Natalie Kolodko, ağabeyinin çerçevelenmiş fotoğrafını havaya kaldırmak için kavisli bir duvarın yanında durduğunda Kiev Metrosu'na bağlanan tünel yayalarla dolup taşmaktadır.
Fotoğrafta, askeri üniforma giymiş, savaşa hazır bir savaşçının keskin bakışlarına sahip sakallı bir asker yer almaktadır.
30 yaşındaki Kolodko, Rusya'da esir tutulan ya da çatışmalar sonrasında kaybolan askerleri onurlandırmak ve aileleri ile arkadaşlarına destek olmak amacıyla her hafta düzenlenen bu buluşmada yer almaktadır.
Kolodko bana, "Burası sadece Kiev ya da herhangi bir başka şehir saldırı altındayken gece sığınaklara indiğiniz bir savaş olmadığını herkese hatırlatmak için ayakta durduğumuz bir yer" diyor.
"Cephede hayatını kaybeden askerler var ve eğer onlara destek olmazsanız, Rusya'nın önümüzdeki birkaç yıl içinde ne yapacağı ve cephe hattının nerede olacağı konusunda hiçbir fikriniz olamaz."
Yakın zamandaki bir Pazar akşamının erken saatlerindendir ve grup, bu hafta mitingini Bağımsızlık Meydanı (Maidan Nezalezhnosti) yakınındaki metro istasyonuna inen uzun yürüyen merdivenlerin dibinde yapmaya karar vermiştir. Askerlerin arkadaşları ve aileleri normalde her hafta farklı bir park veya meydan seçerek açık havada toplanmaktadır, ancak Kiev üzerindeki hava savaşı dramatik bir şekilde şiddetlenmiştir.
Grubun üyelerinin çoğu kayıp ya da esir düşen kişilerin anneleri, kız kardeşleri ve eşleridir, ancak kayıpların tümü erkek değildir. Binlerce kadın muharebe görevlerinde yer almakta olup, kadınlar artık Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin yaklaşık yüzde 10'unu oluşturmaktadır.
Ailelerin bir kısmı, Ruslar tarafından gönderilmeden önce denetlenen kesintili mektuplar sayesinde askerlerden haber alabilmiştir, ancak hiç kimse bu mesajların aile üyelerinin sağ ve salim olduğuna güvenebilmesini sağlayacak düzeyde değildir.
Kolodko'nun ağabeyi Andriy, doğudaki Donbas bölgesinde görev yaptıktan sonra kaybolmuştur. Kolodko, onun nerede olduğunu bilmemektedir.
"O, hayatımda büyük bir figürdü ve hâlâ öyle" diyor. Andriy, Natalie'den iki yıl önce, 1993 yılında doğmuştur. Anne ve babalarının yanı sıra iki büyükanneleri, birkaç teyzeleri ve küçük bir kız kardeşleri ile kalabalık bir aileden gelmektedirler.
Andriy bir eczanede çalışmış ve sağlık, biyoloji ya da belki de teknoloji alanında bir kariyer için hazır görünmüştür. Ancak 2024'ün başlarında, Ukrayna ordusunu büyütmek ve doğudaki Rus kuvvetlerini durdurmak için gençlerine yöneldiğinde, kendi isteğiyle orduya katılmayı seçmiştir.
İlk başta, üslerde insansız hava araçlarını önleyen mürettebata destek verdiği bir askeri üssündeki hava savunma biriminde görev yapmıştır. Ordunun doğudaki tugayları için daha fazla yeni askere ihtiyaç duymasıyla bu durum değişmiştir. Andriy, her iki tarafın da dronlarla devriye gezdirdiği bir "ölüm bölgesi" olan çetin çatışmaların yaşandığı Donbas'a gönderilmiştir.
Orduya katıldıktan bir yıl içinde kaybolmuştur. Kolodko, "Adalete tamamen aykırı bir şey yaşandı" demektedir. Ağabeyinin tugayı veya doğudaki hizmeti etrafındaki özel olaylar hakkında konuşmak istememektedir.
Kolodko konuşurken grubun diğer üyeleri fotoğraflarını ve dövizlerini yukarı kaldırmaktadır. Bir tren istasyona vardığında metro tünelinden güçlü bir rüzgar esmektedir.
Bu haftalık buluşmalar, Şubat 2022'deki tam kapsamlı işgalin ardından Mariupol şehrindeki Azovstal Demir ve Çelik Fabrikası kuşatmasından sonra Rus kuvvetleri tarafından esir alınan askerleri anmak amacıyla yıllardır bir araya gelen "Özgür Azov" grubu için mitingler olarak başlamıştır.
Azov savunucularından 600'den fazla kişi, kuşatmadaki direnişleri nedeniyle daha sert muameleye tabi tutularak Rus hapishanelerinde tutulmaya devam etmektedir. Geçtiğimiz ay bir komutan, Albay Bohdan Hrishenkov, mahkumlardan 270'inin uydurma suçlamalarla terörizmden mahkum edildiğini belirtmiştir.
Pazar günkü mitingler zamanla kapsamını genişleterek...