Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin
Krizin şiddetlendiği ve enerji maliyetlerinin sürekli rekor kırdığı bir ortamda, 2027 bütçesine dair en zorlu mücadele, her bir ilave euronun nereye yönlendirileceği konusunda yaşanacak. Bir tarafta destekler, gelir artışları ve vergi indirimleri için artan siyasi ve toplumsal talepler yer alırken; diğer tarafta, Kurtarma Fonu'nun sağladığı büyük ivme sona erdiğinde ekonominin yatırım dinamizminin sönmemesini sağlama zorunluluğu bulunuyor.
Bu çatışmada Meclis'teki Devlet Bütçe Ofisi (UPC), kamu yatırımlarındaki her bir euronun, kümülatif olarak iki yılda 1,71 euro, üç yılda ise 2,25 euro ek GSYH ile bağlantılı olduğunu tespit ediyor. Kamu tüketiminin karşılık gelen etkisi ise 1,14 ve 1,06 euro ile sınırlı kalıyor.
Bu bulgu, hükümetin önümüzdeki döneme ilişkin ekonomi politikasının gerçek ikilemini ön plana çıkarıyor. Yeni mali alan, tüketimi geçici olarak artıran müdahalelere harcanıp tüketilirse, hükümet belki anlık bir rahatlama sağlayabilir ancak olağanüstü Avrupa fonları azaldığında daha küçük bir kalkınma izi bırakma riskiyle karşı karşıya kalır.
UPC, hükümetlerin neden doğrudan müdahaleleri seçmek için güçlü bir motivasyona sahip olduğunu da açıklıyor. İlk çeyrekte kamu tüketiminin GSYH üzerindeki etkisi yatırımlara kıyasla biraz daha büyük görünürken, bir yıllık ufukta her iki seçeneğin getirileri neredeyse aynıdır. Harcanan her bir euro için kümülatif etki, kamu tüketimi için 0,97 euro, yatırımlar için ise 0,99 euro olarak hesaplanmaktadır.
İlk yıldan sonra aradaki makas açılmaktadır; çünkü kamu projeleri ekonomik faaliyetleri etkilemeye, altyapıları iyileştirmeye ve özel sermayeyi harekete geçirmeye devam ederken, tüketimin başlangıçtaki etkisi kademeli olarak zayıflamaktadır. UPC, kamu yatırımlarındaki artışın, zaman gecikmesiyle birlikte, belirli bir müdahale olmasızın izleyeceği yola kıyasla iş yatırımlarında yaklaşık %2'ye varan bir güçlenmeyle desteklendiğini tespit etmektedir.
Ortaya çıkan siyasi ikilem, gelir desteğinin aile bütçesine hemen yansıması, buna karşılık bir enerji şebekesinin, sulama projesinin, otoyol aksının veya dijital altyapının tamamlanıp verimliliği artırmasının yıllar almasıdır. Birinci seçenek daha hızlı bir toplumsal ve siyasi sonuç doğururken, ikinci seçenek daha yüksek ekonomik getiri inşa eder ancak sabır, planlama ve idari kapasite gerektirir.
UPC, 2027 yılı için yeni kurumsallaşmamış önlemlerin toplam maliyetini 2,208 milyar euro olarak hesaplarken, mevcut mali alan yaklaşık 1,25 milyar euro seviyesinde şekillenmektedir.
Paket içerisinde, 433 milyon euro maliyetle memurlara Noel ikramiyesi, Ulusal Kamu Yatırımları Programı'nın 400 milyon euro artırılması, 382 milyon euro maliyetle kamu maaşlarında artışlar ve emekliler, engelliler ile güvencesiz yaşlılar için yıllık yardımların genişletilmesi (bu da hesaba 301 milyon euro eklemektedir) yer almaktadır.
Yunanistan'ın Avro Bölgesi'nin geri kalanından hâlâ daha az yatırım yapıyor olması bu tercihi daha da önemli hale getirmektedir. Son yıllardaki güçlü artışa ve Kurtarma Fonu aracılığıyla sermaye harekete geçirilmesine rağmen, yatırım açığı 2025 yılında GSYH'nin %4,4'ü seviyesinde kalmaya devam etmiştir. UPC, sosyal desteklerin durdurulması veya her kamu projesinin kendiliğinden [kusursuz olduğu yönünde bir iddiada bulunmamaktadır]