Arkadaşlarımızın WhatsApp grubu, Netanyahu BM konuşmasına daha ağzını açmadan tartışmaya başladı. Biri çeviri veya yorum olmadan izlemek için bir bağlantı paylaştı. Bir başkası birlikte izlemeyi önerdi. Bir arkadaşımız sabırsızlıkla bekleyecek ne olduğunu merak ediyordu. Zafer, başarılar, İran. Şimdiden bunu hayal edebiliyordu.
Bir diğeri, ona dünyaya hitap ederken dinlemeyi sevdiğini söyledi. Konuşma yazarlarına hayran kalmış ve atıflardan zevk almıştı. Ayrıca performanstan zevk almasının, ona inanıp inanmadığıyla çok az ilgisi olduğunu da açıkça belirtti.
Bir kez başladığında, şüpheciler bile ona hak verdi. "Konuşma konusunda usta" diye yazdı biri. Bir arkadaş katıldı ve ardından evdeki işleri mahvettiğini ekledi. Konuşmada her iki tepki için de yer vardı.
Bittiğinde, konuşmayı sabırsızlıkla bekleyen arkadaş sinirlenmişti. Neden İsraillilerle bu şekilde konuşmuyor, diye sordu. İbranice. Vizyonunu açıklasın. Burada yaşama hakkımızdan bahsetsin. Bu şeyleri bize söylesin. "Gelip bunu burada da söyle. Evde."
Ona katıldım. Hâlâ katılıyorum.
Netanyahu Perşembe akşamı çok iyiydi. İngilizcesi kusursuz, özgüveni olağanüstü. Ne zaman duraklayacağını, ne zaman şaka yapacağını ve kişisel bir hikayenin işini yapmasına ne zaman izin vereceğini biliyor. Akıllı ve politika basitleştirirken bile izleyicisinin tarih hakkındaki bir argümanı takip edebileceğini varsayıyor.
Bazı kısımlarından zevk aldım. Ona oy vermeye niyeti olmayan epeyce İsraillinin de aldığından şüpheleniyorum. Ülkenizi iyi savunan birini dinlemek iyi hissettirebilir, özellikle de saldırıya uğradığını dinledikten sonra.
İncil diplomasisi Netanyahu'nun mesajını şekillendiriyor
İncil referansları işe yaradı. Buna İncil diplomasisi deyin. Suriye devlet başkanına, Yahudilerin Golan'da "Musa'nın günlerinden beri" bulunduğunu söyledi. Kim olduğumuzu ve neden burada olduğumuzu açıklarken İncil'deki figürleri getirdi. Bu isimlere aşina olan Hristiyan bir dinleyici için bariz bir bağlantı noktası var. Yahudi bir dinleyici için tarihimizin güvenle konuşulduğunu duymanın tatmini var.
Başlangıçta İncil'i her zamankinden daha yoğun kullanıp kullanmadığını merak ettim. Önceki iki konuşmayı okumak beni yeniden düşündürmeye itti. 2024'te Musa'nın İsraillilerin önüne koyduğu, hayır duası ile lanet arasındaki seçim, adresin çoğunu organize etti. Hatta Perşembe günkü İsrail'in ebediyetine dair kapanış referansı iki yıl önce de ortaya çıktı.
Karşılaştırmada dikkatimi çeken şey, barış konusunda daha önce ne kadar daha spesifik olduğuydu.
2024'te, Suudi Arabistan ile bir anlaşmanın ticaret ve bölgesel altyapı dahil neleri başarabileceği üzerinde zaman harcadı. Geçen yıl Suriye ile müzakerelerden bahsetti ve Lübnan'ı doğrudan görüşmelere davet etti. İbrahim Anlaşmalarını genişletme fırsatlarını açıkladı.
Bu olasılıklara şüpheyle yaklaşabilir ve yine de ne önerdiğini bilebilirdiniz.
Bu yıl, ilerletmek istediği diplomatik girişimden çok, kime yanıt verdiğine dair çok daha net bir fikirle ayrıldım. İsrail'in eleştirmenlerine karşı bolca argüman vardı ve ulaşmayı umduğu anlaşmalar hakkında nispeten az şey vardı.
Konuşmayı son dakika haberi uyarısı üretip üretmediğine göre yargılamazdım. Suçlamalara yanıt vermek bir başbakanın işinin bir parçasıdır. İzleyenlerin bazılarının İsrail'in davasını tekrar duymaya ihtiyacı vardı.
Yoni Netanyahu'nun, Leiter ailesinin kişisel hikayeleri İsrail'in geleceği için vizyon çerçeveliyor
Ancak İsraillilerin de bundan bir şey alması gerekiyordu. Üç yıllık savaştan sonra, başarıların listesi oldukça açık bir soru bırakıyor: Nereye gidiyoruz?