Başkan Donald Trump, 3 Kasım'da yapılacak olan yaklaşan ABD ara seçimleri konusunda endişeli görünmektedir. Öyle ki, mevcut Amerikan siyasi zeitgeistinde (ruhunda) yoğun tartışmalara yol açan oy sayım sürecini kıyaslarken, son sosyal medya paylaşımında Brezilya ile Hindistan'ı birbirine karıştırmıştır. Trump'ın, Joe Biden'a karşı kaybettiği ve kendisinin "hileli" olarak nitelendirdiği 2020 seçimlerinden bu yana, bu iddiayı kamuoyu önünde 100 kereden fazla tekrarlamış ve mücadeleyi ABD Yüksek Mahkemesi'ne taşımıştır. Meselenin merkezinde, Trump'ın şiddetle karşı çıktığı posta yoluyla oy verme düzenlemesi yer almaktadır. Trump'ı öfkelendiren en az dört gelişme bulunmaktadır: 40'tan fazla eyalette erken oy verme ve posta yoluyla oy verme süreci halihazırda devam etmektedir (Amerikalı seçmenlerin neredeyse üçte biri oylarını postayla vermektedir); Trump, yükselen enerji fiyatları ve İran'daki yeni bir "sonsuz savaş"ın etkisiyle en düşük onay oranlarından biriyle boğuşmaktadır; Demokratların hem Temsilciler Meclisi'nde hem de Senato'da Cumhuriyetçileri kıl payı geride bırakabileceğine dair bir algı vardır; ve son olarak Yüksek Mahkeme, silah kontrolü, göç ve dini meseleler gibi seçim konularında yeni davaları ele alabileceği beklentisiyle yeni bir döneme başlamıştır. Ayrıca Oku | C Raja Mohan: İran savaşında, ABD ara seçimleri yeni cephedir
Mart 2026'da Trump, Amerikalıların oy verme yöntemlerini, özellikle de posta yoluyla oy kullanmayı kısıtlamayı amaçlayan ve oy verme makinelerini ortadan kaldırmaya yemin eden bir Başkanlık Kararnamesi yayımlamıştır. Buna karşılık Yüksek Mahkeme, Trump'ın posta pusulalarını kısıtlama girişimlerini iptal etmiştir. 23'ten fazla eyalet, Trump'ın Başkanlık Kararnamesine karşı çıkmak için bir araya gelmiştir; kararname şu anda ülke çapında bir ihtiyati tedbir kararıyla engellenmektedir ve bu Kasım ayında kesinlikle uygulanmayacaktır.
Bir diğer husus ise ülke genelindeki popülaritedir. Trump'ın ortalama onay oranı eylül ayı sonlarında ikinci döneminin en düşük seviyesi olan yüzde 38'e gerilemiştir. Amerikalıların yüzde 35'inden biraz fazlası ülkenin doğru yönde ilerlediğine inanmaktadır. Genel kongre pusulasında Demokratlar, Trump göreve döndüğünden bu yana en geniş farkla, Cumhuriyetçilerin yüzde 43'üne karşı ortalama yüzde 52 oranına sahiptir. Eğer bu rakamlar ve kamuoyu eğilimi oylara yansırsa, Demokratlar büyük ihtimalle kazanabilir. Ancak Trump'ın lehine olacak şekilde, fiili oylama eyalet bazında değişiklik gösterebilir ve bu beklentilerin bir kısmını değiştirebilir.
Demokratlar açısından tarihsel kayıtlar daha elverişli olabilir. 1950'lerden bu yana başkanın partisi ara seçimlerde Temsilciler Meclisi'nde ortalama 25'ten fazla sandalye kaybetmiştir ve başkanlık onay oranının yüzde 50'nin altında olması durumunda bu kayıplar daha da artmaktadır. Trump, ilk döneminde 2018'de 40 Temsilciler Meclisi sandalyesi kaybetmiştir; Barack Obama 2010'da 63 ve Bill Clinton 1994'te 54 sandalye kaybetmiştir. Belki de bu durumun istisnaları, bir başkanın popülaritesine veya 11 Eylül sonrası dönemi tanımlayan duygu birliğine bağlanan 1998 ve 2002 yıllarıdır. Buna karşılık Trump, yurt dışında bir savaşa çekilmiş ve içerideki fiyat artışlarını kontrol altında tutmakta zorlanmaktadır. Yaşam maliyetiyle birlikte ekonomi, siyasi çekişmelerin merkezinde yer almaktadır.
Trump'ın beklentilerinin aksine, İran'daki uzun süren savaş yavaş yavaş iç piyasa fiyatlarına yansımıştır. Yükselen benzin fiyatları ve elektrik faturaları haneleri etkilerken, dizel fiyatlarındaki ani artış nakliyecilerin tedarik zincirini ve tarımı etkileyerek Cumhuriyetçiler üzerindeki baskıyı artırmaktadır. Cumhuriyetçiler Temsilciler Meclisi'nde kıl payı bir çoğunluğa sahip ve Demokratların bunu kazanmak için yalnızca üç sandalyelik net bir kazanca ihtiyacı var; bu da Temsilciler Meclisi'ni kazanmayı daha güçlü bir olasılık haline getiriyor.