Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin
Yaklaşık 60 seans geçiren kadın bir hasta, "yaşlanma karşıtı" modasının irrasyonel söylemlerine karşı isyan ediyor ve kendi hayatının bağlı olduğu bir tedavinin sert gerçeğini sarsıcı bir şekilde anlatıyor.
Kişisel deneyimi, özellikle Giorgos Mazonakis'in ölümü vakası ve bunun estetik ve yaşlanma karşıtı amaçlarla kullanıldığına dair iddialar vesilesiyle, söz konusu tıbbi yöntem etrafında büyük bir tartışmanın geliştiği şu dönemde büyük önem taşımaktadır.
Yaklaşık 60 seans plazmafereze tabi tutulan hasta, bu tedavinin kendisi için bir tercih değil, bir zorunluluk olduğunu açıklıyor.
Pelop'a konuşan hasta, "Eğer bunu yapmazsam öleceğim" diyerek durumu net bir şekilde özetliyor.
Plazmaferez hakkında duyduğu her şey karşısında "dehşete düştüğünü" belirtiyor. Çünkü kendi ifadesiyle: "Bu tedavi beni hayatta tutuyor."
Ayrıca plazmaferez basit bir tıbbi işlem değildir diyor. "Basit değil. Bir aşı ya da iğne olmuyorum" diye konuşuyor.
"Organizasyon şok geçiriyor" diyerek süreci ayrıntılı bir şekilde şöyle anlatıyor:
"İlk yarım saatte çok üşüyorum ve çok titriyorum. Tedaviden önce hazırlık aşaması var. Kortizon, ağrı kesici ve antihistaminik gibi ilaçlar veriliyor. Plazmaferez sırasında ayrıca potasyum ve kalsiyum verilirken, işlemin süresi organizmanın tepkisine bağlı olarak yaklaşık bir ila iki saat sürebiliyor."
Tedavi boyunca bir doktor tarafından sürekli gözetim altında tutuluyor. Kan basıncı sürekli kontrol ediliyor ve uzman personel yanında kalarak durumunu yakından takip ediyor.
"Hafif anestezi (sedasyon) ile yapıldığına dair söylenenlere şaşırıyorum. Hastanın uyanık olması gerekiyor. Sürekli yanımda olan doktor ve hemşireler bana, 'Nasılsın Rania?', 'Nasıl hissediyorsun?' diye soruyorlar. Bunu, olası yan etkilerin olup olmadığını kontrol etmek için yapıyorlar."
Anlattığına göre bu iletişim, tedavinin kendisinin bir parçasını oluşturuyor. Çünkü bir insan böylesine zorlu bir süreçten defalarca geçtiğinde, sadece tıbbi bir durumla mücaele etmiyor. Korku, kaygı ve fiziksel bitkinlikle de yüzleşiyor.
İşlem tamamlandığında çile hemen bitmiyor. Ourania, yoğun bir bitkinlik yaşadığını ve toparlanmak için zaman gerektiğini ifade ediyor.
Söylenenlerden ve okuduklarından korkup korkmadığı ve hastalığın nüksetmesi durumunda bu tedaviyi tekrar görüp görmeyeceği sorusuna ise yanıtı net:
"Eğer hastalığım nüksetirse, bunu bir an bile düşünmem; çünkü 'Agios Andreas' Nefroloji Kliniği'nin doktorlarına ve hemşirelik personeline güveniyorum" diyor.
2017 yılından bu yana Ourania, yeniden nüksetme ihtimaliyle yaşamayı öğrendi.
Hastalık bugüne kadar dört kez geri döndü ve başka bir seçenek olması durumunda kimseye tavsiye etmeyeceğini açıkça belirttiği bu süreci dört kez yeniden yaşamak zorunda kaldı.
"Bu kadar basit bir şekilde ve bu kadar kolaylıkla, üstelik başka amaçlar uğruna, gençliği yenilemek ve korumak adına böyle bir süreçten bahsetmelerine şaşıyorum. Bu gerçekten çileden çıkarıcı. Hayatları bu tedaviye bağlı olan hastalar için de çok kötü bir iklim yaratıyorlar. Gerçekten söylüyorum, birisinin bunu yaşayacağını bilerek isteyerek bu sürece gireceğini hayal edemiyorum"