Arjantin'in Buenos Aires eyaletine bağlı Dolores şehrinde yaşayan Jorge, onlarca yıllık ticari rutininin ardından hayatını değiştirmeye karar verdi. 26 yıl boyunca bir pizzacıyı işletti, ancak bir cuma sabahı eline hesap makinesini alarak işletmesini, balıkçı teknesini ve diğer eşyalarını satıp farklı bir yola koyulmaya karar verdi. 55 yaşında, kişisel zamanına ve günlük yaşama öncelik vermek için geleneksel çalışma sistemini terk etme ihtiyacı hissetti.
YouTube kanalı Pibitos Viajeros'a verdiği röportajda bu geçişin kendisine her gün ayrı bir lütuf gibi geldiğini belirtti. Bu yeni dönemin merkezindeki proje, Marco Polo gövdeli ve Mercedes Benz motorlu, 2007 model, iki katlı bir şehirlerarası otobüsün satın alınması ve dönüştürülmesiydi. Hayatında hiç o büyüklükte bir araç kullanmamış olan Jorge, dışarıdan işçi tutacak fonu olmadığı için otobüsü karavana dönüştürmek amacıyla marangozluk, elektrik ve termofüzyon gibi zanaatları kendi kendine öğrendi.
Daha önce Brezilya güzergahlarında 63 yolcu taşıyan bu araç, beş yıl önce onun kalıcı evi haline geldi. Aracın alt katında donanımlı bir mutfak, uyarlanmış bir banyo ve Starlink bağlantı sistemi bulunuyor. Üst kat ise geri dönüştürülmüş ahşap mobilyalar ve deniz manzarasını farklı açılardan izlemeye olanak tanıyan döner bir masayla oturma odası ve yatak odası olarak hizmet veriyor.
Enerji sistemi güneş panellerine, akülere ve invertörlere dayanırken, su tedariki sahanın yakınındaki bir sondaj kuyusundan sağlanıyor. Punta Médanos adlı adaya varışı 26 Kasım'da gerçekleşti ve Jorge o anı net bir şekilde hatırlıyor: Akasya ağaçlarının arasından geçtikten sonra ufuk gözlerinin önünde açıldı ve “ilk görüşte aşk” hissetti. Bölgede geleneksel hizmetler bulunmadığından Jorge, diğer gezginlere yardım etmek için bir bakkaliye/tedarik noktası kurdu; bölgeye gelen ziyaretçilere yem, buz ve temel gıda maddeleri sunuyor.
Bu faaliyet, onun dünyanın dört bir yanından ve farklı kökenlerden gelen insanların bir arada yaşayarak dayanışma sergilediği bir toplulukla bağ kurmasını sağladı. Sahildeki günlük yaşam, saatte 90 kilometreye ulaşan rüzgarlar ve kum fırtınaları gibi, barınağının yapısını sınayan zorlu iklim koşullarıyla önemli zorluklar barındırıyor. Jorge bu deneyimi, aracın hareketinin sabit olduğu bir gemide yaşamaya benzetiyor. Buna rağmen çevrenin huzurunu ve katı saatlerin yokluğunu çok değerli buluyor.
Röportaj sırasında yolculuğuna 50 bin peso nakit ve sınırlı bir sanal cüzdanla başladığını hatırlatarak, “Parasız olmayı öğrendim” dedi. Boş bir sırt çantasının, ortada ne bir yük ne de pişmanlık olduğu için mutluluğu kolaylaştırdığını savunuyor. Pudıl cinsi köpeği Hachi ve kedisi Antonia ile birlikte yaşayan adama diğer gezginler de destek oldu. Tanıdığı biri, turist akışının dramatik ölçüde azaldığı kış aylarında yardım faaliyetleri yürütmesi için ona bir Jeep tahsis etti.
Çevresindekilerin bir kitap yazması veya deneyimlerini paylaşması yönündeki taleplerine rağmen Jorge, @antoniobusdolores kullanıcı adıyla sosyal medyada düşük profilli bir duruş sergiliyor. Eylüldeki arazi için alternatif bir yaşam arayanların deneyimlerini paylaşmalarını teşvik etmek amacıyla bir karavancılar buluşması organize etti. Jorge geleceğini, kesin rotalar belirlemeden, her anın tadını kapsamlı planlar yapmadan çıkarma öncülüyle temkinli bir şekilde planlıyor.