Vatikan renkleriyle donatılmış binalar ve sokaklar, dua nöbeti için coşkuyla dolup taşan Fransa Stadyumu, açık hava ayini sırasında kalabalıklaşan Concorde Meydanı ve Şanzelize… Papa XIV. Leo'nun 25-28 Eylül tarihleri arasında Fransa'ya yaptığı dört günlük apostolik seyahat; Paris, Saint-Denis (Seine-Saint-Denis), Lourdes (Hautes-Pyrénées) ve Metz'in Moselle topraklarında Papa'yı alkışlamaya gelen bir milyon inancın hafızasında kazılı kalacak.
Birçok açıdan bu etkinlik tarihidir. Birincisi, Paris'e papalık ziyaretleri o kadar da sık gerçekleşmiyor: Orta Çağ'dan bu yana yalnızca bir düzine kadar papa Fransız başkentine seyahat etti; bunlardan sonuncusu 2008 yılında XVI. Benediktus'tu. İkincisi, Katolik Kilisesi liderinin gelişi, dünyanın en seküler ülkelerinden birinde kitleselleşme kapasitesini değerlendirme imkânı sunuyor. Fransa'da kendisini Katolik olarak tanımlayan kişilerin oranı 1970'lerde yaklaşık %87 iken, 2026'da %46'ya düşmüştür; düzenli ayin katılımına (ayda en az bir kez) gelecek olursak, bu oran 1960'larda Fransızların yaklaşık %30'unu kapsarken, bugün nüfusun yaklaşık %5,5'ine gerilemiştir (Aralık 2025'te yayınlanan bir Bayard-La Croix-IFOP anketine göre).
XIV. Leo'nun ziyareti, Fransa'nın 2022'den bu yana ergen ve yetişkin vaftizlerinde beklenmedik bir artış yaşaması nedeniyle (2026'da 13.000 yetişkin ve 8.000 ergen olmak üzere 21.000'den fazla, yani bir yılda %20 artış) daha da yakından inceleniyordu. Genellikle Fransa'da dini bir yeniden uyanışın işareti olarak okunan bu tür rakamlar, 67 milyon nüfuslu bir ülke ölçeğinde yine de anektodal kalmaktadır. Geç vaftizlerin, bebek ve çocuk vaftizlerindeki sarsıcı düşüşü telafi etmekten çok uzak olması (2000'de 380.000, 2024'te 150.000) daha çelişkili bir gerçeği ustalıkla gizlemektedir. Papa Francis'in deyimiyle bu "inanç titremesi" dikkate değer bir olgu oluştursa da, gerçekçilik şarttır: Şu an itibarıyla Fransa'da Katolikliğin gerileyişi devam etmektedir.
Bu makalenin %64.4'ünü okumadınız. Devamı abonelere özeldir.