Eylül 2025'te, anavatanımızdaki savaş hayal bile edilemeyecek miktarda can ve yıkım bedeli ödemeye devam ederken, bir grup genç İsrailli ve Filistinli İtalya'nın Ventotene adasına seyahat etti. Bu konumu bir sebepten dolayı seçtik. İkinci Dünya Savaşı'nın en karanlık günlerinde, tam da bu adadaki siyasi mahkumlar birleşik, federal bir Avrupa'yı öngören bir manifesto yazdılar. Yıkıcı bir çatışmanın küllerinden bile, sonsuz savaşa değil ortaklığa dayanan yeni bir gerçeğin doğabileceğini kanıtladılar.
Kırık dökük vardık. İsrailliler olarak, temel güvenlik duygumuzu tamamen yok eden bir gün olan 7 Ekim travmasının acı yaralarını taşıdık. Filistinliler olarak ise on yıllardır süren askeri işgal ve mülksüzleştirmenin şekillendirdiği; sonsuz yıkım, yaygın keder ve tamamen tıkanmış siyasi ve kişisel bir gelecekle tanımlanan devam eden gerçekliğin ağır yükünü getirdik.
Bu imkansız gerçeklikte, topluluklarımız arasındaki uçurum hiçbir zaman bu kadar derin hissettirilmezken, ortak bir geleceği hayal etmek neredeyse imkansız geliyordu.
Yine de etrafımızdaki adanın tarihinden ilham alarak, derin bir şey değişti. Halklarımızın en derin acısı sırasında karşı tarafla yüz yüze görüşme ve yine de bağ kurup dinlemeyi başarma deneyimi, ortak insanlığımızın kazanabileceğini kanıtladı. Tartıştık ve anlaşamadık, ama çoğunu çözerek, her zamankinden daha fazla ilham aldık ve kararlı hale geldik.
Karşı tarafla tanışmak Genç Federalistler hareketini ortaya çıkardı
Bu kırılma noktasından itibaren basit ve net bir gerçeğin farkına vardık: Her iki ulusumuz da bu topraklarla derin bir tarihi ve ulusal bağa sahip ve hiçbirimiz hiçbir yere gitmiyoruz. Bu farkındalık, Genç Federalistler hareketini ve birlikte yazdığımız Federal Tüzük'ü doğurdu.
Şimdi, halk sandık başına gitmeye hazırlanırken, siyasi arena gerçek vizyondan acı verici bir şekilde yoksun. Seçim yarışındaki adaylar bize sonsuz savaşlardan ve sıfır siyasi çözümden başka bir şey sunmuyor. Bizi doğrudan bir felakete sürüklemiş olan, asla bitmeyen bir kan dökme döngüsü ve çatışma yönetimi vaat ediyorlar.
Aynı zamanda, seçim tartışması bizi sahte bir seçeneğe hapsediyor: Büyük duvarlar, sonsuz askeri kontrol gerektiren ve nefreti derinleştiren mutlak ayrılık ya da benzersiz ulusal kimliklerimizi silmekle tehdit eden tek bir devlette zorla birlik. Bu başarısız fikirler için oy pusulalarımızı atmayı reddediyoruz.
İsrail ve Filistin'deki yaklaşan seçimler sadece siyasetçileri değiştirmekle ilgili olmamalı; tüm paradigmayı değiştirmekle ilgili olmalı.
İleriye giden tek pratik yol; mutlak eşitliğe, karşılıklı tanımaya ve tahakküm kurmama ilkesine dayanan bir İsrail-Filistin federal çerçevesidir.
En önemlisi, bu model geçmişteki başarısız anlaşmalardan kopmaktadır. Haklar ve eşit egemenlik sorularını bilinmeyen bir geleceğe itmez, ilk günden itibaren katı bir tahakküm kurmama ve eşitlik inşa eder.
Vizyonumuz, uluslararası alanda tanınan 1967 sınırlarına dayanan, birleşik Kudüs'ün ortak başkent olarak hizmet verdiği iki bağımsız devletin, İsrail ve Filistin'in siyasi ve sivil bir birliğini önermektedir.
Federal Tüzüğümüzün merkezinde, hiçbir devletin diğerini demografik, siyasi veya ekonomik olarak asla kontrol etmeyeceği vaadi yer almaktadır. Günlük insan onurunu ortadan kaldıran duvarlar ve kontrol noktaları yerine, herkes için hareket özgürlüğünü garanti eden paylaşılan bir alan hayal ediyoruz.
Eşit temsil hakkına sahip ortak federal kurumlar, makro ekonomimizi yönetecek ve (1947 BM Kararı'nda vaat edildiği gibi) ekonomik birliği kuracaktır