Arjantin'de doğrudan ekim yöntemiyle ekilen tarım alanı yeniden azaldı. Aapresid Zararlı Yönetimi Ağı (REM) tarafından yapılan araştırmaya göre, 2025/26 sezonunda incelenen 31,71 milyon hektarlık alanın %80,6'sı bu sistemle yönetildi; bu oran bir önceki yıl kaydedilen %82,6'lık seviyenin iki puan altında kaldı.
Bu düşüş, 2017/18 sezonunda ulaşılan ve tarım alanının %93'ünü kapsayan zirve noktasından bu yana başlayan bir eğilimin devamı niteliğinde. Gerileme temel olarak yabancı otları ve toprak sıkışma sorunlarını kontrol etmek amacıyla yeniden toprak işlemeye başvurulmasından kaynaklanırken, uzun vadeli planlamaları sürdürmeyi zorlaştıran ekonomik ve üretimsel faktörler de bunda etki rol oynuyor.
Bu sonuçlara ulaşmak için ülkenin 204 farklı bölge ve departmanından uzmanlara danışıldı; bu kişiler her bölgedeki tarım alanının ne kadarının doğrudan ekimle yönetildiğini, ne kadarının işlendiğini ve bu kararın arkasındaki nedenlerin neler olduğunu tahmin ettiler. Rapor, bunun doğrudan tarlada yapılan ölçümler olmadığını, tespit edilen nedenlerin bilgi veren kişilerin değerlendirmelerine dayandığını açıklıyor.
LA NACION'a açıklamalarda bulunan Aapresid Başkanı Marcelo Torres, "Kurum olarak açıkça bir toprak işleme artışı gözlemliyoruz ve öncelikli amacımız bunun nedenini anlamak. Bu yolu seçen karar alıcılarla konuşup bunu neden yaptıklarını görmek gerekiyor" dedi. Torres, araştırmanın toprağın sürülmesine yol açan iki sorunu oldukça net bir şekilde tanımlamaya imkan tanıdığını belirtti: "Biri sıkışma, diğeri ise dirençli yabancı otlar."
Aapresid'e göre yabancı ot kontrolü, ulusal düzeyde sürülen arazilerin %48,5'ini açıklıyor. Başka bir deyişle, sürülen neredeyse her iki hektardan birinin temel nedeni yabancı otlardı. Ayrıca Salta, La Pampa, Buenos Aires'in orta ve kuzey kesimleri ile Entre Ríos'ta bu neden, bir önceki sezondaki araştırmaya kıyasla daha fazla önem kazandı.
Ancak durum bölgeden bölgeye değişiklik gösteriyor. San Luis, Buenos Aires, La Pampa ve Chaco doğrudan ekimde en büyük düşüşleri bildiren iller olurken; Entre Ríos, Santiago del Estero ve Santa Fe artış kaydetti. Hatta aynı il içinde bile departmanlar veya ilçeler arasında farklılıklar bulunuyor.
Sürülen alanın %2,6'sına denk gelen ve 1,6 milyon hektarı kapsayan bir diğer kısım ise araştırmanın "diğer nedenler" olarak gruplandırdığı ve çoğu durumda katı bir agronomik kararın ötesine geçen gerekçelere dayandı. Bunlar arasında hasat için toprak işleme gerektiren mahsuller, bitki koruma ürünlerinin kullanımına getirilen kısıtlamalar (özellikle kent çeperlerindeki bölgelerde), yıllık kira sözleşmeleri ve girdi maliyetlerindeki artışlar yer alıyor.
Toprak sıkışması ise sürülen alanın %25,6'sını, yani yaklaşık 1,57 milyon hektarı oluşturdu. Entre Ríos ve Catamarca'da toprak sıkışması, toprak işlemeye başvurulmasının ana nedeni olarak yabancı otların bile önüne geçerken, Córdoba'da her iki faktör de benzer bir öneme sahipti.
Torres, bu sorunlar karşısında Aapresid olarak doğrudan ekimin diğer yönetim uygulamalarıyla desteklenmesini savunduklarını açıkladı. Torres, "Biz, münavebeleri içeren, hizmet bitkilerinin kullanımına yer veren, tarlayı olabildiğince uzun süre yeşil ve canlı tutan doğrudan ekim modellerinin, kökler sayesinde sıkışma sorununu ve yeşil örtü sayesinde de yabancı ot kontrolü meselesini çözdüğüne inanıyoruz" dedi.
Torres, bu araçların herbisit kullanımını tamamlamaya ve süreci geciktirmeye veya yavaşlatmaya olanak tanıdığını sözlerine ekledi.