Favori bir çocuğun olup olmadığı tartışması, birçok aile sofrasında sıklıkla gündeme gelir. Bu tartışmaya bilimsel bir netlik kazandırmak amacıyla LN+ stüdyolarını ziyaret eden psikolog Deborah Bellota, durumun "sevgiyle değil, özdeşimlerle ilgili olduğunu" ifade etti. Bellota, "Kendi tecrübelerimden yola çıkarak bunu onaylıyorum: Favori çocuklar gerçekten var" dedi. "Bunu, kayırmacılığın var olduğunu ancak bunun kötü niyetten kaynaklanmadığını doğrulayan bilimsel çalışmalar da destekliyor."
Büyüklerin davranışları üzerine psikolog, "Birçok ebeveyn, çocuklarının kendi gerçekleştireemedikleri şeylerin çok daha fazlası olmasını arzular. Dolayısıyla işin içine daha fazla projeksiyon girer ve bakışlar o çocuğa yönelir" görüşünü savundu.
Farklı çocukluk dönemleri
En küçükleri ele alırken Bellota şu vurguyu yaptı: "Bir çocuk daha kolay yönetilebilir ve sınırları daha oturmuş olabilir. Diğeri ise daha asi ve deneyim arayan bir yapıdadır. Bu durumda ebeveyn belki de daha sakin olanı daha çok seviyebilir."
Öte yandan, bu durumun tersinin de yaşanabileceğini netleştirdi. Bellota, "Çocukların da favori bir ebeveyni olabilir" diyerek şunu ekledi: "Örneğin, belirli bir aktiviteyi anneyle, diğerlerini ise babayla yapmayı tercih edebilirler."
Uzman, "Çocuklar sadece dinlemez, aynı zamanda iklimleri deneyimlerler. Jestleri, tonları, davranışları daha çok algılarlar" diye belirtti ve sözlerini şöyle tamamladı: "Bu yüzden çocukluk döneminde eylem, kelimeden çok daha değerlidir. Ancak eylemin bilinçle eşlik edilmesi veya yönlendirilmesi gerekir."
Her şeyi dile getirmek
Aile psikolojisinin perspektifinden bakıldığında, her türlü sevgi bağındaki en önemli unsurlardan biri duygu ve düşüncelerin kelimelere dökülmesidir. Uzman, "Farklılıklar kelimelere dökülmelidir. Bir anne olarak bana ne oluyor diye gözden geçirmeli ve bunu kelimelere dökmeliyiz. Çünkü çoğu zaman söylenmeyen şey bilinçaltında kalır. Ve bilinçaltı harekete geçer" detayını paylaştı.
Bellota'nın ifadelerine göre, "Her aile bir dünyadır, bu yüzden her bağ farklıdır. Sevgi değişir. Ve eğer favori çocukların gerçekten var olduğu varsayımıyla hareket edersek, bu durum açıkça sonuçlar doğurur."
Favori olmanın bedeli
Psikolog şu analizi yaptı: "Favori çocuğu düşündüğümüzde, yüksek özgüvenli, ebeveynleri tarafından ilgi gören, süper sağlıklı bir çocuk hayal ederiz. Ancak durum her zaman böyle değildir. Çünkü üzerindeki beklentilerin çok yüksek olduğunu bilir, her zaman bu beklentileri karşılamak zorundadır ve olası hatalardan duyulan hayal kırıklığı her zaman varlığını korur."
Bu paralelde Bellota, klinik deneyimlerini şu sözlerle aktardı: "Bana sık sık bir zamanlar favori çocuk rolünde olmuş ebeveynler gelip şunu söylüyorlar: 'Kendime karşı çok talepkarım ve işleri yanlış yapmak bana kaygı veriyor.'"
Buna ek olarak uzman, analizine bu segmentin dışında kalanları da dahil etti. Bellota, "Favori olmayan çocuk düşünüldüğünde de ortada düşük bir özgüven vardır. Yetersizlik hissi mevcuttur" dedi.
Üç çocuk, üç ipucu
LN+ stüdyolarına yaptığı ziyarette Bellota, favorizasyonu üç çocuklu bir aile şeması üzerinden resmetti. Psikoloğun ifadeleriyle:
"İlk çocuk, 'ah, ilk göz ağrısı'dır. Tamamen beklentidir, en çok bakılandır. Ama aynı zamanda tüm zorlukları göğüsleyendir: Çünkü tüm hatalar onun üzerinde denenir."
"İkinci çocuk, ebeveynleri çok daha rahatlamış bir halde bulur. Artık deneyim sahibidirler. Öte yandan, genellikle kendi yerini bulamaz: Ortada öylece salınan çocuktur."
"Üçüncü çocuk ise nerdeyse kendi kendine büyür. En girişken ve en az obsesif olandır. Sürekli yeni hisler arayarak yaşar..."