanışının ardından Kolombiya'da barış çağrısı yapmak için bir video kaydetti. León Gieco, Víctor Heredia ve Piero'nun kendisi gibi sanatçılar, Mercedes Sosa'nın şu sözlerini hatırlatarak “Soy pan, soy paz, soy más” şarkısının bir versiyonunu seslendirdiler: “Latin Amerika halkının hayatı, ezilmiş bir halkın hayatıdır. Hak etmediğimiz büyük bir yoksulluk içindeki bir halktır bu. Yine de tüm bu ülkeler ayaklanıyor.”
İtalya'da doğan ve çocukluğunda Arjantin'de büyüyen Piero, gençliğinde şair ve gazeteci José Tcherkaski ile ortaklık kurarak “Halk için, halka ne varsa” (“Para el pueblo lo que es del pueblo”), “Bırakın gitsinler” (“Que se vayan ellos”) veya “Yaşlı adamım” (“Mi viejo”) gibi hitlerle “protesto” şarkısı türünde verimli bir yaratıcı ikili oluşturdu. “Soy pan, soy paz, soy más” şarkısı da bu bağlamda ortaya çıktı.