“Hayatta gerçekten kaç kez içtenlikle teşekkür ettik diye hiç kendimize sorduk mu?” diye yazmıştı Delphine de Vigan, tam adı Las gratitudes (Teşekkürler) olan o güzel kitabında. Dün gece Monumental'de en çok duyulan kelime “Teşekkürler” oldu. Yanımdaki maç anlatıcısı heyecanla, “Teşekkürler, Leo,” dedi. Elektronik tabelalarda, “Sonsuza kadar teşekkürler, GOAT (Tüm zamanların en iyisi),” yazıyordu. Sergio Goycochea mikrofonla üç kez, “Teşekkürler, teşekkürler, teşekkürler,” diye tekrarladı. Gökyüzünü aydınlatan drone ise önce sponsorun reklamını, ardından tribünlerden “Chiqui Tapia istifa” tezahüratlarını tetikleyen AFA (Arjantin Futbol Federasyonu) armasını göstererek “Teşekkürler” yazdı. Leo Messi'nin kendisi de defalarca teşekkür etti. Ancak bir bağlılık talep etti. Önce komplo teorisyenlerine Dünya Kupası finalinde İspanya'ya karşı alınan yenilgide “tuhaf bir şeyin olmadığını” net bir şekilde açıkladı. İngiltere'nin daha önce muazzam bir yıpratıcı etki yarattığını belirtti (kalabalıktan “Zıplamayan bir İngiliz'dir” tezahüratları yükseldi). Her şeyi tekrar kazanmanın kolay olmayacağını ve “zor günlerin” geleceğini, “milli takımın kötü gitmesini isteyen pek çok insanın” olacağını ifade etti. İşte o zaman “her zamankinden daha çok birlik olmanın” gerekeceğini vurguladı. Çünkü “bir araya geldiğimizde ve birlik olduğumuzda, herkesden daha güçlü oluruz ve her şeyin üstesinden geliriz.”
Maçın, hepimizin bildiği gibi, pek bir önemi yoktu. Nicolás Otamendi'nin de bir golle veda etmesi için attığı kusursuz köşe vuruşu asisti geceye damga vurdu. Hemen ardından, saf bir yetenek olan Nico Paz'ın da Messi tarzı goller atabileceğini göstermesini sağlayan ikinci asisti geldi. Ve dönemin rakibi Benin karşısında (ki artık büyücünün ve sihirli değneğinin çıkmaz sokaklardan kurtulmak, delikleri kapatmak, taşlardan bile para çıkarmak için sahada olmayacağı bu dönemin oyununu ve hafif hazırlık maçlarını kesinlikle değiştirmesi gerekecek) skoru 3-0 yapan son penaltı golünü attı. Geride harika oyuncuların, fazlasıyla karakterin ve nasıl yeniden inşa edileceğini bildiğini kanıtlamış bir yönetim kadrosunun kaldığı aşikâr. Ancak her şey artık daha normal olacak. Messi, bilgece bir kararla, oynadığı altı Dünya Kupası'nın en iyisini geride bırakarak ayrılıyor. Geriye kalan ve hiç de azımsanmayacak olan miras ise futbol dünyasına kalıyor.
Dün gece, Malvinas pankartının yanı sıra Messi'nin vedasına “Mezat” yazan başka bir pankart daha eklendi. Bu pankart, Monumental'in metrelerce uzağındaki Buenos Aires Üniversitesi (UBA) Spor Sahası'nda bulunan (ve “Teşekkürler Leo” adı verilen) Fan Fest alanından görkemli bir şekilde görülüyordu. Öğrenciler bunu Ciudad Universitaria'daki Kesin ve Doğal Bilimler Fakültesi'nin cephesine astılar. Neredeyse eş zamanlı olarak Yargıç Martín Cormick, hükümete bütçedeki sözde fon eksikliği hakkında hiçbir bahaneye sığınmaksızın Üniversite Finansman Yasası'nı bir an önce yerine getirmesi talimatını verdi. Elli sayfalık kararında yargıç, Yürütme Organı'nın dokunulmaz olduğu iddia edilen bu bütçeyi daha önce altı kez değiştirdiğini hatırlattı ve emrettiği yeniden tahsisat maliyetinin “GSYH'nin yalnızca yüzde 0,23'üne denk geldiğini” belirtti.
Başkanlık sözcüsü Adrián Ravier de dün, “Sonsuz teşekkürler Leo,” dedi ve Messi'nin “liderliğini” ile “alçakgönüllülüğünü” övdü. Bir muhabir ona, Başkan Javier Milei'nin Leo'nun bu liderliğinden bir şeyler öğrenip öğrenemeyeceğini sordu. Ravier, Milei'nin de küresel bir lider olduğunu yanıtını verdi. Alçakgönüllülük hakkında ise hiçbir şey söylemedi. Milei kendini (tabii ki Donald Trump'tan sonra) “dünyanın en etkili ikinci lideri” ve “dünyanın en popüler politikacısı” olarak tanımlamışken bunu yapmak zaten zordu. Milei tarafından bütçesiz bırakılan UBA da dün Messi'ye “teşekkür” etti ve ona “mükemmelliği, sebatı, alçakgönüllülüğü” ve [...] temsil etmesi dolayısıyla “Honoris Causa” (Onursal Doktora) unvanını verdi.