Zayn Malik'in sahneye çıkmasına hâlâ birkaç dakika vardı ve Movistar Arena şimdiden onun adını haykırıyordu. Tribünler dalgalar yaparken ve heyecan giderek artarken, farklı bölümlerden “¡Zayn, Zayn, Zayn!” sesleri yükseliyordu. İzleyicilerin büyük çoğunluğunu 15-30 yaş arası kadınlar oluşturuyordu, ancak aralarında çiftler ve arkadaş grupları da vardı. Birçoğu gece için tarzını özel olarak hazırlamıştı: Şarkıcının tişörtleri, One Direction'ın eski fotoğrafları, hediyelik eşyalar ve her şeyden önemlisi bolca leopar deseni. Bazıları hatta son albümü KONNAKOL'ün estetiğinden ilham alan kedi kulakları ve baş aksesuarları bile takmıştı.
Saat 21.30'da çığlıklar yeniden arttı. Siyah-beyaz görsel ve ışık oyunları başlangıcı müjdeledi ve KONNAKOL'ün açılış şarkısı “Nusrat”, 12 yılı aşkın bir bekleyişe son verdi. Zayn yeniden bir Arjantin sahnesindeydi. Duyulabilecek kadar sesini yükseltir yükseltmez, “Merhaba Buenos Aires. Uzun zaman oldu” diye selamladı. Arjantin'de son konserini Mayıs 2014'te, One Direction grubuyla Vélez'e geldiği zaman vermişti. Bu kez turnesinin odak noktası olan beşinci albümü ve solist kariyeriyle geri döndü. Sanatçı bu çalışmasında, kariyerinin büyük bölümüne damgasını vuran pop ve R&B tarzını, Pakistan kökleriyle daha bağlantılı bir arayışla harmanlıyor.
Malik, devam etmeden önce son ziyaretinden bu yana geçen zamanı kabul etti. “Umarım sizi çok fazla bekletmemişimdir” dedi. Ve hemen ardından bir söz verdi: “Bu gecenin harika bir gösteri olmasını sağlayalım.” 2016'daki solo çıkış albümü Mind of Mine'dan “sHe” hemen ardından çalındı ve tam bir coşkuyla karşılandı. O ana kadar izleyicilerin şarkıları baştan sona bildikleri çok açıktı ve en duygusal bölümlerde, her kelimeyi takip ederken ağlayan birkaç kız çocuğu görülebiliyordu.
“Met Tonight” konseri bugüne geri getirdi ve ardından “Birds on a Cloud” ile “What I Am” geldi. Bu son şarkı sırasında ışıklar müziğin sakin atmosferine eşlik ederken, tribünlerden ve sahadan binlerce el aynı ritimle hareket etmeye başladı. Zayn, “Bu enerjiyi koruyun” ricasında bulundu. Çok fazla ısrar etmeye gerek yok gibi görünüyor, “Alienated” ve “Dreamin” şarkıları, şarkıcının solo kariyerinin büyük bölümünde tercih ettiği stile sadık kalarak sakin, romantik ve iç gözlem dolu melodilerin hakim olduğu ilk bloğu tamamladı. Çeşitli bölümlerde enstrümantasyon minimuma indirildi ve en çok kutlanan vokal markalarından biri olan tiz sesleri neredeyse tüm alanı kapladı.
Etrafında tamamen kadınlardan oluşan bir müzik grubu, ona hiçbir zaman sahnenin merkezinden uzaklaşmadan eşlik etti. Malik onlara dikkat çekmeyi ihmal etmedi: “Arkamdaki bu inanılmaz insanlara şimdiye kadar verdiğiniz en büyük alkışı vermenizi çok isterim.” Stadyum bu çağrıya karşılık verdi. Ses, gecenin büyük başrol oyuncusu oldu. Diğer sessizlik anlarından birinde Arjantinli seyircilerin tipik tezahüratı yükseldi: “Olé, olé, olé, Zayn, Zayn”. Malik, bu tezahürat tüm Movistar Arena'da yayılırken dinledi. Ayrıca seyircilerin nereden geldiğini de ölçmek istedi. Kaç kişinin Buenos Aires'ten geldiğini ve hemen ardından kaç kişinin diğer yerlerden seyahat ettiğini sordu. Her iki soru da neredeyse aynı çığlıkları kopardı.
“Sanırım her iki seferde de aynı insanlar bağırdı” diye şaka yaptı. “Sorun değil. Kabul ediyorum.” “Vibes”, “Talk to Me” ve “Still Got Time” parçalarının kesitlerini birleştiren bir aranın ardından “Concrete Kisses” sonraki bölümü açtı. “Gates of Hell” ve “BoRdErSz” yolculuğu sürdürdü