Esteban Echeverría partisinin 9 de Abril yerleşim yerinde bulunan tarihi Instituto Almafuerte, altı on yılı aşkın bir mirası sona erdirme tehdidi oluşturan kritik bir dönemden geçiyor. Üç seviyeden yaklaşık 1400 öğrencinin devam ettiği okul, ortaklar ve varisler arasında on yıl süren bir çatışmanın ardından, okulu yöneten şirketin feshini ve yerin 31 Aralık'tan itibaren tasfiye edilmesini emreden bir mahkeme kararının ardından kapanmanın eşiğine geldi.
Bu senaryo karşısında eğitim topluluğu, “okulu kurtarmak için son girişim” olarak tanımladıkları bağlamda bu salı günü tesisin avlusunda bir protesto gerçekleştirdi. Talep; öğrencileri ve eski öğrencileri, velileri, öğretmenleri, müdür yardımcılarını, esnafı ve kimliğini kurum etrafında inşa etmiş bir mahallenin sakinlerini bir araya getirdi. Sandra Viviana Verón, kızlarının da okuduğu ve bugün torunlarının gittiği Almafuerte'nin eski bir öğrencisidir. “Bu durum ailemi tamamen derinden etkiliyor” diye tanımlıyor. Okulun sürüklediği çatışma bilinmesine rağmen, anlatısına göre karar ani oldu, bu yüzden eylemlerde aktif bir rol almaya karar verdi. “Biz geçen cuma günü öğrendik ve hâlâ inanamıyoruz” diye yakınıyor.
Onun yanında, iki öğrenci annesi ve en az o kadar şoke olmuş görünen Zenaida de Carrión duruyor. “Böyle kalibrede bir kurumun kapanacağını bilmek acıtıyor. Burada gerçekten kaliteli eğitim var, saygı var, çocuklara her şey öğretiliyor. Bu okulunu seviyorum ve çocuklarımın burada eğitime devam etmesini istiyorum” diye ifade ediyor.
Her ikisi de Almafuerte'nin, özellikle lise seviyesi açısından sınırlı bir eğitim arzına sahip bir bölgede oynadığı rolün altını çiziyor. De Carrión, “Birçok aile için çocuklarını buradan almak, yakınlarda başka seçenekler olmadığı için lojistikte çok ağır masraflar anlamına gelir” diye açıklıyor. Bu arada Verón, bazı ebeveynlerin alternatifleri incelemeye başladığını ancak boş kontenjan bulamadıklarını söylüyor: “Gerçekten ellerimiz kolları bağlı bir şekilde bıraktılar bizi.” Ayrıca, olası bir kapanışın, günlük devasa öğrenci ve aile akınıyla beslenen bölgenin ticari faaliyeti üzerindeki etkisine de dikkat çekiyor.
Instituto Almafuerte'nin tarihi, Domingo Antonio Francisco Motta, eşi Carmen Fernández Veiga ve kızı María del Carmen tarafından verilen destek derslerinden doğarak resmi olarak eğitim faaliyetine başladığı 1960 yılına kadar uzanmaktadır. Sadece bir düzine öğrenciyle başlayan şey, altı on yıldan uzun bir süre sonra yaklaşık 1400 öğrenciden oluşan bir eğitim topluluğuna dönüşmüştür.
María del Carmen bugün kurumun başında kalmaya devam ediyor. Onu on yıllar boyunca ortak, öğretmen ve 2011'deki ölümüne kadar büyümesinde kilit bir figür olan Orlando Antonio Pintos destekledi. Ayrıca, 1977'de öğretmen olarak katılan ve daha sonra sürdürülmesinden ve geliştirilmesinden sorumlu kişilerden biri haline gelen Ana María Falzarano da eşlik etti.
Pintos'un ölümünden sonra, dul eşi ve mirasçı çocuklarından ikisi, hisselerini elden çıkarma konusunda anlaşmaya varılamamasının ardından şirketi feshetmek için dava açtı. On yıldan uzun bir süre bu hikaye üzerine bir şirket anlaşmazlığı kuruldu. 2024 yılında, ilk derece mahkemesinin kararı, şirketin yasal bir yapıya uyarlanması yoluyla durumun yönlendirilmesine ve kurumun sürekliliğinin garanti edilmesine izin vermişti. Ancak Lomas de Zamora Temyiz Mahkemesi bu kararı tersine çevirdi.