Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Üç yıl sonra 7 Ekim 2023, artık yalnızca İsrail'in kuruluşundan bu yana yaşadığı en ölümcül saldırının tarihinden ibaret değil. Bu tarih; Orta Doğu'daki güç dengelerini değiştiren, on yıllardır geçerli olan askerî ve siyasi varsayımları altüst eden, İsrail ile İran'ı gölge savaştan doğrudan çatışmaya sürükleyen ve üç yıl sonra Amerika Birleşik Devletleri'ni de sonuçları Gazze ve Beyrut'tan Hürmüz Boğazı ile uluslararası enerji piyasalarına kadar uzanan bir savaşa açıkça dâhil eden bir zincirleme olaylar zincirinin başlangıç noktasıdır.
6 Ekim 2023'ün Orta Doğu'su artık mevcut değildir. O dönemde İsrail, Hamas'ın caydırıcılık, teknoloji, istihbarat ve periyodik askerî operasyonlar yoluyla Gazze içinde tutulabileceğine inanıyordu. Hizbullah kuzey sınırındaki ana tehdidi temsil ediyordu ancak 2006 savaşından sonra gelişen karşılıklı caydırıcılığın işlediği görülüyordu.
İran ve İsrail halihazırda yıllardır savaşmaktaydı; ancak bu durum öncelikle gizli operasyonlar, siber saldırılar, Suriye'deki saldırılar ve Tahran tarafından finanse edilip silahlandırılan bölgesel örgütler aracılığıyla yürütülüyordu. Aynı zamanda Washington, Suudi Arabistan ile İsrail'i tarihi bir normalleşme anlaşmasına yakınlaştırmaya çalışıyordu. Bütün bunlar birkaç saat içinde çökmeye başladı.
Cumartesi sabahı, Hamas'ın Kassam Tugayları ve diğer Filistinli örgütler Gazze Şeridi'nin sınırını onlarca noktadan ihlal ederken, İsrail topraklarına binlerce roket fırlatıldı. Kibbutzlar, küçük kasabalar, askerî tesisler ve Nova müzik festivali saatler içinde saldırıya uğradı.
Çoğunluğu sivil olmak üzere yaklaşık 1.200 kişi hayatını kaybederken, 251 kişi Gazze'ye rehin olarak götürüldü. Saldırı; sivillerin öldürülmesini, kaçırılmalarını ve Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin daha sonra Hamas askerî lideri Muhammed Deif hakkında savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar işlediği gerekçesiyle tutuklama emri çıkarmasına yol açan eylemleri içeriyordu. Deif'in ölümünün kesinleşmesinin ardından hakkındaki dava düşürüldü.
Ancak İsrail için 7 Ekim askerî bir yenilgiden çok daha fazlasıydı. Bütün bir ulusal güvenlik doktrininin çökmesiydi. Güvenlik çiti, gözetleme sistemleri, istihbarat ve Hamas'ın caydırıldığı inancı, İsrail sistemi ölçeğini ve her şeyden önemlisi ne zaman gerçekleşeceğini zamanında fark edemeden hazırlanan bir saldırı karşısında yetersiz kaldı.
Bu travma, üç yıl sonra da İsrail'i şekillendirmeye devam ediyor. Güvenlik neredeyse mutlak bir siyasi öncelik haline geldi, devlet ve kurumlarına olan güven zedelendi ve siyasi ile askerî liderliğin sorumluluğuna ilişkin tartışmalar asla sona ermedi. Katliamdan bu yana yapılan ilk seçimler olan 27 Ekim 2026 seçimlerinde, kurbanların ve rehinelerin aileleri hâlâ aday olmaya devam ediyor; bu da 7 Ekim'in hem ulusal bir travma hem de henüz kapanmamış bir siyasi hesaplaşma olarak kaldığı bir ülkede yaşanıyor.
İsrail'in yanıtı gecikmedi. Binyamin Netanyahu hükümeti savaş ilan etti ve ana hedefleri olarak Hamas'ın askerî ve yönetsel kabiliyetlerinin yok edilmesi ile rehinelerin geri getirilmesini belirledi.
Haftalar süren hava saldırılarının ardından 27 Ekim'de kara operasyonu başladı. İsrail güçleri ilk olarak Şerit'in kuzeyine, ardından orta ve güney kesimlerine doğru ilerledi. Hamas'ın yeraltı tünel ağı, son derece yoğun yapılaşmış bir kentsel alandaki operasyonlar ve savaşçıların sivil nüfus arasındak