Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin
Bernie Spofforth'un "A War to Win Back Your World" (2026) adlı kitabı, gücün seçilmiş kurumlardan ulusötesi ve seçilmemiş ağlara kayması açısından oldukça ilgi çekicidir. Demokratik iktidar gerçekten vatandaşların ellerinde kalmaya devam ediyor mu, yoksa doğrudan demokratik denetime tabi olmayan kurum, ağ ve organizasyonlara mı kademeli olarak taşındı? Başlığın gerçek anlamı budur. Sosyal, siyasi ve enformasyon gerçekliğinin kontrolü için bir savaş yürütülmektedir. Ve özgürlüğün kısıtlanması olarak kabul edilen şey karşısındaki sessizlik, kademeli olarak demokratik özerkliğin kendisinin kaybına yol açmaktadır.
Yazar, Batı'nın; hükümetlerin, uluslararası kuruluşların, STK'ların, büyük şirketlerin, medyanın, bağımsız otoritelerin, teknolojik platformların ve aktivist ağların birbirine bağlandığı ve seçilmiş bir parlamentoyla aynı doğrudan demokratik meşruiyete sahip olmadan siyaseti etkileyebildiği bir sistem yarattığını savunmaktadır.
Böylece liberal siyasi teorinin klasik bir sorusu gündeme gelmektedir. Gerçekten kim yönetiyor? Kimin seçildiği değil, kararların alınabileceği çerçeveyi belirleme yetkisine kimin sahip olduğu. Spofforth, gücün vatandaşların elinden mutlaka bir darbeyle alınmadığını düşünmektedir. Yukarıda sayılan tüm unsurlar aracılığıyla kademeli olarak kaydırılabilir ve nihayetinde vatandaş oy vermeye devam edebilir ancak kararların alındığı parametreler üzerinde giderek daha az etkiye sahip olabilir.
Örneğin, iklim politikasının maliyetine kim karar veriyor ve bunu dayatma konusunda kim demokratik yetkiye sahip? Kolektif bir hedef adına devlet müdahalesi ne kadar büyük olabilir? Bu, iklim değişikliğinin taraftarları veya karşıtları arasındaki basit bir tartışmadan çok daha ciddi bir sorundur. Temel itirazı ayrıca, göç politikasının bir dizi uluslararası anlaşma, kuruluş, yargı kararı ve siyasi taahhüt tarafından belirlenebileceği ve bunun da bir hükümetin seçmenlerinin tercihlerine yanıt verme özgürlüğünü kısıtlayabileceği yönündedir.
Demokrasi yalnızca özgürlük yasaklandığında çökmez; insanlar özgürlüklerini kullanmaktan korktuklarında veya kullanamadıklarında zayıflamaya başlayabilir.
Son bir yılda ve özellikle son aylarda Aris basketbol takımında yaşananların, camiada farklı bir hava, farklı beklentiler ve açıkça farklı bir hedef yaratmış olması mantıklıdır.
Almanya teoride Toumba'da intikam arayacak, Yunanistan'ın ise büyük bir fırsatı ve birçok meydan okuması var.
Olympiakos'un teknik direktörünün Panathinaikos ile oynanacak derbi ve devamı için temel arzusu nedir?
Eğer birisi televizyonunu Bologna'daki heyecan verici maçın son saniyelerinde açsaydı, en şanslı olanın kazandığını söylerdi. Montero (Olympiakos bir sayı gerideyken gol atacak açık koridoru orada bulduğu için daha fazla zaman harcayamazdı) 6 saniye kala Avrupa şampiyonlarına 94-93'lük üstünlüğü vermişti, […]
On dakika boyunca Aris'in Le Mans'taki görüntüsü korkudan ziyade soru işaretleri yarattı. Yani sarı-siyahlıların kalitesine ve derinliğine sahip bir takım maça, -11'e düşecek kadar nasıl bu kadar kötü başlayabilirdi?
Eğer abonesiyseniz Ta Nea'yı karıştırın