Arjantinli birkaç neslin kolektif hafızasında, uyku vaktinden önce sevimli bir penguenle birlikte temel dersler veren genç bir sunucunun görüntüsü ayrıcalıklı bir yere sahiptir. 1970'li ve 1980'li yıllarda küçük ekranın en tanınan simalarından biri olan Gachi Ferrari, film setlerinden ve dergi kapaklarından dünya çapında podyumlara ve tekstil fabrikalarına uzanan profesyonel ve kişisel bir dönüşüme imza attı. El Topo Gigio gibi dönemin popüler kültürel yapımlarıyla rekabet eden El libro gordo de Petete (Petete'nin Kalın Kitabı) adlı televizyon programında parlayan o genç kadın, 1985 yılında İtalyan iş insanı Lando Simonetti ile tanıştığında, geleceğini ve kariyer yolculuğunu sonsuza dek değiştirecek bir yola girmeye karar verdi ve ileride La Martina'yı birlikte kuracakları adımı attı.
Ferrari'nin kariyer yolculuğu, ponponlu bereli küçük penguenin ismi ulusal bir slogan haline gelmesinden çok önce başladı. Ergenlik dönemine ait o meraklı yapısıyla, geleceğin sunucusu çalışma hayatına bir ajansın tanıtım yüzü (promotör) olarak adım attı. Tam da o günlerden birinde, bir fotoğrafçının profesyonel gözü onun medya dünyasındaki yükselişinin başlangıcını tetikledi. LA NACION'a verdiği röportajda o günleri anımsayan ünlü isim, “Reklamlar çekmeye başladım ve birden Para Ti dergisinden aradılar; La Chica Para Ti (Para Ti Kızı) ile işe koyuldum. Ardından kapak çekimi, güzellik ve moda üzerine haberler yapıyordum. Ertesi gün ise derginin arka kapak çekimlerini yapıyordum... Gerçekten inanılmaz derecede çok çalışıyordum” dedi.
Fotoğraf çekimlerindeki bu başarılarla dolu çılgın çalışma temposu, ona Manuel García Ferré’nin büyük yapımlarının kapılarını araladı. Onu, bir ansiklopedinin bilgilerini kısa günlük yayınlarda özetleyen bir mikro program olan El libro gordo de Petete'nin sunuculuğuna taşıyan şey işte bu başarılar zinciri oldu. Formül basit ama etkiliydi: kalın kitap hem öğretiyor hem eğlendiriyordu, Gachi ise çocuk izleyicilere ertesi gün yeniden buluşma sözü vererek veda eden kişiydi. Ancak faaliyetleri gecelerle sınırlı kalmadı. Radyo kariyerinde, çocukların okul rutinine eşlik etmek üzere tasarlanan sabah programı Arriba chicos'ta Berugo Carámbula ile birlikte temel bir rol üstlendi. Bu çalışmalara Jardincito, Supershow Infantil, Telejuegos gibi projelerin yanı sıra La noticia rebelde gibi haber-mizah formatındaki programlara katılımı da eklendi.
Oyunculuğa geçiş adımı, medya popülaritesinin doğal bir sonucu olarak gerçekleşti. Telenovela türündeki ilk çıkışını 1973 yılında Pobre diabla ile yaptı, ardından Osvaldo Miranda ve Ernesto Bianco gibi usta isimlerle aynı ekranı paylaştığı Mi cuñado (1976) dizisinde yer aldı. Sinema dünyası da Federico Luppi ve Cipe Lincovsky ile birlikte rol aldığı Una mujer (1975) filminin yanı sıra Los superagentes biónicos (1977) ve Cantaniño cuenta un cuento (1979) gibi yapımlarda onu başrolde ağırladı. O dönemde Ferrari, Arjantin eğlence sektörünün her yerinde karşınıza çıkabilecek aşina bir yüz, hem radyoda hem televizyonda hem de sinemada varlık gösteren kamusal bir figürdü.
Her şey, hayatının akışını tamamen değiştiren tesadüfi bir karşılaşmayla altüst oldu. Arjantin'e çocuk giyim markası tanıtmak amacıyla gelen tekstil iş insanı Lando Simonetti ile tanışmasının ardından Ferrari'nin hayatı, tasarım ve lüks moda endüstrisiyle bağdaşan yeni bir yöne evrildi. 1986 yılında kurulan ortak proje La Martina, kısa sürede uluslararası bir referans noktası haline gelerek konumunu sağlamlaştırdı.