1994’ün yaz ayı, aylar ilerledikçe on yılın en çok konuşulan hikayelerinden birine dönüşecek olan bir ilişkinin başlangıcıyla Arjantin şov dünyasının kolektif hafızasında yer etti. Punta del Este’nin tanınmış pub’ı El Correo’da, Üç Müller Gecesi sırasında Pata Villanueva ve David Lebón ilk kez bir araya geldiler. Etki anında oldu; o, önde gelen bir model, vedette, oyuncu ve iş insanı, diğeri ise ulusal rock’ın en sembolik ve saygı duyulan müzisyenlerinden biri olan, farklı dünyalardan iki merkezi figürü birleştiren tutkulu bir ilişkiye yol açtı. Yıllar sonra o dönemi hatırasında canlandıran Villanueva, bağlantının yoğunluğunu şu sözlerle tanımlamaktan çekinmiyordu: “David beni en çok seven adamdı.”
O 90'lı yıllar, bir hız ve sürekli göz önünde olma durumuyla karakterize ediliyordu. Bu anaforun çerçevesinde çift, kalabalık bir aileyi bir araya getirme gibi karmaşık bir meydan okumayla karşı karşıya kaldı. Pata, iş insanı Héctor Cavallero ile olan ilişkisinden doğan Agostina ve eski futbolcu Alberto César “El Conejo” Tarantini ile olan evliliğinden doğan Bernardita ve Robertino olmak üzere üç çocuk annesiydi ve bu yapı pek de basit değildi. Kendi tarafında ise müzisyen, altı çocuk babası olmasıyla az karmaşık olmayan bir aile dinamiti sunuyordu. Ortak bir yuva sağlama arzusu, onları Alvear Oteli'nin karşısında yer alan, dönemin standartlarına göre o hayal edilen birlikte yaşam denemesini gerçekleştirmek için gerekli konforu sunan 350 metrekarelik bir kat dairesi kiralamaya yöneltti: iki hizmetçi odası, dört yatak odası, mutfak ve ön mutfak, iki banyo ve bir çalışma odası.
Otuz yıldan uzun bir süre önce tam da o dairede gerçekleştirilen bir röportajda, başrol oyuncuları ilişkilerinin doğası hakkında samimi açıklamalarda bulundular. O dönemde Pata 43, Lebón ise 41 yaşındaydı. Gerçekleştirilen söyleşi, çiftin geçmişinin çizgisel olmadığını; aksine, her ikisinin de neredeyse anlık barışmaların takip ettiği üç veya dört ayrılık biriktirdiğini ve bu dalgalanmayı aşklarını ne kadar yoğun yaşadıklarıyla ilişkilendirerek gülümsemelerle karşıladıklarını ortaya koydu. Basın camiasının merakı sabitti: onları bu kadar sık bir şekilde bitirip yeniden başlamaya iten şey neydi? Bu soru karşısında ilk sözü alan Lebón, geçmişe dönük bir analiz sundu: “Tuhaf bir durumdu ama gerçeği şu ki, bir çift olarak en iyi anımıza ulaştığımızda bu huzura sığınmak yerine basın ve kendi çocuklarımız için kaygılandık. Kimsenin bize baskı yaptığını sanmayın, ancak bu durumun içinde bocaladık, bazı şeyler ortaya çıktı ve koptuk.” Müzisyen, aradaki kesintilere rağmen sevginin bozulmadan kaldığı inancının asla yok olmadığını kabul etti. İşin onu Miami'ye götürdüğü ve kadının onu ziyaret etmeye karar verdiği özel bir olayı hatırladı. O vesileyle Villanueva ona, “Seni bir daha göremeyeceğimi hissettim ve bu beni etkiledi, bu yüzden geldim” itirafında bulunmuştu. Lebón için bu jest açığa kavuşturucu olmuştu ve şöhrete ile mesafelere rağmen bağın geçerliliğini koruduğuna dair kesinliğini pekiştirmişti. Fiziksel yoklukları sırasında bile telefon iletişimi ateşi canlı tutuyordu; müzisyenin özel bir sevgiyle hatırladığı bir detaydı bu.
Öte yandan Pata Villanueva, söz konusu röportaj devresinde, Alvear caddesine bakan devasa bir pencereden manzarayı izlerken partnerinin yakınında kalmaya devam etti. Krizlere dair bakış açısı pragmatikti. Birçok sürtüşmenin kaynağını açıkladı...