7 Ekim 2023 sabahı saat 06:29'da sirenler İsrail'i sarstığında, Marciano ailesi derhal Noa'yı düşündü. 19 yaşına girmesine beş gün kala, Avi ve Adi'nin en büyük kızı, Gazze Şeridi'ne 800 metre mesafedeki Nahal Oz üssünde askeri gözlemci olarak görev yapıyordu. Annesi Adi, gözlemci askerlerin silah taşımadığına dikkat çekerek şunları hatırlıyor: "Noa bana askerlerin sığınakta pijamayla olduklarını söyledi. Kapıyı kapatmasını söyledim, o ise kapı olmadığını ve tüm askerlerin dışarıda çatıştığını söyledi. Arka planda silah sesleri, mermi sesleri ve kızların çığlıkları duyuluyordu." Hamas'ın üsse düzenlediği baskın, 53 askeri personelin ölümüyle sonuçlandı. Sığınakta ve ateşe verilen komuta odasında 15 gözlemci kadın hayatını kaybetti. Bunlar arasında İspanyol Maya Villalobo da vardı. Hamas tarafından esir alınan yedi İsrailli ordu mensubundan biri 2023 yılındaki bir operasyonla kurtarılırken, beşi 2025 yılındaki bir anlaşma sayesinde geri döndü. Hayatta kalamayan tek kişi Noa Marciano oldu. Annesinin anlattığı gibi, 9 Kasım'da Gazze Şehri'ndeki Şifa Hastanesi'nde öldürüldü. Yedi gün sonra ordu, cesedini tıp merkezinin yakınındaki bir evde buldu.
Modiin kentindeki evlerinde üzüntü, Noa'nın İngilizce, İbranice ve İspanyolca çıkartmalarda yer alan "Yarın yokmuş gibi gülümseyin" gibi sözleriyle iç içe geçmiş durumda. Terör saldırısının üzerinden üç yıl geçiyor. Nasıl hissediyorsunuz? Zamanın geçişinin yardımcı olduğunu söylüyorlar ama ben daha kötü olduğunu hissediyorum. Büyük bir özlem duyuyoruz. Onu son kez, günler süren izninin ardından üsse döndüğü 4 Ekim'de görmüştüm. Sukot bayramından sonra bir şeyler olacağı için hazırlık yapmamızı söylemişti. Gerçekte ne olacağını bilmiyordu ama o bölge çok kaynıyordu. Çok fazla önem vermedim çünkü 20 yılı aşkın süredir alışkın olduğumuz üzere, Gazze'den İsrail'in gücüne atılan mermileri kastettiğini düşündüm. Arkadaşlarına bir terörist sızmasından korktuğunu söylediğini sonradan öğrendik.
7 Ekim'deki konuşmanıza geri dönelim... Noa, kesilen ilk telefon görüşmesinde ağlamadı veya bağırmadı. Tekrar konuşana kadar birkaç dakika geçti ve sesi çok gergin duyuluyordu. Avi, ordunun yolda olduğu konusunda endişelenmemesini söyledi. Saat 07:29'da onu aradım ve hiçbir ses duymadım. Noa bana sessiz olmam gerektiğini ve aramayı sonlandırmanın şart olduğunu söyledi. Telefonu kapattım. Bu son konuşmamız oldu. Sabah 8:00'de televizyonda, üssüne sadece 10 dakika mesafedeki Sderot'ta teröristlere ait bir minibüs gördük. Noa'nın bir arkadaşının Telegram'da Nahal Oz'da başka bir asker olan Ori Megidish ile birlikte çekilmiş bir fotoğrafını bulması iki gün sürdü. İlk defa kaçırıldığını anladık. Hayatta olduğu için büyük bir rahatlamaydı.
Esaretinin ilk saatleri hakkında ne biliyorsunuz? Gazze Şehri'ne varıldığında, bir terörist onu Hamas'la bağlantılı olduğu anlaşılan bir ailenin evine götürdü ve onu korumalarını söyledi. İlk iki gün uyudu, bir şey yiyip içmedi. Ailenin anne ve kızı onunla ilgilendi. Kötü muamele görmedi. Kızıyla İngilizce konuşuyordu. İki hafta sonra ordu kara operasyonunu başlattı ve Hamas esirleri kuzeyden orta ve güney bölgelere nakletti. Sokakta oldukları bir gün Noa, İsrail hava saldırılarından birinde kafasından ve ayağından yaralandı. Şifa Hastanesi'ne kaldırıldı ve burada yaralarını tedavi etmek bir yana, terörist bir doktor damarına hava enjekte etti. Onu bu şekilde katletti. Ş